Οι ΗΠΑ, η Γαλλία, ο Καναδάς, η Δανία, η Ολλανδία, η Φινλανδία, η Νέα Ζηλανδία, η Σουηδία και η Νορβηγία δεν άντεξαν ούτε καν τον λεκτικό τσαμπουκά του Ερντογάν και οπισθοχώρησαν ατάκτως στις τουρκικές προκλήσεις. Αυτό φανερώνει και το… αντίκρισμα που έχουν οι όποιες συμμαχίες και συμφωνίες μερικών εκ των προαναφερθεισών χωρών με την Ελλάδα.
Η υπόθεση από την οποία προέκυψε αυτό το συμπέρασμα είναι πρόσφατη. Οι χώρες που μνημονεύτηκαν απηύθυναν έκκληση για την αποφυλάκιση του αντιπολιτευόμενου στον Ερντογάν επιχειρηματία και ακτιβιστή Οσμάν Καβαλά. Ο Ερντογάν δίχως περιστροφές απάντησε και στις 10 χώρες ότι θα απελάσει τους πρεσβευτές τους και θα τους χαρακτηρίσει ανεπιθύμητα πρόσωπα. Είτε μπλόφαρε ο Τούρκος πρόεδρος είτε όχι, και οι 10 χώρες υποχώρησαν ατάκτως στις τουρκικές αξιώσεις. Ετι, δε, υπέγραψαν και μια ξεγυρισμένη δήλωση μετανοίας, ανακοινώνοντας ότι οι διπλωματικοί εκπρόσωποί τους εφαρμόζουν πιστά το άρθρο 41 της Σύμβασης της Βιέννης, το οποίο προβλέπει ότι δεν πρέπει να παρεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας όπου υπηρετούν.
Οταν κάποιος διαπιστώνει ότι η αποκαλούμενη υπερδύναμη αλλά και οι υπόλοιπες ισχυρές χώρες δεν άντεξαν ούτε λίγες ώρες έντασης με την Τουρκία, τότε γίνεται άμεσα αντιληπτό ότι δεν πρόκειται να θυσιάσουν ούτε σεντ για την Ελλάδα – πολλώ δε μάλλον να εμπλακούν σε πολεμικού τύπου αναμέτρηση.
Αυτή είναι η μοίρα της πατρίδας μας, άλλωστε. Και το 1940 υποτίθεται ότι ήμασταν στο πλευρό της Αγγλίας και ήταν σύμμαχοί μας. Τελικά, βγάλαμε μόνοι μας το φίδι από την τρύπα και οι Αγγλοι αναμείχθηκαν με την ελληνική υπόθεση τόσο όσο χρειαζόταν ώστε να μας εμπλέξουν για τα καλά στην αιματοχυσία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Νικήσαμε το 1940 και μπορούμε και τώρα να νικήσουμε, χωρίς να ποντάρουμε στις ακάλυπτες επιταγές των διαβεβαιώσεων των ξένων. Το μόνο που χρειάζεται είναι να μην τρέφουμε αυταπάτες και η ηγεσία της χώρας να δύναται να σταθεί αντάξια της πολύ βαριάς «φανέλας» του Ελληνισμού. Για το δεύτερο ζητούμενο υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες…
