Πέμπτη, 15 Απρίλιος 2021

Η «πολιτική ισότητα», μνήμα ενταφιασμού της Κυπριακής Δημοκρατίας

Η τουρκική προκλητικότητα χτυπάει «κόκκινο» εν όψει της Πενταμερούς, ενώ «παρόντες» δηλώνουν οι πρόθυμοι 

Το Κυπριακό μετά την εξαγγελία της Πενταμερούς Διάσκεψης από τον ΟΗΕ εισέρχεται σε ακόμα μία κρίσιμη φάση.

Η διαστροφή, η διαστρέβλωση, η στρεψοδικία, η ψευδηγορία, η παραποίηση γεγονότων και καταστάσεων, ο οπορτουνισμός, η αναξιοπιστία, ο αλληθωρισμός, η υπονομευτική πρακτική, η εξαπάτηση, η παραπλάνηση, οι υπεκφυγές, τα λαθροτεχνάσματα, η κουτοπονηριά, οι προσποιήσεις, οι παλινωδίες, τα τερτίπια, οι ψευδομαρτυρίες, η συνειδητή υπονόμευση, οι φενακισμοί, η ευκαιριοκρατία είναι μόνο μερικά από τα μόνιμα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής

Τα παραπάνω και πολλά άλλα (κοσμητικά) επίθετα, ων ουκ έστιν αριθμός, που κινούνται σε υπόστρωμα διπλωματικής απατεωνίας, χαρακτηρίζουν την τουρκική εξωτερική πολιτική (όχι μόνον έναντι της Ελλάδος) διαχρονικά. Στην προκειμένη περίπτωση, μιλάμε για το Κυπριακό, το οποίο μετά την εξαγγελία της Πενταμερούς Διάσκεψης από τον ΟΗΕ εισέρχεται σε ακόμα μία κρίσιμη φάση.

Η τουρκική διπλωματική σχολή φαίνεται να «γοητεύει» και άλλες «πολιτισμένες» διπλωματικές σχολές, όπως η σχολή του Λονδίνου, στην οποία πρωτεύει ο κυνισμός, αλλά και η αντίστοιχη του Βερολίνου, όπου ο ρεαλισμός κυριαρχεί μόνον ως έκδοχο των συμφερόντων του γερμανικού οικονομικού (προς το παρόν) επεκτατισμού.

Αυτές οι δύο ευρωπαϊκές σχολές, αν και συγκρούονται επί ευρωπαϊκού πεδίου και ως προς τα ίδια συμφέροντα, ομονοούν στο Κυπριακό. Αρέσκονται, ίσως, στις μεθόδους τις οποίες δεν μπορούν οι ίδιοι πλέον να μετέλθουν λόγω ευρωπαϊκής προέλευσης, ενώ οι Τούρκοι μπορούν να βαφτίσουν το κρέας ψάρι χωρίς συνέπειες.

Υπό αυτή την έννοια, ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος στην Τουρκία ΑΚΡ Ομέρ Τσελίκ μπορεί να δηλώνει αναίσχυντα ότι το παράνομο ψευδοκράτος των Κατεχομένων αντιμετωπίζεται (σ.σ.: από ποιους;) ως ένα «αναγνωρισμένο κυρίαρχο κράτος», αφού «εκεί υπάρχει ένα κράτος, μία σημαία, ένας πρόεδρος και ένας πρωθυπουργός»… Και ότι «η Τουρκική Δημοκρατία φροντίζει για τον απαραίτητο σεβασμό αυτού του κυρίαρχου κράτους».

Και ποιος τα όρισε όλα αυτά; Η διεθνής κοινότητα, που δεν έχει ακόμα υποκύψει στα τουρκικά τεχνάσματα και δεν αναγνωρίζει το ανύπαρκτο από νομικής άποψης μόρφωμα, ή η τουρκική εισβολή το 1974; 

Σε δηλώσεις του την περασμένη Τετάρτη ο Ομέρ Τσελίκ είπε επίσης: «Πλέον δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει να συζητείται το παλιό μοντέλο». Απείλησε, μάλιστα, τον Έλληνα ΥΠΕΞ Νίκο Δένδια, καλώντας τον να χρησιμοποιεί «μια πιο υγιή γλώσσα». Ποιος; Ο καταλύων την κοινή νοημοσύνη… Αλλά Τούρκοι είναι, ό,τι θέλουν λένε…

Βρετανική… αλληλεγγύη

Την ίδια μέρα έγινε γνωστό ότι Βρετανοί βουλευτές ανέφεραν σε επιστολή τους προς τον κατοχικό ηγέτη Ερσίν Τατάρ ότι παρακολουθούν με ενδιαφέρον την άποψη «δύο κρατών». Αλλά και το Βερολίνο δεν κρύβει τη χαρά του όταν ακούει για δύο κράτη στη Μεγαλόνησο (με βάση την εγκατεστημένη νοοτροπία ρεαλισμού) και ας είναι η Κύπρος ευρωπαϊκό έδαφος.

Προς επίρρωσιν, η γερμανική κυβέρνηση δεν σκοπεύει να ζητήσει από την Άγκυρα την απόσυρση των γερμανικής κατασκευής αρμάτων μάχης Leopard, ανέφερε ανάρτηση στην ιστοσελίδα της DW. Ο υφυπουργός Εξωτερικών Ροτ κατέδειξε στα μέσα Ιανουαρίου (14/1/21) την Ε.Ε. ως υπεύθυνη για την επιβολή εμπάργκο όπλων προς την Τουρκία. Τι να το κάνει το βόρειο τμήμα της Κύπρου η Γερμανία όταν έχει ολόκληρη την Τουρκία πελάτη…

Οι εσωτερικοί κίνδυνοι

Αλλά ο κίνδυνος δεν είναι αυτός. Οι κίνδυνοι προέρχονται από το εσωτερικό πολιτικό σύστημα της Κύπρου. Η πρόσφατη μνημειώδης δήλωση του προέδρου του ΔΗΣΥ Αβέρωφ  Νεοφύτου αφήνει ανοιχτή την κερκόπορτα για επίλυση του Κυπριακού στη βάση μιας, ούτω λεγομένης, αποκεντρωμένης διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. «Θέλω να απαλλαχθώ από την τουρκική κατοχή. Θέλω να απαλλαχθώ από τα κατοχικά στρατεύματα. Θέλω να απαλλαχθώ από τις καταραμένες συνθήκες εγγυήσεων του ’60. Θέλω να πάρω εδάφη πίσω, τη Μόρφου, τα Βαρώσια και άλλες περιοχές. Θέλω μια δίκαιη διευθέτηση του περιουσιακού» είπε και συμπλήρωσε: «Για να τα πάρω όλα αυτά, χρειάζεται να δώσω στους Τουρκοκυπρίους την πολιτική ισότητα».

Κατά τη χείριστη εκδοχή, η πολιτική ισότητα θα μετουσιωθεί στη δημιουργία μιας «εύθραυστης δημοκρατίας». Μπροστά της οι Συνθήκες Ζυρίχης – Λονδίνου θα φαίνονται ως άσκηση αριθμητικής νηπιαγωγείου. Περισσότερα… οσονούπω!

Νικ. Σταυρουλάκις

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ APP ΤΟΥ NEWSBREAK

ΣΧΟΛΙΑΣΕ ΤΟ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ