Αυτή την εποχή, στη Χαριλάου Τρικούπη περισσεύουν οι ευχές, αλλά λιγοστεύουν οι πολιτικοί στόχοι.
- Από τον Γιώργο Χατζηδημητρίου
Η πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, Φώφη Γεννηματά, δηλώνει σε όλους τους τόνους «είμαστε το μοναδικό κόμμα που μπορεί να εγγυηθεί προοδευτική διακυβέρνηση», όμως οι πολίτες δεν βρίσκουν στα λόγια της κάτι «συγκινητικά σοσιαλιστικό». Εξ’ου και η δημοσκοπική ακινησία. Ασαφείς, αόριστες και δίχως έμπνευση προτάσεις για ένα «πράσινο κοινωνικό συμβόλαιο», που παραπέμπουν στη χαώδη εποχή του Γιώργου Παπανδρέου, είναι προφανές ότι αδυνατούν να προκαλέσουν το ενδιαφέρον όσων συνωστίζονται στα ορυχεία της μισθωτής εργασίας, των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων, αλλά και όσων μικρομεσαίων απειλούνται ευθέως από τις ερπύστριες της μεγάλης επιχειρηματικότητας, την οποία κατεξοχήν ευνοεί (και) η σημερινή κυβέρνηση.
Για τους περισσότερους πολίτες, το ΚΙΝ.ΑΛ. είναι ένα υβριδικό, εξωτικού χαρακτήρα κόμμα, ένα προϊόν των πολιτικών θερμοκηπίων από αυτά που συνηθίζονται στη χώρα, με πρωτομάστορες τον πρώην πρωθυπουργό, Κώστα Σημίτη, και τον -κατά γενική ομολογία- παντελώς αποτυχημένο με ό,τι καταπιάστηκε Ευάγγελο Βενιζέλο. Ο ανομολόγητος
σκοπός της ίδρυσής του ήταν να συμβάλει στη σύμπηξη του μετώπου εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να λειτουργεί σαν δορυφόρος της Ν.Δ. Θα περιελάμβανε και το Ποτάμι, αν η βιασύνη ορισμένων δεν τους οδηγούσε να ζητήσουν απευθείας μετάθεση στη «γαλάζια» παράταξη, υποχρεώνοντας τον Σταύρο Θεοδωράκη να ανακοινώσει ότι κλείνει το «μαγαζί» και κρεμάει τα κλειδιά…
Η Φώφη Γεννηματά, όπως της αναγνωρίζεται, καταβάλλει ηρωικές προσπάθειες, με τη βοήθεια των πατρικών φίλων Κώστα Γείτονα, Μιλτιάδη Παπαϊωάννου και Θανάση Τσούρα, προκειμένου να κατοχυρώσει μια αυτόνομη πορεία, κινούμενη στις συμπληγάδες του νέου και άκρως απαιτητικού, όπως συνήθως συμβαίνει, διπολισμού. Δύσκολο, όμως, να μάθεις καινούργια περπατησιά σε γέρικο άλογο… Οι αντίρροπες εσωκομματικές δυνάμεις κρατούν το κίνημα καθηλωμένο σε ακινησία, αναδεικνύοντας κάθε φορά στα κρίσιμα ζητήματα τα «κατασκευαστικά λάθη» στη φυσιογνωμία του, που υπονομεύουν κάθε προσπάθεια εγερτήριων εκκινήσεων.
Ηταν ενδεικτική η κομματική «Βαβέλ» που εκδηλώθηκε την περασμένη Πέμπτη στη Βουλή, στην ψηφοφορία για το νομοσχέδιο, που επιδεινώνει με δραματικούς όρους το Οικογενειακό Δίκαιο – κοινωνική κατάκτηση με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ από το 1983-, επιτρέποντας στο εξής ειδικά σε γονείς με κακοποιητική συμπεριφορά να αποκτούν δικαιώματα «εξίσου» ανατροφής των παιδιών στα χωρισμένα ζευγάρια.
Παρά το γεγονός ότι η Φώφη Γεννηματά ξεκαθάρισε ότι το κόμμα καταψηφίζει το νομοσχέδιο, ο Ανδρέας Λοβέρδος έσπευσε ακαριαία να διαχωρίσει τη θέση του, διαμηνύοντας ότι θα απόσχει από την ψηφοφορία. Την ίδια στιγμή, οι Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, Δημήτρης Κωνσταντόπουλος και Δημήτρης Μπιάγκης χαρακτήρισαν θετικές τις διατάξεις, αν και δήλωσαν ότι θα σεβαστούν την κομματική νομιμότητα. Τι τελικώς συνέβη; Το ΚΙΝ.ΑΛ. απείχε από την ψηφοφορία για να μην αναδειχθούν οι αγιάτρευτες ρωγμές του… Με βάση ρητή καταστατική δέσμευση, το συνέδριο
του κινήματος προορίζεται να διεξαχθεί τον προσεχή Νοέμβριο.
Εν όψει όμως των εκλογικών σεναρίων για πρόωρες κάλπες, η ανυπομονησία ορισμένων κέντρων, εντός και εκτός πολιτικής, δεν κρύβεται. Η υποψηφιότητα του -με δικαστικές εκκρεμότητες στο σκάνδαλο Novartis- Ανδρέα Λοβέρδου στηρίζεται πλέον χωρίς προσχήματα, προκειμένου, όπως διαπιστώνει η πολιτική αγορά, να παραμείνει το Κίνημα Αλλαγής εντός της προγραμματισμένης τροχιάς – ένα κόμμα δηλαδή εφεδρείας, όχι
αποκλειστικά της Ν.Δ., αλλά σίγουρα του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η πασαρέλα λοιπόν, όπως διαπιστώνει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» κορυφαίο κομματικό
στέλεχος που δεν επιθυμεί δημοσιότητα, «έχει ξεκινήσει», αδιαφορώντας για το γεγονός, όπως προσθέτει, ότι «τα κόμματα είναι θεσμοί που οφείλουν να διαμορφώνουν θέσεις και προτάσεις για τον λαό – δεν είναι άθροισμα ατομικών επιδιώξεων».
Προκάλεσε αίσθηση υπό αυτό το πρίσμα η προβολή που έλαβε προ ολίγων ημερών μια δήλωση της Εύας Καϊλή. Η ευρωβουλευτής του ΚΙΝ.ΑΛ. πήρε δημοσίως θέση υπέρ του Ανδρέα Λοβέρδου, αλλά με τέτοιον τρόπο ώστε να μη μένει καμιά αμφιβολία ότι στην πραγματικότητα στηρίζει… τον Κυριάκο Μητσοτάκη! Παρέμεινε στην ατμόσφαιρα η απορία για το πώς συνέβη και η δήλωση αυτή μιας αδιάφορης, κατά κοινή ομολογία, πολιτικού, με καχεκτικό ειδικό βάρος και επιδόσεις, μονοπώλησε για κάμποσες ώρες την επικαιρότητα σε ΜΜΕ συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων. Πολύ περισσότερο από τη στιγμή που η Καϊλή φερόταν μέχρι χθες να βρίσκεται στο ίδιο στρατόπεδο με τον ευρωβουλευτή Νίκο Ανδρουλάκη, που φιλοδοξεί να γίνει ο επόμενος αρχηγός, παρακολουθώντας όμως, μέχρι στιγμής αθέατος, τη μάχη και διαρκώς αναβάλλοντας την διέλευση του Ρουβίκωνα από την ασφάλεια των Βρυξελλών…
Ο αγώνας πάντως έχει ξεκινήσει και η ποιότητα της αναμέτρησης, που ήδη διαμορφώνεται από την εξόφθαλμη παρέμβαση πολιτικών και επιχειρηματικών κέντρων, θα κρίνει αν
στην κούρσα διαδοχής θα λάβουν μέρος και οι Χάρης Καστανίδης και Παύλος Γερουλάνος. Θα φανούν οι διαθέσεις εκάστου, εν κατακλείδι, στη συνδιάσκεψη που έχει προγραμματιστεί για τα τέλη Ιουνίου.
Ρόλος-κλειδί του ΚΙΝ.ΑΛ. στη μοιρασιά των 70 δισ. ευρώ
Μπορεί να είναι μικρή η μοίρα του ΚΙΝ.ΑΛ. στο πολιτικό οικόπεδο που νέμονται, προνομιακά πλέον, η Ν.Δ. και ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η τύχη του, σύμφωνα με βάσιμες προβλέψεις, θα επηρεάσει καταλυτικά το σκηνικό της επόμενης ημέρας.
Το περιβόητο «επιτελικό κράτος», όπως έχει αρχίσει να αποκρυσταλλώνεται, δεν συνεχίζει απλώς την παράδοση της συγκέντρωσης όλων των εξουσιών γύρω από το πρωθυπουργικό γραφείο. Καθίσταται, συνοπτικά, όχημα για τη μετατροπή της Ν.Δ. σε ένα κόμμα που θα λειτουργεί υπό την απόλυτη διεύθυνση του Κυριάκου Μητσοτάκη – η αλλαγή του λογοτύπου δεν ήταν τυχαία… Κλείνοντας τα αυτιά στην κοινωνική διαμαρτυρία, που για την ώρα παραμένει υπόκωφη, το Μαξίμου προωθεί ένα νέο θεσμικό και διοικητικό τοπίο. Κεντρικοί άξονες, η υπαγωγή των δημόσιων έργων στον πρωθυπουργό, το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που κινεζοποιεί την αγορά εργασίας και το νέο εκλογικό σύστημα που αναγνωρίζει παντοδυναμία στους ελεγχόμενους κεντρικά δημάρχους.
Ολα αυτά, εν όψει της μοιρασιάς -γιατί δεν πρόκειται για ορθολογική κατανομή, όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί- των κονδυλίων (32 δισ.) του Ταμείου Ανάπτυξης και του
ΕΣΠΑ της 7ετίας, που ανέρχονται συνολικά γύρω στα 70 δισ. Ο Μητσοτάκης θέλει να αλλάξει το κόμμα του μέσω του ΕΣΠΑ, και σε αυτόν τον σχεδιασμό ο ρόλος του ΚΙΝ.ΑΛ. είναι καθοριστικός.
«Το ΠΑΣΟΚ είναι εφτάψυχο» συνηθίζει να λέει σε όσους τον ρωτούν ο
Κώστας Λαλιώτης. Δεν είναι ακριβώς βέβαιο, όμως, αν αυτό εκφράζει την πίκρα του ή έναν πολιτικό βολονταρισμό, που δεν έχει πλέον εμπράγματες αντιστοιχίες.
