Φωτιές στην αυλή της Ν.Δ., αναζωπυρώνοντας παλαιά πάθη, ανάβει η κυκλοφορία του δεύτερου τόμου των συγκλονιστικών αφηγήσεων του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στον διευθυντή της εφημερίδας «Καθημερινή» Αλέξη Παπαχελά.
Κι αυτό γιατί στις σελίδες του περιγράφει με ωμό και προφανώς αυστηρά υποκειμενικό τρόπο την πολυτάραχη πορεία του από την πολιτική έρημο έως την ημιτελή πρωθυπουργία και την περιπετειώδη πτώση της κυβέρνησής του τον μακρινό Σεπτέμβρη του 1993.
Χωρίς περιστροφές, ο πολύπειρος πολιτικός κατονομάζει ως «Εφιάλτη» τον Αντώνη Σαμαρά, στον οποίον καταλογίζει τη βαριά ευθύνη ότι προκάλεσε την πολιτική εκτροπή εκείνων των ταραγμένων ημερών, κάνοντας τη «βρόμικη δουλειά» που αδυνατούσαν να φέρουν εις πέρας τα διαβόητα «διαπλεκόμενα συμφέροντα», με επικεφαλής -κατά τον ίδιο- τον ισχυρό άνδρα της Intracom, Σωκράτη Κόκκαλη.
Δείτε επίσης: Αντώνης Σαμαράς: Οι σχέσεις του με το ΠΑΣΟΚ και ο σκοτεινός ρόλος του στη Novartis
«Ο Σαμαράς είναι πίσω από αυτήν την ιστορία. Αυτός που έκανε όλη τη δουλειά για την ανατροπή της κυβέρνησης. Είχε μεν την άτυπη συμφωνία της εσωκομματικής αντιπολίτευσης στις θέσεις που υποτίθεται ότι πίστευε – διότι ο Σαμαράς δεν είχε καμία θέση, απλώς αυτό που θεωρούσε ότι τον συνέφερε έκανε» λέει χαρακτηριστικά, αποκαλύπτοντας, όπως αφήνει να εννοηθεί, τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό του ανθρώπου που αποτέλεσε καταλύτη των ραγδαίων εξελίξεων που ακολούθησαν και έφεραν ξανά το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία.
Αμείλικτος στην κριτική του, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης εξιστορεί: «Ο Σαμαράς είχε υποσχεθεί φεύγοντας ότι αυτός θα τηρήσει την αρχή της Δημοκρατίας και την κυβέρνηση, εφόσον εξελέγη για τέσσερα χρόνια, θα την άφηνε να τελειώσει τη θητεία της.
Άλλαξε γνώμη. Ο Κόκκαλης μας έριξε, αλλά με στήριξη ουσιαστικά από τον Σαμαρά, διότι χωρίς τον Σαμαρά, ο οποίος έφτιαξε το κόμμα το διασπαστικό, ο Κόκκαλης δεν μπορούσε να διανοηθεί να προχωρήσει».
Στο ίδιο καταιγιστικό και χειμαρρώδες ύφος, προσθέτει: «Δεν έφτανε μοναχός του ο Κόκκαλης να ρίξει την κυβέρνηση. Ούτε τα διαπλεκόμενα έφταναν. Χρειαζόταν, και δεν μου αρέσει η φράση, γιατί τη χρησιμοποιούσε ο Παπανδρέου, ο Εφιάλτης για να περάσει στις Θερμοπύλες».
Στο φόντο της μεγάλης προμήθειας των ψηφιακών παροχών από τον ΟΤΕ, εξυφάνθηκε, σύμφωνα με τη μαρτυρία Μητσοτάκη, ένα σκοτεινό και δύσοσμο παρασκήνιο, στο τέλος του οποίου η χώρα άλλαξε μεν κυβέρνηση, αλλά τα πραγματικά αφεντικά παρέμειναν ίδια.
Ιδού πώς το περιγράφει, χωρίς σε πολλά σημεία να παραλείψει μια δυσάρεστη κουβέντα για καθέναν: «Ο Κόκκαλης δεν το έχει ομολογήσει, ούτε θα το ομολογήσει μέχρι τέλους, αλλά η ανατροπή έγινε από αυτόν. Δεν θα τολμούσε όμως να το κάνει, αν δεν είχε την ολόψυχη υποστήριξη ολόκληρου του οικονομικού κατεστημένου. Με πρώτον τον Αλαφούζο, αλλά από κοντά κι όλοι οι άλλοι».
Ο Μητσοτάκης εμφανίζεται πάντως βέβαιος ότι δεν υπήρξε «καραμανλικό χέρι» στην ανατροπή του, αν και, όπως υποστηρίζει, ο ιδρυτής της Ν.Δ. έδειξε μάλλον ικανοποιημένος από τις εξελίξεις. Δηλώνει, δε, ότι ήταν διατεθειμένος να οργανώσει αποστασία στην Πολιτική Άνοιξη κατά την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας το 1995, αλλά ατυχώς είχε παραιτηθεί από την ηγεσία της Ν.Δ.
«Το ΠΑΣΟΚ δεν είχε πλειοψηφία. Τότε το έσωσε ο Σαμαράς. Αν ήμουν εγώ αρχηγός της Ν.Δ., δεν θα είχα την παραμικρή δυσκολία να του πάρω του Σαμαρά δυο – τρεις βουλευτές, οι οποίοι βλέποντας εκλογές θα ήταν έτοιμοι να έρθουν μαζί μου. Και θα του την έριχνα την κυβέρνηση πάνω στον χρόνο και θα ξαναείχαμε εκλογές και θα γύριζα πίσω» σημειώνει…
