Έντονη δυσφορία προκαλεί στους θεματοφύλακες της καταρρακωμένης από τα Μνημόνια… «αριστερής ταυτότητας» του ΣΥΡΙΖΑ η αναιμική θέση του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος, έπειτα από την ετεροβαρή συμφωνία Ελλάδος – Αιγύπτου για τη μερική οριοθέτηση της ΑΟΖ, έκανε λόγο για άρον άρον συμφωνία, που δημιουργεί κακό προηγούμενο για τα εθνικά συμφέροντα.
Άστραψαν και βρόντηξαν οι υπέρμαχοι της ιδεολογικής καθαρότητας και αφού την περασμένη εβδομάδα κατέθεσαν ένα κείμενο-πλατφόρμα για τα κομματικά και ιδεολογικά ζητήματα (συνέντευξη Τσακαλώτου στην εφημερίδα «Εποχή») επανήλθαν δριμύτεροι, καταθέτοντας τις προτάσεις των «53+» για τα μείζονα θέματα εξωτερικής πολιτικής.
Όπως διαπιστώνουν ισοπεδωτικά και με φτηνό χιούμορ, «με ανησυχία βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ευτυχώς όχι πολλούς αλλά αρκετούς, αγαπητούς φίλους και φίλες να δανείζονται στο όνομα της αριστερής αντιπολίτευσης χλαμύδες, ακόντια και περικεφαλαίες που περίσσεψαν από την περίοδο των συλλαλητηρίων για το Μακεδονικό. Ας σκεφτούν ότι παρόμοιες αντιδράσεις τις υποκινεί το ακροδεξιό μπλοκ του Σαμαρά, του Βελόπουλου και των θυλάκων της Χρυσής Αυγής».
Ποια είναι η θέση τους; Ότι η λειψή επήρεια των ελληνικών νησιών Κρήτης, Ρόδου και Καστελόριζου δεν είναι και προς θάνατον. «Δεν θα είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι αντίστοιχο στη διεθνή διπλωματία, ούτε είναι νομοτελειακά ανεπίστρεπτο. Αντίθετα, στη δική μας λογική θα ήταν καταστροφική μια εμμονή στο μαξιμαλιστικό σχέδιο για κοινή ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου» υποστηρίζουν.
Χωρίς να παραγνωρίζουν, όπως λένε, ότι η συμφωνία «επιτελέστηκε με την ενθάρρυνση των ΗΠΑ» και ενώ προσβλέπουν σε ξένη παρέμβαση στη λογική Σημίτη, αναρωτιούνται δήθεν αφελώς: «Είναι δυνατό να επιτευχθεί μία συμφωνία όπου δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι εάν δεν γίνουν οι απαραίτητοι συμβιβασμοί και υποχωρήσεις; Αυτό δεν έγινε με την εμβληματική συμφωνία των Πρεσπών;». Αυτά την ώρα που οι παραχωρήσεις της πρόθυμης Ελλάδος έχουν ανοίξει την όρεξη όλων των γειτόνων. Τάσσονται δε, υπέρ «μιας συνολικής διευθέτησης, που αντικειμενικά οφείλει να περιλαμβάνει και την Τουρκία», κάτι που θεωρούν «σύγχρονη άσκηση εξωτερικής πολιτικής».
Οι κήρυκες της υποταγής προσθέτουν: «Ας είμαστε ειλικρινείς: η αναβλητικότητα και ο μαξιμαλισμός ποτέ δεν μας ωφέλησαν. Ούτε το 1974 με τη στρατιωτική χερσαία εισβολή στην Κύπρο, ούτε αυτήν την περίοδο».
Δείτε ακόμα: «Της τρελής» γίνεται στον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος είναι προ των πυλών της διάσπασης!
