Του Πέτρου Αγρέβη – Χασάπη
Κυκλοφορεί τελευταία χάρτης, με βάση τον οποίο οι Τούρκοι, λέει, θα μισθώσουν από τη Λιβύη την ΑΟΖ της για εκμετάλλευση. Αν φυσικά η Ελλάδα δεν αντιδράσει εδώ, τότε στην ουσία θα νομιμοποιήσει ολόκληρο το τουρκολιβυκό σύμφωνο για την ΑΟΖ και επομένως και το τουρκικό κομμάτι, εξαφανίζοντας τελείως την ελληνική ΑΟΖ, που σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο (χάρτης της Σεβίλλης) μας ανήκει.
Εμείς όμως, από τη δική μας πλευρά, έχουμε μονομερώς οριοθετήσει, ήδη από το 2011, την υφαλοκρηπίδα μας με νόμο, που έχει κατατεθεί και στον ΟΗΕ, χωρίς αντίδραση της Τουρκίας. Συγκεκριμένα, με το άρθρο 156 παρ.1 του Ν.4001/2011 (ΦΕΚ Α 179/22.8.2011), έχουμε οριοθετήσει την υφαλοκρηπίδα μας μέχρι τα μισά της απόστασης με τη Λιβύη, όπως έχουμε δικαίωμα από το διεθνές δίκαιο. Μάλιστα έχουμε οριοθετήσει και την ΑΟΖ, αλλά προκειμένου να ισχύσει η οριοθέτηση για την ΑΟΖ, θα πρέπει προηγουμένως αυτή να ανακηρυχθεί. Προσοχή, αυτό το τελευταίο αφορά μόνο την ΑΟΖ και όχι την υφαλοκρηπίδα, η οποία μπορεί να οριοθετηθεί μονομερώς, χωρίς ανακήρυξη.
Συγκεκριμένα, το πιο πάνω άρθρο αναφέρει ότι: «Ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ` ης κηρυχθεί) είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.». Άσχετο και ανεξάρτητο φυσικά το γεγονός ότι, στα πλαίσια της καλής γειτονίας και πάνω από όλα της αμοιβαίας εξυπηρέτησης των εθνικών συμφερόντων μεταξύ γειτονικών κρατών, μπορούν να υπάρξουν διαφορετικές συμφωνίες. Ελλείψει όμως συμφωνίας, ισχύει ο πιο πάνω νόμος.
Επομένως η χώρα μας έχει ήδη δια νόμου καθορίσει τη μέθοδο οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ ελλείψει συμφωνίας με άλλα γειτονικά κράτη. Και σε ότι αφορά στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, αυτή έχει ήδη συντελεστεί με τις ανωτέρω διατάξεις, σε ότι δε αφορά στην ΑΟΖ, αυτή έχει μεν οριοθετηθεί, αλλά μένει μόνο να κηρυχθεί επίσημα δια νόμου και να κατατεθούν οι συντεταγμένες στον ΟΗΕ.
Σημειώνεται δε, ότι στη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (1982), την οποία έχει κυρώσει η χώρα μας από το 1995, αναφέρεται ρητά (Άρθρο 121) ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ και η Υφαλοκρηπίδα ενός νησιού καθορίζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζονται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Εν προκειμένω δηλαδή και της Κρήτης. Επομένως, εάν η Λιβύη εκμισθώσει τμήμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, θα παραβιαστεί ο ελληνικός νόμος κι εμείς είμαστε υποχρεωμένοι από το νόμο να εμποδίσουμε, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, τους Τούρκους που θα τολμήσουν να δράσουν επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Όλα αυτά βέβαια στα χαρτιά, γιατί η εφαρμογή του νόμου απαιτεί εθνική με σθένος και γενναιότητα και όχι πολιτικά ψοφοδεή κυβέρνηση, που από το φόβο της θα παραβιάσει τον ίδιο το νόμο του ελληνικού κράτους, σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων και εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Εύχομαι, η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ να μην αποδεχτεί πολιτικά ψοφοδεής. Εξάλλου επιδεικνύει ιδιαίτερο ζήλο και γενναιότητα στη συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο εναντίον της Ρωσίας (κατά δήλωσή της) και φυσικά ελπίζω ότι πολύ περισσότερο θα υπερασπιστεί την ίδια την Ελλάδα.
