Ενστάσεις και επιφυλάξεις για τις κυβερνητικές επιλογές στον χωρικό σχεδιασμό και sτην προστασία του περιβάλλοντος διατυπώνει ο Σύλλογος Ελλήνων Πολεοδόμων και Χωροτακτών (ΣΕΠΟΧ).
- Από τον Βασίλη Παπακωνσταντόπουλο
Oπως επισημαίνει, μια σειρά από νέες θεσμικές πρωτοβουλίες, όπως τα νέα σχέδια αστικής ανθεκτικότητας ή τα μέτρα πυροπροστασίας των δασικών ακινήτων, καθώς και ευρήματα όπως οι «απάτητες παραλίες» και τα «απάτητα βουνά», διακρίνονται από μια έντονη επικοινωνιακή διάσταση και δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αντισταθμίσουν τα μεγάλα κενά και τις ελλείψεις στην ολοκλήρωση σημαντικών εργαλείων, όπως οι δασικοί χάρτες KAI οι περιβαλλοντικές μελέτες των προστατευόμενων περιοχών.
«Συγχρόνως, εγείρονται σημαντικές επιφυλάξεις σχετικά με τον βαθμό ενσωμάτωσης της περιβαλλοντικής διάστασης στο περιεχόμενο και στις προτάσεις των Τοπικών και Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων. Σε ένα γενικότερο επίπεδο, τα ίδια αυτά, αλλά και άλλα κομβικά εργαλεία σχεδιασμού και προστασίας (π.χ., σχέδια διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών, περιφερειακά σχέδια προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, σχέδια διαχείρισης κινδύνων πλημμύρας) παράγουν από κοινού ένα ιδιαίτερα αποσπασματικό, ετερογενές και έωλο ως προς το περιεχόμενο και την εφαρμογή του σύνολο παρεμβάσεων, το αποτέλεσμα των οποίων ουδέποτε αξιολογείται με ουσιαστικό τρόπο» αναφέρει σε πρόσφατη ανακοίνωσή του ο ΣΕΠΟΧ, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, η οποία φέτος ήταν αφιερωμένη στην «Αποκατάσταση της γης, ερημοποίηση και ανθεκτικότητα στην ξηρασία».
Ο σύλλογος χαρακτηρίζει οξύμωρο μια τέτοια πληθώρα πολιτικών και εργαλείων να παράγει ένα τόσο περιορισμένο αποτέλεσμα ως προς τη θωράκιση και τη βιώσιμη διαχείριση του περιβάλλοντος, ενώ οι περιβαλλοντικές προκλήσεις ολοένα αυξάνονται. Αφήνει παράλληλα αιχμές για τις μεθόδους αποκατάστασης στις πληγείσες περιοχές. «Εναν χρόνο μετά τις καταστροφικές μεγάλες πυρκαγιές σε Εβρο, Ρόδο, Αττική, Βοιωτία και αλλού και τις σαρωτικές πλημμύρες σε περιοχές της Θεσσαλίας, η προσπάθεια για μια ουσιαστική αποκατάσταση του περιβάλλοντος στις πληγείσες περιοχές παραμένει αβέβαιη. Αντίθετα, αναδεικνύεται μια σειρά από διαφιλονικούμενες επιλογές ως προς την ελλιπή αποκατάσταση των εδαφών, τη διαχείριση των υδάτων, τις διοικητικές διαδικασίες που ακολουθούνται και τον ενισχυμένο ρόλο του ιδιωτικού τομέα» επισημαίνει ο ΣΕΠΟΧ.
Σημειώνει επίσης ότι συνεχίζονται οι μεθοδεύσεις ως προς την εκτός σχεδίου δόμηση, με ρυθμίσεις που εμφανίζονται κατ’ επανάληψη στη δημόσια συζήτηση για τη χαλάρωση των περιορισμών της. «Συνυπολογίζοντας την κατάργηση των αποστάσεων δόμησης από τον αιγιαλό και την εντατική, αποσπασματική/διάχυτη ανοικοδόμηση που καταγράφεται σε πολλές περιοχές της χώρας (κατεξοχήν σε νησιωτικές και παράκτιες περιοχές, λόγω της δυναμικής του τουρισμού), γίνεται φανερό ότι οι πολιτικές συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τη γη ως κατεξοχήν οικονομικό πόρο, με βασικό προορισμό τη δόμηση» καταλήγουν οι Ελληνες πολεοδόμοι και χωροτάκτες.
Πηγή: Εφημερίδα Δημοκρατία
