Στα… καλώδια του ερευνητικού σκάφους «Oruc Reis» έχουν μπλεχτεί για τα καλά οι γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ για τα μεγάλα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και τον τρόπο αντιμετώπισης του τουρκικού επεκτατισμού.
Ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων Σημίτη, Νίκος Μπίστης, ο οποίος έχει περιπλανηθεί σε όλες τις κομματικές εκδοχές του λεγόμενου «κεντροαριστερού χώρου» για να βρει σήμερα καταφύγιο στον ΣΥΡΙΖΑ, πέρασε στην αντεπίθεση εναντίον του Νίκου Κοτζιά.
Με ένα αιχμηρό άρθρο στο διαδίκτυο, ο άτυπος επικεφαλής της «Γέφυρας» επιβεβαιώνει ουσιαστικά την κοινή γραμμή πλεύσης με το εσωκομματικό μέτωπο των «53+» στο ζήτημα της ατελούς συμφωνίας για την ΑΟΖ με την Αίγυπτο και τα ελληνοτουρκικά και επικρίνει τον πρώην ΥΠΕΞ για όσα καταμαρτυρεί στους «νεοσυριζαίους» εκσυγχρονιστές που υπερασπίζονται δημόσια την ολέθρια πολιτική των Σημίτη – Ροζάκη.
Είναι διακριτή η έμμεση μομφή για «αχαριστία» εναντίον του Ν. Κοτζιά, ο οποίος ξέχασε την έμπρακτη στήριξη που του έδωσαν στην περίπτωση της (άκρως προβληματικής…) Συμφωνίας των Πρεσπών, ωστόσο μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στο μακροσκελές κείμενο εγκαλείται ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος υποστηρίζει ότι η επίμαχη συμφωνία, που υπογράφηκε «άρον άρον», δημιουργεί αρνητικό προηγούμενο για τις εθνικές θέσεις και πως στέλνει αντιφατικά μηνύματα στους πολίτες.
Δεν παραλείπει μάλιστα να παραδώσει μαθήματα διπλωματίας στον Νίκο Κοτζιά, ο οποίος, όπως δηκτικά αναφέρει, υπήρξε σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου στο ΥΠΕΞ.
Επικαλούμενος τις γνωστές απόψεις Ροζάκη, ο Ν. Μπίστης αποδέχεται ότι δεν έχουν όλα τα ελληνικά νησιά πλήρη επήρεια και αναφερθείς σε όσα υποστήριξε πρόσφατα ο καθηγητής Ροζάκης ειδικά για την περίπτωση του Καστελόριζου, σημειώνει ότι η θέση του «προκάλεσε ρίγη στους απανταχού υπερπατριώτες, επαναλαμβάνοντας ότι το Καστελόριζο ευρίσκεται απομονωμένο μακράν της ηπειρωτικής χώρας και της Ρόδου, απέναντι στην τουρκική ακτογραμμή, άρα θα έχει μειωμένη επήρεια. Κάτι που στο παρασκήνιο αναγνωρίζουν όλοι οι σοβαροί αναλυτές, αλλά οι περισσότεροι το αποσιωπούν, αφήνοντας την κοινή γνώμη να πιστεύει το αντίθετο»!
Ο ίδιος αποδέχεται την ύπαρξη «διαφορών» με την Τουρκία και όχι επεκτατικών προβολών, σημειώνοντας προκλητικά «ας το έχουν υπόψη τους αυτό οι θιασώτες της ”μιας και μόνης διαφοράς”, όταν παράλληλα ζητούν και διάλογο με την Τουρκία. Αυτός ή θα γίνει με ευρύτερη ατζέντα ή δεν θα γίνει».
Προσθέτει δε, μεταξύ άλλων, ότι το μεγάλο ερώτημα είναι με ποια στρατηγική πορεύεται η ελληνική κυβέρνηση και σε ποιο σχέδιο εντάσσει τις επιμέρους κινήσεις της, όπως η συμφωνία με την Αίγυπτο και όχι πόση επήρεια θα έχουν η Γαύδος και το Κουφονήσι…
