Αν η εκπομπή του Στάθη Καλύβα στον ΣΚΑΪ με τίτλο «Καταστροφές και θρίαμβοι» ήταν η μόνη πηγή πληροφόρησης για τον ιστορικό του μέλλοντος, τότε η γνώση για την περίοδο των Μνημονίων θα ήταν όχι μόνο μονομερής και ελλιπής, αλλά πλήρως διαστρεβλωμένη.
Ο δημιουργός της εκπομπής για τα 200 χρόνια Ελληνισμού, που άρχισε να προβάλλεται μετά βαΐων και κλάδων στον ΣΚΑΪ στις 6 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε την Πέμπτη το βράδυ, μετά την παραχάραξη και ισοπέδωση της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, προχώρησε σε νέα ατοπήματα για την περίοδο των Μνημονίων και το πώς φτάσαμε σε αυτά, αποσιωπώντας σημαντικά και καθοριστικά γεγονότα και καταστάσεις, τις ευθύνες των προσώπων που υπέγραψαν τα Μνημόνια, αλλά και τις ευθύνες των δανειστών, που αντιμετώπισαν τον ελληνικό λαό σαν πειραματόζωο, υποβάλλοντάς τον σε πρωτοφανούς σκληρότητας αδιέξοδα μέτρα με τιμωρητική διάθεση.
Μια παρουσίαση επιδερμική, εύκολων συμπερασμάτων, απόκρυψης της αλήθειας για μια δραματική περίοδο, την οποία στο τέλος η εκπομπή χαρακτήρισε «πανεπιστήμιο ζωής» για τον ελληνικό λαό, δηλαδή σαν κάτι αναγκαίο για να μάθουν οι απείθαρχοι Ελληνες δημοσιονομικούς κανόνες και πειθαρχία. Με άλλα λόγια, η λογική τού «Βάστα γερά, Γερούν…» με πανεπιστημιακό μανδύα.
Χρεοκοπία και πρώτο Μνημόνιο
Επί της ουσίας, σύμφωνα με το προχθεσινό επεισόδιο, η χώρα χρεοκόπησε το 2008 και η θέση της στην Ευρώπη αμφισβητήθηκε, και όχι το 2010, όταν η τότε κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου προσέφυγε στο ΔΝΤ και υπέγραψε το πρώτο Μνημόνιο. Το 2010 ήρθε η «μεγάλη καταστροφή…».
Με φόντο το ΕΛΙΑΜΕΠ, η εκπομπή όχι μόνο βγάζει κατ’ αρχάς «λάδι» την περίοδο Σημίτη, αλλά, σύμφωνα με το αφήγημά της, «με την είσοδο στην ΟΝΕ, τα χρήματα και οι ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν χάθηκαν και ευτελίστηκαν σε έναν τεράστιο καταναλωτισμό, τα χρήματα δεν επενδύθηκαν και οδηγηθήκαμε σε κατασπατάληση ευκαιριών και πόρων. Αυτό είχε ως συνέπεια η κρίση που ξέσπασε στη Αμερική το 2008 και πέρασε στην Ευρώπη να βρει την Ελλάδα ευάλωτη, γιατί ήδη είχε ένα τεράστιο δημόσιο χρέος, που δημιουργήθηκε μέχρι το 2009 από το ξεχείλωμα των δαπανών (π.χ., προσλήψεις στον δημόσιο τομέα, Υγεία, Αυτοδιοίκηση και άλλους τομείς), μια φούσκα που χρηματοδοτούσε ο δανεισμός, χωρίς όμως να ανταποκρίνεται στην παραγωγική δυνατότητα της χώρας».
Ειπώθηκε χαρακτηριστικά ότι την περίοδο της ΝΔ 2004-2009 «έχουμε μια Δεξιά που δεν θέλει ή δεν μπορεί να μειώσει τις δαπάνες, υπάρχει μια ανεξέλεγκτη χαλάρωση εισπρακτικών μηχανισμών και, παρότι η ΝΔ είχε παράδοση νοικοκυρεμένης οικονομίας, τότε μιμήθηκε το ΠΑΣΟΚ σε ένα μοντέλο δημοσιονομικού λαϊκισμού, λόγω του φρενήρη ανταγωνισμού των δύο κομμάτων». «Είχαμε μια Δεξιά-μαϊμού και μια Αριστερά-μαϊμού», ειπώθηκε χαρακτηριστικά.
Η εκπομπή, ωστόσο, αγνόησε τις απόψεις εκείνες που έχουν καταγραφεί πλέον στην Ιστορία από μαρτυρίες ηγετών της εποχής, ότι η Ελλάδα ουσιαστικά δεν πληρούσε τα κριτήρια για την είσοδό της στην ΟΝΕ, ότι οι ηγέτες έκαναν τα «στραβά μάτια» και ότι η οικονομία της εξακολουθούσε να είναι αδύνατη, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει στα επόμενα χρόνια να αντεπεξέλθει ανταγωνιστικά στις ανάγκες του ενιαίου νομίσματος.
Και όχι μόνο αγνόησε αυτές τις απόψεις, αλλά ειπώθηκε πως δεν ήταν πλαστή η αίσθηση ότι η Ελλάδα τα κατάφερε και δικαιολογημένη ήταν η εικόνα ευημερίας, «η οποία χάθηκε και ευτελίστηκε σε τεράστιο καταναλωτισμό και κατασπατάληση των ευκαιριών και των πόρων».
Η εκπομπή αγνόησε επίσης τις ευθύνες της κυβέρνησης Παπανδρέου, το περιβόητο και καταστροφικό «λεφτά υπάρχουν» και την επίσης καταστροφική φράση για την οικονομία που μοιάζει με τον «Τιτανικό», η οποία άναψε το πράσινο φως στις αγορές για να το βάλουν στα πόδια… Αντίθετα, δέχθηκε ουσιαστικά την άποψη ότι ο τότε υπουργός Οικονομικών βρήκε τεράστια ελλείμματα, που έφταναν το 15%, τα οποία είχαν δημιουργηθεί το προηγούμενο διάστημα.
Παρότι για το πώς «στήθηκε» αυτό το έλλειμμα από την κυβέρνηση Παπανδρέου και τους δανειστές υπάρχει ισχυρή αντίθετη άποψη, που απασχόλησε τη χώρα για αρκετά χρόνια και έφτασε με στοιχεία μέχρι τη Δικαιοσύνη, αυτή δεν φιλοξενήθηκε στην εκπομπή, αλλά αγνοήθηκε για να μη χαλάσει το αφήγημα των συντελεστών της.
Ευθύνες και λάθη
Επίσης, η εκπομπή αγνόησε επιδεικτικά τις ευθύνες και τα λάθη της τρόικας και ειδικά του ΔΝΤ, που επέβαλε σε τεράστιες θυσίες τον ελληνικό λαό, ποδοπατώντας την περηφάνια του και την αξιοπρέπειά του με λάθος προγράμματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν ειπώθηκε λέξη για τα δύο καθοριστικά λάθη του ΔΝΤ, που το ίδιο το Ταμείο αναγνώρισε, χωρίς όμως να αλλάξει και τη δανειστική του πολιτική απέναντι στη χώρα, τα οποία οδήγησαν σε λανθασμένες προβλέψεις για τη δοσολογία των μέτρων και σε αποτυχία τα δύο πρώτα προγράμματα.
Το ένα λάθος έγινε στον πολλαπλασιαστή της ύφεσης, με αποτέλεσμα να είναι μεγαλύτερη της προβλεπόμενης. Το 2010, η τότε κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου επέβαλε μέτρα, πριν και μετά το Μνημόνιο, ύψους 20 δισ. ευρώ ή 9% του ΑΕΠ. Το Μνημόνιο που υπεγράφη τον Μάιο του 2010 εκτιμούσε πως η οικονομία θα περνούσε δύο δύσκολα χρόνια και από το 2012 θα βρισκόταν σε… αναπτυξιακή τροχιά. Συγκεκριμένα, προέβλεπε πως το ΑΕΠ θα μειωνόταν 4% το 2010, 2,6% το 2011 και το 2012 θα αυξανόταν κατά 1,1%. Όμως, η ύφεση του 2010 ήταν 5,4%, το 2011 εκτοξεύτηκε στο 8,9% και το 2012 στο 6,6%, αντί της προβλεπόμενης ανάπτυξης.
Το δεύτερο λάθος που επίσης παραδέχθηκε το ΔΝΤ αφορούσε την εκτίμηση για το χρέος, υποστηρίζοντας εκ των υστέρων ότι έπρεπε να είχε «κουρευτεί» νωρίτερα, από τον Μάρτιο του 2012.
Επιπλέον, η εκπομπή αγνόησε τα σχέδια της Μέρκελ και του Σόιμπλε για την έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη, τους ανοιχτούς εκβιασμούς καθ’ όλη τη δεκαετή κρίση, ενώ αγνόησε και το γεγονός ότι η ευρωζώνη -και ιδίως η Μέρκελ- δεν αναγνώρισαν εξαρχής ότι η κρίση είναι του ευρώ και όχι μόνο της Ελλάδας, με αποτέλεσμα να υποτιμήσουν τα γενεσιουργά αίτια της συνολικής κατάστασης και να οδηγηθούν σε λάθη και καθυστερημένες κινήσεις.
