Απέναντι στο Μαξίμου, που τον πιέζει ασφυκτικά να ξεκαθαρίσει από τώρα «με ποιον θα πάει», ο Νίκος Ανδρουλάκης επέλεξε να απευθυνθεί στους υπολογίσιμους αριθμητικά πολίτες που απαντούν απαξιωτικά «κανένας» κάθε φορά τους ρωτάνε ποιος είναι ο καταλληλότερος πρωθυπουργός για τη χώρα.
- Από τον Γιώργο Χατζηδημητρίου
Με τη φράση «υποψήφιοι πρωθυπουργοί είναι όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί, όλων των κομμάτων», ο Νίκος Ανδρουλάκης έλυσε τον γρίφο του προσώπου που θα υποδείξει για την πρωθυπουργία της χώρας, προτείνοντας τον εαυτό του, και ταυτόχρονα, όπως ήδη έγραψε από την περασμένη Κυριακή η «δημοκρατία», δηλώνει δυναμικό «παρών» για τις διεργασίες της πρώτης εκλογικής νύχτας, η οποία προμηνύεται μακρά. Παράλληλα, αφήνει ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα για τη μετεκλογική μοίρα του Α. Λοβέρδου στο κόμμα, καθώς η εποχή δεν ενδείκνυται για «τελικές λύσεις».
«Υποψήφιοι πρωθυπουργοί είναι όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί, όλων των κομμάτων. Ο κ. Τσίπρας και ο κ. Μητσοτάκης λένε ο ένας για τον άλλον ότι είναι κακός κυβερνήτης, επικίνδυνος. Εγώ συμφωνώ και με τους δύο. Θεωρώ ότι και οι δύο ήταν κακοί κυβερνήτες και επικίνδυνοι για το δημόσιο συμφέρον. Η νέα εποχή θεωρώ ότι πρέπει να έχει προγραμματικές συνεργασίες, όπου τα πρόσωπα που θα κληθούν να τις εφαρμόσουν τις μεγάλες αλλαγές να είναι πρόσωπα υψηλού κύρους» είπε.
Ξεχνώντας ότι το κόμμα του συγκυβέρνησε με τη Ν.Δ., πρόσθεσε: «Εγώ απέναντί τους έχω ένα συγκριτικό πλεονέκτημα: Δεν έχω κυβερνήσει. Δεν έχω κάνει υποκλοπές, ούτε έχω υποσχεθεί σεισάχθεια το 2014 και μετά να παραδώσω τα «κόκκινα» δάνεια εκατομμυρίων ανθρώπων στα funds που τους εκβιάζουν, και τώρα έρχονται να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα».
Ερωτηθείς για τη δήλωση του Ανδρέα Λοβέρδου ότι δεν τον διαγράφει κανείς, ο Ν. Ανδρουλάκης επιβεβαίωσε το κάκιστο επίπεδο σχέσεων που υπάρχει μεταξύ τους, λέγοντας με φανερή απαξία, η οποία παραπέμπει σε μελλοντικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών: «Το πρόσωπο που το είπε αυτό νομίζω έχει διαγραφεί μία φορά» (σ.σ.: με αρχηγό του ΠΑΣΟΚ τον Ευάγγελο Βενιζέλο).
Οσες ενστάσεις και να διατυπώσει κανείς για τη στάση του, γεγονός είναι ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ. κατάφερε τις προηγούμενες ημέρες να κλέψει την παράσταση και να μονοπωλήσει τις εντυπώσεις σε ένα εύφλεκτο πολιτικό τοπίο, που θυμίζει πλέον ναρκοπέδιο. Στην Κουμουνδούρου, χωρίς να το λένε δημόσια, σχολιάζουν ότι «αυτά είναι αστειότητες».
Ο Αλέξης Τσίπρας, όμως, ενοχλημένος, δεν άντεξε να μην επισημάνει ότι «την τελευταία φορά που δεν επέλεξε ο λαός τον πρωθυπουργό (σ.σ.: Λουκάς Παπαδήμος) και τον επέλεξαν άλλοι, δεν είχαμε και πολύ καλά αποτελέσματα. Στις δημοκρατίες είναι καλό να μη γίνονται… παρακάμερες που θα αποφασίζουν για τις πολιτικές και τα πρόσωπα, αλλά η κρίση του λαού να γίνεται σεβαστή».
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ λέει στους συνεργάτες του ότι ο Ανδρουλάκης «βάζει το κάρο μπροστά απ’ το άλογο», διότι, όπως υπογραμμίζει, «δεν τον έχω ακούσει να μιλά για πολιτικές, αλλά για τα πρόσωπα. Δηλαδή, το μόνο πρόβλημά του στην πιθανότητα να συγκυβερνήσει με τη Ν.Δ. είναι ο Μητσοτάκης κι όχι η πολιτική του; Δεν λέω, είναι ένα πρόβλημα και ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης, αλλά μεγαλύτερο πρόβλημα για τη χώρα είναι η πολιτική του: των ιδιωτικοποιήσεων, των απευθείας αναθέσεων, της απαξίωσης του κοινωνικού κράτους…»
Ανοίγοντας κι άλλο το παιχνίδι του, ο Ανδρουλάκης απαντά συνοπτικά και με υπερφίαλο και αλαζονικό, όπως χαρακτηρίζεται, τρόπο πως «δεν θα μπορούσε να γίνει το δημοψήφισμα του 2015, αν υπήρχε προγραμματική συμφωνία του ΣΥΡΙΖΑ με κάποιο σοβαρό κόμμα και όχι με συμπληρώματα εξουσίας, όπως έγινε με τον Καμμένο, ούτε και ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδεις που οδήγησε σε καταδίκη του Ν. Παππά».
Κι από την άλλη, αν συγκυβερνούσε ο ίδιος με τη Ν.Δ., «δεν θα μπορούσε ο Μητσοτάκης και το σύστημα του Μαξίμου να κάνουν υποκλοπές και να μην οδηγούνται στη Δικαιοσύνη οι πρωταγωνιστές, όπως ο ανιψιός του, ο διοικητής της ΕΥΠ, η εισαγγελέας Βλάχου, οι επιχειρηματίες με το Predator». Οποιος κουβαλάει πολλές βαλίτσες στη μασχάλη στο τέλος χάνει το τρένο, λένε οι Αγγλοι, αλλά αυτό μάλλον του διαφεύγει…
Ενόχληση στο Μαξίμου
Ακόμα πιο ενοχλημένοι εμφανίζονται στο Μαξίμου, καθώς αντιλαμβάνονται πλέον με έκδηλη ανησυχία ότι οι προσεχείς εκλογές για τον ίδιο τον Κ. Μητσοτάκη αποκτούν χαρακτήρα προσωπικής και πολιτικής επιβίωσης. Χάρη στη μεγαθυμία του Ανδρέα Παπανδρέου, ο πατέρας του Κωνσταντίνος απέφυγε την παραπομπή σε ειδικό δικαστήριο για τα ανομήματά του.
Οι διαθέσεις τώρα δεν είναι καθόλου ίδιες για τον απερχόμενο πρωθυπουργό, ο οποίος βλέπει, όπως τονίζουν στη Χαριλάου Τρικούπη, ότι έχει καταστήσει τη Ν.Δ. «κόμμα ανάδελφο» που αναζητά απεγνωσμένα συμμάχους. Δεν είναι τυχαίο ότι στην προσπάθεια να πιεστεί από τώρα το ΠΑΣΟΚ και να αναχαιτιστούν οι διαρροές από τη Ν.Δ. επιστρατεύθηκε ακόμα και ο Γιώργος Καρατζαφέρης, για να δηλώσει με περιφρονητικό ύφος ότι «είναι άπειρο το παιδί…».
Για την ώρα, ο Ν. Ανδρουλάκης ξεδιπλώνει στο πολιτικό πόκερ μια κίνηση υψηλής επικινδυνότητας που δεν αντέχει να υποστηρίξει μέχρι τέλους με τα (πολιτικά) «λεφτά» που διαθέτει πάνω στο τραπέζι. Στην πολιτική έχει πολλές φορές αποδειχθεί ότι δεν είναι φρόνιμο να ταυτίζει κανείς τις στρατηγικές επιδιώξεις του με τις επιθυμίες του. Μπορεί ο επικεφαλής του πολιτικού σχεδιασμού Παναγιώτης Δουδωνής να υπογραμμίζει εμφατικά ότι οι πρώτες εκλογές δεν ισοδυναμούν με τις κατατακτήριες δοκιμές της Formula-1 και ότι «κάθε εκλογική αναμέτρηση συνιστά αναίρεση της προηγούμενης βούλησης του λαού», ωστόσο αυτοί οι σκληροί τακτικισμοί περιέχονται στα κλασσικά εγχειρίδια των κυνικών υπολογισμών για την κομματική επικράτηση, που απέχουν πολύ από θεωρητικές ασκήσεις ενός απελπισμένου βολονταρισμού.
Ο μπαλαντέρ χρειάζεται αξιοπρεπές διψήφιο ποσοστό
Ο Ν. Ανδρουλάκης, μεταφέροντας και αυτός μια σχετική πίεση προς την πλευρά του εκλογικού σώματος, δεν παραλείπει να αναφέρει ότι, εάν δεν εξασφαλίσει ένα αξιοπρεπές διψήφιο ποσοστό που θα του επιτρέψει να υποστηρίξει χωρίς να γελοιοποιηθεί τον ρόλο του μπαλαντέρ, κατά τα γερμανικά πρότυπα, κάτι που παραπέμπει σε Σημίτη, θα κάτσει στη γωνιά του.
Δεν είναι μια θέση που ενθουσιάζει το «όλον ΠΑΣΟΚ», το οποίο είναι πλέον ένα τριχοτομημένο κόμμα. Θα δώσει, όμως, μια ευκαιρία, όπως παρατηρούν ορισμένοι, σε Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ να αποδείξουν τον πατριωτισμό τους και να σχηματίσουν κυβέρνηση «μεγάλου συνασπισμού» μπροστά στις μεγάλες φουρτούνες που πλησιάζουν με φόρα από το μέλλον και απειλούν να ρίξουν ξανά τη χώρα στα βράχια των Μνημονίων.
Η δεύτερη Κυριακή ισοδυναμεί με διέλευση από αφρισμένο ακρωτήριο. Γιατί η χρησιμότητα του μπαλαντέρ, όταν απουσιάζει η εσωτερική συνοχή, συνήθως εξαντλείται στα όρια μεταξύ σφύρας και άκμονος, με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.
