Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Μαρτύρων Ιουβεναλίου Ακακίου και Κοδράτου οι οποίοι με τη ζωή και το μαρτύριό τους ανέδειξαν την ακλόνητη πίστη και την αυταπάρνηση για τον Χριστό.
Άγιος Μάρτυς Ακάκιος
Ο Άγιος Ακάκιος καταγόταν από την Καππαδοκία (σημερινή Καραμανία) και έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Μαξιμιανού, γύρω στο 289 μ.Χ. Ανήκε στην τάξη των Μαρτησίων και διακρινόταν για την ευσέβεια και την αφοσίωσή του στον Χριστό.
Όταν συνελήφθη για την πίστη του, οδηγήθηκε ενώπιον του άρχοντα της Καππαδοκίας, Φίρμου, και αργότερα στον Βιβιανό και τον Φαλκιανό. Υπέστη φρικτά βασανιστήρια, όπως μαστιγώσεις, φυλάκιση και κάψιμο με πυρωμένα σίδερα. Παρά τα βασανιστήρια, παρέμεινε σταθερός στην πίστη του και τελικά αποκεφαλίστηκε, λαμβάνοντας τον στέφανο του μαρτυρίου.
Άγιος Μάρτυς Κοδράτος
Ο Άγιος Κοδράτος γεννήθηκε στην Κόρινθο κατά τον διωγμό των αυτοκρατόρων Δεκίου ή Ουαλεριανού (μέσα 3ου αιώνα μ.Χ.). Η μητέρα του, κυνηγημένη για την πίστη της, γέννησε τον Κοδράτο σε απομονωμένο μέρος και πέθανε λίγο μετά. Ο μικρός Κοδράτος ανατράφηκε με θαυματουργικό τρόπο και, μεγαλώνοντας, έγινε διδάσκαλος της χριστιανικής πίστης. Κατά τη διάρκεια των διωγμών, συνελήφθη μαζί με τους φίλους του Άνεκτο, Παύλο, Διονύσιο, Κυπριανό και Κρήσκη. Όλοι υπέστησαν φρικτά βασανιστήρια και μαρτύρησαν για την πίστη τους.
Οι Άγιοι Ακάκιος και Κοδράτος αποτελούν φωτεινά παραδείγματα ακλόνητης πίστης και αυταπάρνησης. Η ζωή και το μαρτύριό τους ενισχύουν την πνευματική μας πορεία και μας καλούν σε σταθερότητα στην πίστη, θάρρος και αγάπη προς τον Θεό.
Ας επικαλούμαστε τις πρεσβείες τους για ενίσχυση στην πνευματική μας ζωή και ας ακολουθούμε το παράδειγμά τους στην καθημερινότητά μας.
Ανάμνηση του εν τω ουρανώ φανέντος σημείου του Τιμίου Σταυρού επί Κωνσταντίνου
Σύμφωνα με τον συναξαριστή, η πρώτη εμφάνιση του Τιμίου Σταυρού έγινε στο Μεγάλο Κωνσταντίνο, με το θριαμβευτικό έμβλημα της νίκης: «ἐν τούτῳ νίκα». Εδώ έχουμε μια άλλη εμφάνιση, που έγινε στην Ιερουσαλήμ, περίπου το 346 μ.Χ.
Τότε αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων ήταν ο Κύριλλος και βασιλιάς ο Κωνσταντίνος, γιος του Μεγάλου Κωνσταντίνου.
Η εμφάνιση αυτή έγινε στις 7 Μαΐου, κατά μια των ημερών της Πεντηκοστής. Ήταν η ώρα (βυζαντινή) τρίτη, όταν ξαφνικά στον ουρανό φάνηκε ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός, σχηματισμένος από εκθαμβωτικό φως, πάνω από το Γολγοθά, μέχρι και το όρος των Ελαίων.
Το υπερφυσικό αυτό θέαμα προκάλεσε μεγάλο θαυμασμό και συγκίνηση σε όλους τους ευρισκόμενους στην Ιερουσαλήμ. Νέοι και γέροι, γυναίκες και παιδιά, όλοι μαζί, έτρεξαν στην εκκλησία και με πολλή χαρά και θερμή κατάνυξη ευχαρίστησαν και δόξασαν το Θεό, τον Κύριο μας Ιησού Χριστό, που αγίασε το ξύλο του σταυρού και κατέστησε το σημείο αυτού ισχυρότατο όπλο των αγωνιζόμενων χριστιανών κατά του διαβόλου.
Απολυτίκιον
Ἦχος πλ. δ’.
Ὦ τρισμακάριστε Σταυρὲ καὶ Πανσεβάσμιε, σὲ ἀνυμνῶν καὶ προσκυνῶν νῦν ἁγιάζομαι, ἐν ᾧ Χριστὸς ἀνυψούμενος κόσμον ἔσωσεν, ἀλλὰ πρόφθασον καὶ σῶσον τῇ δυνάμει σου, ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον, ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε Ξύλον μακάριον.
