Η Κριστίν Λαγκάρντ αποτελεί μία απο τις πιο ισχυρές γυναίκες σε όλο τον κόσμο με θητείες σε επιτελικούς ρόλους σε διάφορα όργανα άσκησης οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής όπως το Υπουργείο Οικονομικών της Γαλλίας και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Απο την 1η Νοεμβρίου του 2019 έχει αναλάβει άλλον έναν πολύ σημαντικό ρόλο, αυτόν του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Ωστόσο η μαζική αγορά κρατικών ομολόγων που αποτελεί το κατ’εξοχήν εργαλείο αντιμετώπισης οικονομικών κρίσεων της Κριστίν Λαγκάρντ γίνεται το επίκεντρο της διαφωνίας μεταξύ των υπευθύνων χάραξης οικονομικής πολιτικής. Αυτή η εξέλιξη θα μπορούσε να ισοδυναμεί με την πρώτη σημαντική δοκιμασία επιβολής πειθαρχίας της νέας Προέδρου
Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ βρίσκονται σε διαμάχη σχετικά με το κατά πόσο το πρόγραμμα έκτακτης αγοράς ομολόγων θα πρέπει να παραμείνει σταθμισμένο προς τις πιο αδύναμες χώρες όπως η Ιταλία, σύμφωνα με πολλές συζητήσεις δημοσιογράφων του Bloomberg με αξιωματούχους της κεντρικής τράπεζας. Ο κίνδυνος που φέρνει αυτή η διαμάχη είναι ότι μια τέτοια τριβή υπονομεύει ένα πρόγραμμα που παρουσιάστηκε στο αποκορύφωμα της κρίσης για να καθησυχάσει τους επενδυτές δείχνοντας την βούληση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να υπερασπιστεί την ακεραιότητα του ευρώ.
Η προοπτική των διαφωνιών σίγουρα προκαλεί αναμνήσεις για τις συγκρούσεις που στιγμάτισαν την οκταετή θητεία του προκάτοχου της Λαγκάρντ, Μάριο Ντράγκι. Η μέθοδος αγοράς ομολόγων που ανέπτυξε κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης στην ευρωζώνη και η μετέπειτα επιδίωξή του για ποσοτική χαλάρωση συνάντησαν έντονη γερμανική αποδοκιμασία.
Στο επίκεντρο της τρέχουσας διαφωνίας είναι η ευελιξία του προγράμματος έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης για την πανδημία. Η Λαγκάρντ διακήρυξε ότι η ενίσχυση δεν θα έχει «όρια» αφού έπεισε τους συναδέλφους της να συμφωνήσουν για το μέτρο κατά τη διάρκεια έκτακτης σύσκεψης στα μέσα Μαρτίου.
Ο Γενς Βάιντμαν, πρόεδρος της Bundesbank (Κρατικής Τράπεζας της Γερμανίας), θέλει να περιορίσει το εύρος του σχεδίου εξαιτίας της ανησυχίας του ότι η υπερβολική χαλάρωση θα μπορούσε να έχει αρνητικές συνέπειες για την οικονομία της χώρας, ενώ ο ομόλογος του στην Τράπεζα της Γαλλίας έχει υποστηρίξει τη μέγιστη ευελιξία για να διοχετεύσει υποστήριξη σε όσους το χρειάζονται περισσότερο.
