Η ερμηνεία των χθεσινών δηλώσεων του υπουργού Εργασίας, Γεωργιάδη, αποτυπώνει την πολιτική οπτική του για το πώς αντιλαμβάνεται τον Ελληνα πολίτη. Κατά τον αντιπρόεδρο της Ν.Δ., ο Ελληνας δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα άδειο στομάχι.
Αν μια κυβέρνηση ρίχνει φαγητό στο στομάχι, τότε ο Ελληνας δεν έχει κανέναν λόγο να ενδιαφερθεί για το αν σκοτώθηκαν συνάνθρωποί του στα Τέμπη και για το ποιοι έχουν την ευθύνη γι’ αυτό. Ούτε αν γίνονται μαζικές υποκλοπές από την πρωθυπουργική ΕΥΠ κι αν πρέπει οι πολιτικοί υπεύθυνοι να λογοδοτήσουν για τις παρανομίες τους.
Ο Αδωνις Γεωργιάδης δεν είναι ασφαλώς ο πρώτος πολιτικός που βλέπει μπροστά του μόνο πεινασμένους οισοφάγους, στους οποίους αρκεί λίγο φαΐ για να γυρίζουν πλευρό μπροστά στον θάνατο, στη δημοκρατία και στις βασικές ελευθερίες τους.
Ο Γεωργιάδης δεν είναι ο πρώτος που ευτελίζει έτσι την έννοια του πολίτη και της κοινωνίας. Ο Κιμ Γιονγκ Ουν στη Βόρεια Κορέα, και πολλοί πριν από αυτόν, όπως η υποκλοπέας Στάζι, το ίδιο μοντέλο εξουσίας εφήρμοσαν. «Θα σας δίνουμε κάτι να τρώτε, αλλά δεν θα μιλάτε ό,τι κι αν γίνεται».
Η χθεσινή δήλωση του αντιπροέδρου της Ν.Δ. και ιδεολογικού εκφραστή της εξουσίας του Μητσοτάκη δεν αφήνει καμία αμφιβολία για το πώς αντιλαμβάνεται τις ανάγκες του πολίτη, το κράτος δικαίου, τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και την αξιοπρέπεια που οφείλουν να προσφέρουν οι δημοκρατίες.
Ο Γεωργιάδης εξέφρασε με άνεση όσα έχει πραγματικά στο μυαλό του, όταν ρωτήθηκε σχετικά στον Real FM, στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου και του Αντώνη Δελλατόλα:
1.«Ο Κυριάκος Μητσοτάκης απολαμβάνει μιας πρωτοφανούς πολιτικής κυριαρχίας. Κατά τη γνώμη μου, κυριότερος λόγος που έχει αυτή την κυριαρχία είναι γιατί όλοι οι πολιτικοί του αντίπαλοι έχουν αποφασίσει, αντί να ασχολούνται με αυτά που ενδιαφέρουν πράγματι τους Ελληνες, να ασχολούνται με πράγματα που δεν αφορούν κανέναν, παρά μόνο τον μικρόκοσμό τους».
2.«Δηλαδή, σήμερα στην Ελλάδα πόσοι πιστεύετε από τους 100 συμπολίτες μας, άμα τους ρωτήσουμε, ενδιαφέρονται για την Εξεταστική ή την Προανακριτική Επιτροπή για τα Τέμπη; Και πόσοι ενδιαφέρονται για την ακρίβεια, να βρει το παιδί τους δουλειά, το Μεταναστευτικό, την ασφάλεια; Οι άνθρωποι έχουν αφήσει τον Μητσοτάκη να είναι ο μοναδικός πολιτικός στην Ελλάδα που ασχολείται με τα πραγματικά προβλήματα».
3.«Αυτό που κάνουν είναι αυτοκτονικό. Ασχολούνται με θέματα που δεν αφορούν κανέναν στην Ελλάδα. Ασχολούνται, π.χ., με τις υποκλοπές. Εχετε δει, όταν κάνετε μια εκπομπή για τις υποκλοπές, να σαρώνει σε τηλεθέαση; Εχετε εσείς υποκλοπές και γυρίζει ο Ελληνας πλευρό και κοιμάται από την άλλη».
Στην προσβλητική… ρητορική Γεωργιάδη, ο αντίλογος είναι απλός: ο Ελληνας αγωνιά για την ακρίβεια επειδή ο Γεωργιάδης ως υπουργός Ανάπτυξης κοιτούσε την αισχροκέρδεια να ξεσαλώνει σε όλη τη διάρκεια της θητείας του. Στα πρόστιμα, ακόμα και ο Σκρέκας τον ξεπέρασε μέσα σε δυο τρεις μήνες στο υπουργείο.
Για τη δουλειά που ψάχνουν οι νέοι, την ευθύνη την έχουν τα αχρείαστα Μνημόνια που ψήφιζε πιο φανατικά απ’ όλους ο Αδωνις Γεωργιάδης. Πριν από τα Μνημόνια, ούτε τέτοια ανεργία είχαμε στην Ελλάδα ούτε τέτοιους μισθούς Μπανανίας. Οσο για την ασφάλεια, πυροβολισμοί μέρα μεσημέρι σε πλατείες όπου παίζουν παιδιά ουδέποτε άλλοτε είχαν γίνει ρουτίνα.
Στην πραγματικότητα, ο εκχυδαϊσμός για τα Τέμπη και τις υποκλοπές είναι η γραμμή άμυνας της κυβέρνησης. Πριν από λίγες ημέρες, ο Βορίδης είπε ότι «αυτά κρίθηκαν από τις δύο εκλογικές διαδικασίες». Ο Μητσοτάκης καμώνεται πως απαξιοί και να απαντήσει πια γι’ αυτά τα ζητήματα.
Η ύπουλη τακτική της κυβέρνησης είναι αυτή της συνενοχής. Ο Γεωργιάδης επιδιώκει να κάνει συνένοχο «τον Ελληνα», που «γυρίζει πλευρό και κοιμάται». Μας λέει ουσιαστικά ότι ο παχυδερμισμός της κυβέρνησης δεν είναι μετέωρος, αλλά εκφράζει την κοινωνία, η οποία γυρίζει κι αυτή πλευρό στη διαφθορά και στα εγκλήματα. Είναι της ίδιας αισχρής σύλληψης επιχείρημα με το «μαζί τα φάγαμε» του Πάγκαλου.
Για να μην παραδεχθούν ο Γεωργιάδης, ο Βορίδης και ο Μητσοτάκης ότι το ψάρι βρομάει από το κεφάλι, επιχειρούν να παρουσιάσουν ότι όλη η κοινωνία είναι σύμφωνη ή, έστω, αδιάφορη για τις ευθύνες, πολιτικές και μη, της κυβέρνησης στα Τέμπη, στις υποκλοπές και τις πολύνεκρες πλημμύρες και πυρκαγιές.
Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να καλύψει τα χνάρια της για τα Τέμπη και τις υποκλοπές, και παρεμβαίνει στη Δικαιοσύνη στο φως της ημέρας, ακόμα και με επιστολές του πρωθυπουργού. Σε όσα δε ο Γεωργιάδης θεωρεί ότι αυτά και μόνο απασχολούν τον Ελληνα πολίτη (ακρίβεια, ανεργία, ασφάλεια, Μεταναστευτικό), η κυβέρνηση επιδεικνύει επικίνδυνη ανικανότητα επί σχεδόν μια πενταετία.
Εχουν περάσει 57 χρόνια από την πολύνεκρη τραγωδία της Φαλκονέρας, που μας υπενθύμισε το νέο δημοφιλές σίριαλ «Ναυάγιο». Ηταν η πρώτη φορά που στη χώρα μας η ανθρώπινη ζωή κοστολογήθηκε – με 500 δρχ. για την οικογένεια κάθε νεκρού. Οι πολιτικοί υπεύθυνοι και οι εταιρίες καλόμαθαν από τότε με μεθοδεύσεις να δραπετεύουν από τις ευθύνες τους. Η αυστηρότητα της Δικαιοσύνης εξαντλήθηκε σε έναν… σταθμάρχη, στον πλοίαρχο. Εξι δεκαετίες μετά, η κυβέρνηση διαφημίζει ότι πορεύεται με το ίδιο manual για κάθε «Φαλκονέρα»…
Β. Γαλούπης
