Τη δυνατότητα αποζημίωσης των ιδιοκτητών διατηρητέων κτιρίων προβλέπει, μεταξύ άλλων, το νομοσχέδιο του υπ. Περιβάλλοντος που τέθηκε την Πέμπτη σε δημόσια διαβούλευση.
Έως σήμερα οι ιδιοκτήτες «επωμίζονται μονομερώς το αυξημένο κόστος συντήρησης αυτών των κτιρίων και ταυτόχρονα δεν μπορούν να επωφεληθούν από τους συντελεστές δόμησης που ισχύουν στις όμορες περιοχές». Επίσης, με τα μέτρα αυτά τίθενται οι βάσεις για να δημιουργηθούν οι προβλεπόμενοι από τα πολεοδομικά σχέδια κοινόχρηστοι χώροι. Και τούτο διότι μέσω των προσφορών που θα προκύψουν από τις Ζώνες Υποδοχής Συντελεστή μπορούν να εξευρεθούν πόροι για την αποζημίωση ιδιοκτητών δεσμευμένων και μη αξιοποιούμενων έως σήμερα ιδιοκτησιών.
Ορίζεται, επίσης, ότι όποιος αγοράζει συντελεστή, θα οφείλει να καταβάλει στον δήμο ένα επιπλέον 5% που θα προορίζεται για τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων.
Όπως είπε ο Κ. Χατζηδάκης, με το σχέδιο νόμου επιταχύνεται ο χωρικός σχεδιασμός και συγκεκριμένα η κατάρτιση των τοπικών και των ειδικών πολεοδομικών σχεδίων, και μέσω αυτών ο καθορισμός χρήσεων γης. «Προς αυτή την κατεύθυνση αξιοποιούμε πιστοποιημένους ιδιώτες μηχανικούς για την αξιολόγηση των πολεοδομικών μελετών. Έτσι, επιταχύνουμε τον χρόνο εκπόνησης και έγκρισης των πολεοδομικών σχεδίων από 12-15 χρόνια σε περίπου 2,5 χρόνια. Η αλλαγή αυτή αποτελεί και μια από τις προϋποθέσεις της επιτυχίας του μεγάλου προγράμματος του ΥΠΕΝ για την εκπόνηση πολεοδομικών σχεδίων σε όλη τη χώρα, μέσα σε μία δεκαετία», είπε χαρακτηριστικά.
Μειώνονται οι γενικές χρήσεις γης
Με Προεδρικό Διάταγμα που θα προωθηθεί αμέσως μετά την ψήφιση του νέου νόμου μειώνονται οι γενικές χρήσεις γης, «ώστε το σύστημα να είναι πιο ευέλικτο και να διευκολύνει τις μεικτές χρήσεις γης, όπως γίνεται σε όλη την Ευρώπη. Στόχος είναι το νομοθετικό πλαίσιο για τις χρήσεις να γίνει πιο λειτουργικό και να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας». Επίσης, αντιστοιχίζονται οι χρήσεις γης με τους σχετικούς ΚΑΔ (Κωδικοί Αριθμοί Δραστηριότητας) και με τις κατηγορίες της περιβαλλοντικής αδειοδότησης.
Στόχος είναι να υπάρχει μια «κοινή γλώσσα» μεταξύ χωροταξίας, περιβαλλοντικής πολιτικής και οικονομίας, για να ξέρουν οι πολίτες και οι επενδυτές πού μπορούν να χτίσουν τι, χωρίς να χάνονται στον λαβύρινθο των διαφορετικών όρων και συστημάτων αδειοδότησης.
