Στην παγίδα του Ταγίπ Ερντογάν πέφτει πλήθος πολιτικών στην Ελλάδα, προσπαθώντας να κεφαλαιοποιήσουν για κομματικό όφελος την ωμή παρέμβασή του στα εσωτερικά της χώρας μας.
Αντί να τον γράψουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, προβάλλοντας αρραγές εθνικό μέτωπο, προσπαθούν να «παίξουν» με τις δηλώσεις του, εξυπηρετώντας επί της ουσίας τους σχεδιασμούς του.
Αναρτήσεις όπως αυτές του Γιώργου Κουμουτσάκου, που σημείωνε «Έλληνες, όταν ο Τούρκος πρόεδρος μας λέει ποιον θέλει να καταψηφίσουμε, εμείς τι κάνουμε; Το ακριβώς αντίθετο. Ψηφίζουμε μαζικά και αποφασιστικά Κυριάκο Μητσοτάκη» και δηλώσεις σαν κι αυτές του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη που είπε «δεν θα κάνουμε το χατίρι στον κύριο Ερντογάν. Οι Έλληνες θα αποφασίσουν κυρίαρχα ποιος θέλουν να τους κυβερνήσει και πιστεύω ότι θα ψηφίσουν ξανά για πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη» αποτελούν «βούτυρο στο ψωμί» της προσπάθειας του Ταγίπ Ερντογάν.
Και στα ίδια ακριβώς βήματα κινούνται και «αντιπολιτευόμενες δηλώσεις», όπως αυτές του Γιώργου Κατρούγκαλου, που με αφορμή τις δηλώσεις Ερντογάν κατηγορεί τη Ν.Δ. ότι «στην προσπάθειά της να αξιοποιήσει μικροκομματικά προς όφελός της τις απαράδεκτες δηλώσεις του Τούρκου προέδρου, καταντά να τον καθιστά παράγοντα της εσωτερικής πολιτικής της χώρας».
Από τον χορό των σχετικών δηλώσεων δεν θα μπορούσε να λείπει και ο Ανδρέας Λοβέρδος, που κατέθεσε και αυτός τη… βαρυσήμαντη άποψή του σημειώνοντας πως πρέπει «ο Πρόεδρος Ερντογάν να ασχοληθεί με τους Τούρκους ψηφοφόρους που του γυρίζουν την πλάτη και να αφήσει τους Έλληνες ήσυχους».
Ασυγχώρητο λάθος
Το να μετατρέπεται κάθε κουβέντα, κάθε λέξη του «σουλτάνου» σε αφορμή για διαμάχη στο εσωτερικό της χώρας μας αποτελεί ασυγχώρητο λάθος, το οποίο το μόνο που κάνει είναι να εξυπηρετεί τους υβριδικούς σχεδιασμούς των απέναντι.
Δεν κατανοούν άραγε οι Έλληνες πολιτικοί πότε θα πρέπει να μένουν σιωπηλοί και ότι η θεσμική τους θέση, όποια και εάν είναι αυτή, μπορεί να δώσει αξία σε κάτι το οποίο δεν πρέπει; Άραγε «ψαρώνουν» τόσο εύκολα ή απλά δεν τους ενδιαφέρει;
