Είδα κι εγώ όπως και οι περισσότεροι τις φωτογραφίες που αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο από τα μίνι ραντεβού που είχε ο πρώην Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας κ. Φρανσουά Ολάντ με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Στέφανο Κασσελάκη και τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ κ. Νίκο Ανδρουλάκη.
Ο τελευταίος δε όχι μόνο καμάρωνε σαν γύφτικο σκεπάρνι –ιστορική στιγμή να βλέπεις τον κ. Ανδρουλάκη χαμογελαστό- αλλά είχε σφίξει σαν γάντζος το χέρι του κ. Ολάντ μήπως και το χάσει. Μετά τη διάσωση του δεξιού χεριού του Γάλλου πολιτικού από τη δαγκάνα Ανδρουλάκη και την ολοκλήρωση της παρουσίας του Γάλλου αξιωματούχου στο Συνέδριο Επιχειρηματικότητας, είδα όμως κάτι που οι υπόλοιποι δεν είχαν την ευκαιρία να δουν.
Μετά το Σαββατιάτικο Spa μου στο ξενοδοχείο Grant Hayatt επί της Λεωφόρου Συγγρού αντίκρισα σε παρακείμενο τραπέζι από εκείνο στο οποίο απολάμβανα μία φρουτοσαλάτα τον πρώην Πρόεδρο της Γαλλίας να γευματίζει με το πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο.
Προσπάθησα να κατανοήσω το περιεχόμενο της συζήτησής τους νιώθοντας κι εγώ μία αστική αυτοπεποίθηση ως απόφοιτη από τις Ουρσουλίνες. Ομολογώ ότι τα γαλλικά μου με πρόδωσαν. Ως γνωστόν ο κ. Παυλόπουλος ομιλεί την γαλλική ωσάν να είναι μητρική του γλώσσα. Οι πολυετείς σπουδές του στο Παρίσι και όχι μόνο το πιστοποιούν. Κάτι κατάφερα ωστόσο.
Άκουσα τον κ. Ολάντ να εκμυστηρεύεται στον Έλληνα συνδαιτημόνα του ότι σκοπεύει να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα στις γαλλικές προεδρικές εκλογές. Ο Ολάντ, ως έμπειρος πολιτικός αντιλαμβάνεται ότι στην μετά Μακρόν εποχή μπορεί να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο και να επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις. Η εσάνς που αναδίδουν οι Βρυξέλλες υποδηλώνουν ότι επίκειται τουλάχιστον στη χώρα του μία σταδιακή άνοδος των Σοσιαλιστών.
Ο κ. Παυλόπουλος έδειξε να ακούει με προσήλωση τον συνομιλητή του και να συμφωνεί εν πολλοίς με τον σχεδιασμό του. Πιθανολογώ ότι θα είναι και μία από τις προσωπικότητες διεθνούς κύρους που θα υπογράφουν υποστηρικτικό κείμενο για την υποψηφιότητα του κ. Ολάντ στην Προεδρία και την επιστροφή του στις Βερσαλλίες.
Πολύχρονη γνωριμία
Άλλωστε οι δύο τους είναι παλιοί γνώριμοι, θα μπορούσα να πω και φίλοι. Η σχέση τους χτίστηκε επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ όταν οι αρχικοί τουλάχιστον πειραματισμοί της κυβέρνησης Τσίπρα είχαν οδηγήσει σχεδόν σε απόγνωση τη Γαλλική Προεδρία του Ολάντ. Ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποτέλεσε τον συνδετικό κρίκο μεταξύ των δύο χωρών προσπαθώντας ειδικά τους πρώτους μήνες του τυφώνα «Γιάνης» να δημιουργήσει συνθήκες κατευνασμού.
Οι συνομιλίες των δύο πλευρών όταν δεν γίνονταν απευθείας, είχαν ανατεθεί από τον κ. Παυλόπουλο στον καθηγητή κ. Σπύρο Φλογαίτη και από την πλευρά του κ. Ολάντ στον έμπιστό του κ. Ζάκ Αταλί. Όσοι είναι γνώστες των γεγονότων εκείνης της περιόδου γνωρίζουν τον καταλυτικό ρόλο που έπαιξε η παρουσία του κ. Παυλόπουλου στην Προεδρία της Δημοκρατίας πέντε μέτρα απέναντι από το Μέγαρο Μαξίμου.
Ολάντ και Τσίπρας
Βεβαίως μετά την αποφυγή της χρεοκοπίας και την ψήφιση του τρίτου Μνημονίου ο Ολάντ άρχισε να ακούει σιγά σιγά και τον κ. Αλέξη Τσίπρα. Η σχέση τους ενδυναμώθηκε όταν ο Γάλλος Πρόεδρος διαπιστώνοντας την κατάρρευση των σοσιαλιστών στην Ευρώπη άρχισε να προσκαλεί τον Αλέξη στα κλειστά σουαρέ των ηγετών των σοσιαλιστικών κομμάτων στο Παρίσι και αλλού.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν τότε το μεγαλύτερο αριστερό κυβερνητικό κόμμα στην Ευρώπη και οι σοσιαλδημοκράτες αναζητούσαν συμμαχίες. Ως εκ τούτου το όνομα του κ. Φρανσουά ήταν από τα πρώτα στη λίστα ξένων ηγετών που προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν στην πρώτη μεγάλη εκδήλωση του νεοϊδρυθέντος Ινστιτούτου του πρώην πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα που θα πραγματοποιηθεί στις 17 και 18 Ιουνίου στην Αθήνα. Οι πληροφορίες μου από εκείνο το ευχάριστο απόγευμα στο πεντάστερο επί της Συγγρού επιμένουν πάντως ότι ο κ. Ολάντ θα ξαναέρθει στην Αθήνα και όχι μόνο για τα μάτια του Αλέξη.
Κυρία επί των Τιμών – Εστία της Κυριακής
