Ένας χρόνος -και κάτι- Νέα Δημοκρατία. Μια χρονιά γεμάτη νομοσχέδια, τροπολογίες, κοινοβουλευτικές μάχες, ευτράπελα, αλλά και «γαλάζιες» μεθοδεύσεις, ιδίως αναφορικά με την Προανακριτική. Δεκατρείς μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της κυβέρνησης της Ν.Δ., ένας κοινοβουλευτικός απολογισμός είναι αν μη τι άλλο θεμιτός, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι οι μηχανές ήταν στο φουλ και ο πολιτικός χρόνος πυκνός.
Ποια είναι, όμως, η καλύτερη και ποια η χειρότερη κοινοβουλευτική στιγμή της περασμένης χρονιάς; Ποιοι υπουργοί προκάλεσαν την οργή της αντιπολίτευσης και ποιος είναι ο πρωταθλητής στις κοινοβουλευτικές εμφανίσεις;
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η «σεζόν» που φεύγει ήταν μια από τις πιο πολυάσχολες κοινοβουλευτικά. Από τη συνταγματική αναθεώρηση και την υπόθεση Παπαγγελόπουλου μέχρι τα δεκάδες νομοσχέδια, η Ν.Δ. ήρθε… ορεξάτη μετά τις εκλογές και με διάθεση να επιδείξει έργο. Συνολικά, η κυβέρνηση κατέθεσε 100 νομοσχέδια, εκ των οποίων τα 95 έχουν ήδη ψηφιστεί από την Ολομέλεια. Μία από τις προεκλογικές υποσχέσεις της Ν.Δ. ήταν η «καλή νομοθέτηση» και η ενίσχυση της θεσμικότητας. Πράγματι, έγιναν κινήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση, ωστόσο τα γνωστά φαινόμενα, όπως οι εκπρόθεσμες τροπολογίες της τελευταίας στιγμής ή τα νομοσχέδια που αλλιώς κατατίθεντο στη διαβούλευση και αλλιώς στη Βουλή, δεν εξέλειψαν.
Δεδομένου του πυκνού νομοθετικού έργου -κάθε εβδομάδα ψηφίζονταν περί τα δύο νομοσχέδια-, το πολιτικό παιχνίδι μεταφερόταν στη Βουλή, όπου οι αντιπαραθέσεις σε υψηλούς τόνους για τα νομοσχέδια αποτελούσαν καθημερινό φαινόμενο. Καθημερινό φαινόμενο αποτελούσαν και τα ξενύχτια της Βουλής, καθώς έπρεπε κάπως να… χωρέσουν όλα αυτά τα νομοθετήματα, τα οποία κατέληγαν να ψηφίζονται ακόμη και μετά τα μεσάνυχτα.
Οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης που πυροδότησαν αλυσιδωτές εκρήξεις αντιδράσεων, εντός και εκτός Βουλής, υπήρξαν δεκάδες. Ποιος μπορεί να ξεχάσει, λόγου χάρη, το «περιβαλλοντοκτόνο», όπως το αποκαλεί η αντιπολίτευση, νομοσχέδιο Χατζηδάκη και το νομοσχέδιο του Νότη Μηταράκη για την επίσπευση των διαδικασιών χορήγησης ασύλου και τις σχετικές μάχες που δόθηκαν στην Ολομέλεια; Αντιδράσεις συγκέντρωσαν και σχεδόν όλα τα νομοσχέδια της Νίκης Κεραμέως, όπως για το άσυλο, τα ΑΕΙ και την ιδιωτική εκπαίδευση, την οποία η αντιπολίτευση έχει κηρύξει πλέον ως… persona non grata.
Από τα πιο εμβληματικά για την κυβέρνηση νομοσχέδια ήταν το περιβόητο σχέδιο νόμου για το επιτελικό κράτος, που δέχθηκε το «πυρ ομαδόν» σύσσωμης της αντιπολίτευσης. Σήμερα, έναν χρόνο μετά την ψήφισή του, αποδεικνύεται ένα από τα πλέον ανεφάρμοστα νομοσχέδια που έχουν ψηφιστεί ποτέ, καθώς, μεταξύ πολλών άλλων, κεντρικός στόχος του ήταν η ρύθμιση του ζητήματος των μετακλητών. Εκ του αποτελέσματος, η κυβέρνηση εν προκειμένω απέτυχε παταγωδώς, καθώς ξεπέρασε ακόμη και το ρεκόρ του ΣΥΡΙΖΑ στους μετακλητούς υπαλλήλους.
Ένας εκ των πρωταγωνιστών της κοινοβουλευτικής χρονιάς που φεύγει είναι σαφώς ο Γιάννης Βρούτσης, όχι μόνο με τα νομοσχέδια και τις τροπολογίες που έφερε, τα οποία σχεδόν πάντα συγκέντρωναν τα πυρά όλης της αντιπολίτευσης, αλλά και για το περιβόητο σκάνδαλο της τηλεκατάρτισης, που συζητήθηκε όσο κανένα στη Βουλή, αν και τελικώς δεν στάθηκε αρκετό για να καρατομηθεί ο υπουργός. Και για να αποδίδουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, ο κ. Βρούτσης κατέχει ομολογουμένως και το ρεκόρ των κοινοβουλευτικών εμφανίσεων, καθώς βρισκόταν στη Βουλή κάθε εβδομάδα για να απαντήσει σε δεκάδες ερωτήσεις της αντιπολίτευσης ως επικεφαλής σε ένα από τα πιο κρίσιμα υπουργεία.
Πάντως, υπήρξαν μακράν χειρότερες στιγμές από την ψήφιση των παραπάνω νομοσχεδίων, από τις οποίες ξεχώρισε η Προανακριτική Επιτροπή. Πολύωρες συνεδριάσεις, μάρτυρες άσχετοι με την υπόθεση Novartis, διαρροές κατά το δοκούν στα μίντια από βουλευτές που φόρεσαν την… εισαγγελική τήβεννο για να εξυπηρετήσουν τα γνωστά συμφέροντα εντός της Ν.Δ., με αποτέλεσμα να καταστρατηγηθούν πολλάκις ο νόμος, ο κανονισμός, καθώς και τα δικαιώματα του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου ως κατηγορουμένου. Από τις πιο μελανές στιγμές στην εννεάμηνη λειτουργία της Προανακριτικής είναι το άνοιγμα της κάλπης, μεσούσης της ψηφοφορίας επί της διερεύνησης του κατηγορητηρίου, προκειμένου να ψηφίσει σωστά ο «γαλάζιος» βουλευτής Σταύρος Καλογιάννης, με τα σχόλια των μελών της Εφορευτικής Επιτροπής, «δεν θα το καταλάβουν» και «δεν βγήκε φωτογραφία ότι ψήφισε», να αμαυρώνουν τον θεσμό του Κοινοβουλίου.
Στον αντίποδα, υπήρξε μια ιστορική στιγμή η οποία θα μείνει αξέχαστη και θα μνημονεύεται και στις επόμενες γενιές. Πρόκειται για την ψήφιση της νομοθετικής πρωτοβουλίας του υπουργείου Εσωτερικών για τη διευκόλυνση της ψήφου των αποδήμων, η οποία ξεχωρίζει όχι μόνο επειδή το νομοσχέδιο είναι υψίστης εθνικής και πολιτικής σημασίας, αλλά και επειδή ψηφίστηκε από μια ευρύτατη και άνευ προηγουμένου πλειοψηφία 288 βουλευτών.
Η χαμένη ευκαιρία
Ως χαμένη ευκαιρία χαρακτηρίζεται από πολλούς η αναθεώρηση του 2019, η τέταρτη αναθεώρηση του Συντάγματος του 1975, καθώς περιορίστηκε σε λίγες αλλαγές, οι σημαντικότερες εκ των οποίων είναι η εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας χωρίς διάλυση της Βουλής, ο περιορισμός της βουλευτικής ασυλίας, η σύσταση εξεταστικών επιτροπών χωρίς να απαιτείται η πλειοψηφία των βουλευτών, καθώς και η απάλειψη της προνομιακής παραγραφής για την ευθύνη υπουργών.
Έπεσαν οι μάσκες για άλλη μια φορά…
Αναφορικά με την πανδημία του κορωνοϊού, μόνο ως θετική καταγράφηκε η απόφαση του προεδρείου να μην κλείσει η Βουλή εν μέσω καραντίνας, αλλά να περιοριστεί στη συζήτηση νομοθετημάτων που σχετίζονταν με την υγειονομική κρίση. Ανάμεικτα, ωστόσο, είναι τα συναισθήματα που προξένησε η απόφαση η οποία ελήφθη λίγες ημέρες πριν κλείσει η Βουλή για υποχρεωτική χρήση μάσκας από τους βουλευτές. Κι αυτό διότι, παρά τις αγνές προθέσεις και παρά τη διάθεση των βουλευτών να δώσουν το καλό παράδειγμα, το γεγονός ότι οι «300» προμηθεύονται τη μάσκα από το ιατρείο της Βουλής, την ώρα που ο χειμαζόμενος λαός δεν έχει πρόσβαση σε δωρεάν μάσκες, μόνο απογοήτευση και αίσθημα αδικίας μπορεί να προκαλέσει.
