Παλαιότερα, η σχέση με την τράπεζα είχε μια λογική. Έδινες τα χρήματά σου, η τράπεζα τα διαχειριζόταν και σε αντάλλαγμα λάμβανες επιτόκιο. Ένα κίνητρο που σε έκανε να νιώθεις ότι τα χρήματά σου πιάνουν τόπο, ότι αποταμιεύοντας κερδίζεις.
Σήμερα, αυτή η λογική έχει ανατραπεί πλήρως: όχι μόνο δεν παίρνεις σχεδόν τίποτα για τα χρήματά σου, αλλά πληρώνεις για να τα διαχειρίζεται η τράπεζα.
Βλέμματα αποδοκιμασίας και προμήθειες
Η ίδια σου η παρουσία στο κατάστημα αντιμετωπίζεται περίπου σαν ενόχληση. Θέλεις να κάνεις ανάληψη μετρητών; Αντικρίζεις βλέμματα αποδοκιμασίας και συχνά χρεώσεις που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν τα χρήματα είναι ακόμα δικά σου.
Θέλεις να πληρώσεις έναν λογαριασμό ή να κάνεις μια μεταφορά; Η απάντηση είναι «προμήθειες». Μικρά ποσά που μαζεύονται και καταλήγουν σε τεράστια κέρδη για τα τραπεζικά ιδρύματα.
Και η ειρωνεία είναι πως η τεχνολογία που υποτίθεται πως μειώνει το κόστος, το πάτημα ενός κουμπιού, ένα ηλεκτρονικό σύστημα που ήδη υπάρχει, παρουσιάζεται σαν λόγος για περισσότερες χρεώσεις.
Θησαυρίζουν από «αόρατα» τέλη
Ενώ οι καταναλωτές πιέζονται καθημερινά από την ακρίβεια και τη μείωση εισοδημάτων, οι τράπεζες θησαυρίζουν από «αόρατα» τέλη, από συναλλαγές που δεν κοστίζουν τίποτα σε εκείνες αλλά κοστίζουν σε όλους εμάς.
Η τράπεζα έχει πάψει προ πολλού να είναι θεματοφύλακας των καταθέσεων. Έγινε μηχανισμός κερδοφορίας στις πλάτες των καταναλωτών, εργαλείο που «τιμωρεί» τον πελάτη που τολμά να χρησιμοποιεί τις ίδιες του τις αποταμιεύσεις.
Και, κάπως έτσι, σε μια εποχή όπου τα επιτόκια δανείων φτάνουν στα ύψη και οι καταθέσεις παραμένουν άτοκες, η σχέση πολίτη – τράπεζας μοιάζει όλο και περισσότερο με μονόπλευρο εκβιασμό.
Οι τράπεζες δεν προσφέρουν πια υπηρεσίες, πουλάνε «αέρα». Και ο λογαριασμός, όπως πάντα, έρχεται στον πελάτη.
Δείτε επίσης:
- Δεκάδες δισ. ευρώ στα funds – Σε απόγνωση οι δανειολήπτες
- Όλες οι τράπεζες σε ένα ΑΤΜ – Τι αλλάζει στις χρεώσεις για αναλήψεις και καταθέσεις
