Από τον
Γιώργο Χατζηδημητρίου
Η επιστροφή του Στέφανου Κασσελάκη από την Αμερική σηματοδοτεί την τελευταία πράξη του δράματος που εκτυλίσσεται στον ΣΥΡΙΖΑ και έχει φέρει το κόμμα στην άκρη του γκρεμού. Επιχειρώντας έναν τακτικό ελιγμό, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος έχει καλέσει για το απόγευμα σε συνεδρίαση τα μέλη του Εκτελεστικού Γραφείου, όπου ο συσχετισμός είναι εύκολα διαχειρίσιμος και αποκλείει τη δημιουργία ανεπιθύμητων εντάσεων.
Παρακάμπτει έτσι την αξίωση για τη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας και επίσπευση του συνεδρίου που προβάλλεται από την πλευρά των Έφης Αχτσιόγλου, Αλέξη Χαρίτση και Νάσου Ηλιόπουλου, της «Ομπρέλας», της κομματικής Νεολαίας, αλλά και σημαντικής μερίδας στελεχών και μελών, όπως οι Αντώνης Κοτσακάς, πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας, Χάρης Τσιόκας, Χρήστος Λαμπρίδης, γραμματέας Νομαρχιακής Επιτροπής Πειραιά, και Διονύσης Τεμπονέρας. Η προεδρική πλευρά αποδίδει τον αιματηρό αλληλοσπαραγμό που έχει μεταφερθεί στις πρωινές τηλεοπτικές εκπομπές, προσφέροντας φτηνό θέαμα, σε «ξένα κέντρα και αντίπαλες δυνάμεις». Δεν υπάρχει, όπως υποστηρίζουν, εμφύλιος στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά, «μεμονωμένα στελέχη που κινούνται αντικαταστατικά και έχουν θέσει τον εαυτό τους εκτός κόμματος και ήδη έχουν δρομολογήσει τον σχεδιασμό νέου πολιτικού σχηματισμού, με νέο καταστατικό και νέο αρχηγό».
Είναι πρόδηλο, παρατηρούν τρίτοι, ότι επιχειρούν την πολιτική απομόνωση των υπό διαγραφή Ν. Φίλη, Δ. Βίτσα και Π. Σκουρλέτη, που εξαπολύουν καθημερινά τηλεοπτικές επιθέσεις, αλλά και του Στέφανου Τζουμάκα, ο οποίος κάνει οικονομία δυνάμεων εν όψει της Κεντρικής Επιτροπής η οποία, στα χαρτιά τουλάχιστον, αναμένεται να συνεδριάσει 11-12 Νοεμβρίου. Η προεδρική φρουρά έχει λάβει τις αποφάσεις της, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν υπάρχουν πλέον στο κόμμα «ελίτ» και «ιερατεία». Ο ΣΥΡΙΖΑ «δεν μπαίνει σε κανέναν διάλογο με συγκεκριμένα στελέχη που οι δηλώσεις τους και η εν γένει πολιτική τους στάση ήταν επί της αρχής αντικαταστατική και επιζήμια για τον χώρο της Αριστεράς» τονίζουν αποφασιστικά. Στο μεταξύ, μετά τον Πάνο Σκουρλέτη σκυτάλη πήρε ο Νίκος Φίλης να μιλήσει για υπόγεια διαδικτυακά κυκλώματα που στήριξαν τον Στέφανο Κασσελάκη, χωρίς, ωστόσο, να δώσει λεπτομέρειες όταν ρωτήθηκε σχετικά, δίνοντας, πάντως, τη δυνατότητα στο ΠΑΣΟΚ να καταγγέλλει γενικώς ψηφιακό παρακράτος στη χώρα. «Κάνει πολιτική με την προσωπική του ζωή. Τον στήριξε το σκοτεινό διαδίκτυο. Πότε παντρεύεται, πότε λέει ότι “ευχαριστώ την οικογένειά μου, γιατί αυτή μού έδωσε τη νίκη στον ΣΥΡΙΖΑ” και αναφέρεται ονομαστικά στα μέλη της οικογένειάς του. Εμφανίζει τον εαυτό του σαν ένα ριάλιτι. Πότε δείχνει τη βέρα στο δεξί. Είναι δυνατόν να εμπνεύσει κανείς έτσι και να κάνει αντιπολίτευση;» διερωτήθηκε ο Νίκος Φίλης.
«Λάσπη στον ανεμιστήρα» χαρακτήρισε τη θεωρία των τρολ Σκουρλέτη – Φίλη ο πρώην γραμματέας Π. Ρήγας, κάνοντας λόγο για υπονομευτές και σαμποτάζ. Στο ίδιο κλίμα, ο διευθυντής της Κ.Ο. Γιώργος Τσίπρας τόνισε ότι η διαφωνία αντιμετωπίζεται σε αυτή τη φάση μόνο με διαζύγιο. «Υπάρχει μια στρατηγική πρόκλησης ζημιάς στον ΣΥΡΙΖΑ και στον κ. Κασσελάκη» εξήγησε και υποστήριξε ότι «τα στελέχη που του επιτίθενται σκοπεύουν -έτσι και αλλιώς- να αποχωρήσουν από το κόμμα. Το τίμιο θα ήταν να φύγουν». Χθες συνεδρίαζαν μέχρι αργά (ξεχωριστά εννοείται…) οι ομάδες της Έφης Αχτσιόγλου και του Ν. Παππά, ενώ και η «Ομπρέλα» συνεχίζει τη συλλογή υπογραφών κάτω από το κείμενό της. Το εν λόγω κείμενο επισκίασε αντίστοιχο κείμενο στελεχών εκ Κρήτης, με υπογραφές, μεταξύ άλλων, του Γιώργου Σταθάκη και του Ανδρέα Ξανθού, οι οποίοι δηλώνουν ότι «θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε, μέσα ή και έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ, για την Αριστερά που έχει ανάγκη η κοινωνία». Αφετέρου, ο Θανάσης Καρτερός, που απηχεί τις απόψεις Τσίπρα, σημειώνει στη χθεσινή «Αυγή» ότι οι επικριτές Κασσελάκη «διάλεξαν τη σύγκρουση και την ηρωική έξοδο» και προσθέτει: «Ο Κασσελάκης έχει την πρόσφατη ετυμηγορία της πλειοψηφίας. Εχει διαπράξει σοβαρά ολισθήματα, αλλά δικαιούται μια εύλογη περίοδο χάριτος. Δικαιούται και στήριξη, αντί για πόλεμο, αλλά… ουδέν σχόλιον. Θα κριθεί, πάντως, όταν έρθει η ώρα αυστηρά. Θα κριθεί, επίσης, και η λογική της διάσπασης. Η διάσπαση της λογικής όμως κρίνεται τώρα…».
