O Κωνσταντίνος Φλώρος εδώ και λίγα εικοσιτετράωρα αποτελεί παρελθόν για την ηγεσία του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμυνας. Το «φάντασμά» του, ωστόσο, θα συνεχίσει να πλανάται για καιρό πάνω από το Πεντάγωνο.
- Από τον Κυριάκο Δημάγγελο
Και αυτό διότι αυτούς τους 48 μήνες που ο στρατηγός Φλώρος βρέθηκε στην κορυφή της στρατιωτικής πυραμίδας λειτούργησε σαν ένας σύγχρονος Φαραώ, σε μια εποχή, όμως, που οι ηγεμόνες δεν… πουλάνε. Σε αυτά τα τέσσερα χρόνια ο ίδιος φρόντισε να τραβήξει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας με τρόπο που κανένας προκάτοχος του δεν είχε διανοηθεί να κάνει.
Από τις πτώσεις με τα αλεξίπτωτα ως την παρουσία του με τη στρατιωτική περιβολή στο Ιδρυμα Σαμαρά, και από το φιάσκο της Λιβύης ως το Στεφανοβίκειο και τις κόντρες με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου, ο κ. Φλώρος φρόντισε να μετατρέψει τον εαυτό του σε πρωταγωνιστή της ιστορίας για τους… λανθασμένους λόγους. Οι δυο χαρακτηριστικότεροι, μάλιστα, εξ αυτών, για τους όποιους ο κ. Φλώρος θα μείνει στην ιστορία είναι η σιωπή του για την παρακολούθηση του από την ΕΥΠ και, φυσικά, η αποστολή πολεμικού υλικού από τα νησιά στην Ουκρανία.
Ο αρχηγός «519C»
Ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη ιστορία ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας δεν αποτέλεσε στόχο της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και, φυσικά, ποτέ άλλοτε η παρακολούθησή του δεν είχε τη… βούλα της ΑΔΑΕ. Αυτή η πρωτόγνωρη κατάσταση που έπληξε ανεπανόρθωτα το κύρος του στρατεύματος δεν αποτέλεσε πότε «πρόβλημα» για τον Κωνσταντίνο Φλώρο.
Γι’ αυτό τον λόγο ο ίδιος όχι μόνο δεν δήλωσε την παραίτησή του, προστατεύοντας τη φήμη και την υστεροφημία του, αλλά αντίθετα επέλεξε να κρυφτεί πίσω από τον θεσμό του ΓΕΕΘΑ και να μην πει λέξη για όσα είχαν αποκαλυφθεί τότε για το γεγονός πως έπεσε στη «φάκα» της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.
Απομείωση ισχύος
Κατά τη διάρκεια της θητείας του κ. Φλώρου οι αποδείξεις για αποστολή στρατιωτικού υλικού από τα νησιά στην Ουκρανία ήταν πολλές και οι καταγγελίες πως αυτά δεν αναπληρώθηκαν ακόμα περισσότερες. Πολλές εξ αυτών, μάλιστα, ήταν επώνυμες, όπως αυτή του πρώην αρχηγού ΓΕΣ, στρατηγού Γιώργου Καμπά, ο οποίος είχε μιλήσει ανοιχτά για σχέδιο απομείωσης της στρατιωτικής ισχύος στα νησιά, ενώ πολλοί άλλοι αξιωματικοί είχαν μιλήσει για de facto αποστρατιωτικοποίηση.
Υπενθυμίζεται πως η «δημοκρατία» είχε αποκαλύψει -με ντοκουμέντα- ότι «στείλαμε έξι φορές όπλα στην Ουκρανία», με ειδική αναφορά και στους Stinger, που έφυγαν από τα νησιά με προορισμό το Κίεβο, αλλά και στα γερμανικά αρμάτα Marder, που έφυγαν με προορισμό τον Εβρο.
Στον… κατευνασμό
Τον Ιούνιο του 2020, λίγους μονάχα μήνες μετά την αναρρίχησή του στην ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, ο Κωνσταντίνος Φλώρος είχε αναφέρει, μιλώντας για το ενδεχόμενο τουρκικής προβοκάτσιας σε ελληνικό έδαφος, πως «πρώτα θα τον κάψουμε και μετά θα πάμε να δούμε ποιος ήταν».
Λίγους μήνες μετά, ωστόσο, ο ίδιος έφτασε στο σημείο να παρατηρεί σαν τροχονόμος το «Oruc Reis» να σαρώνει τα νερά της ανατολικής Μεσογείου και τους νησιώτες του Αιγαίου να… χαιρετούν από απόσταση λίγων μιλίων το τουρκικό ερευνητικό που έθετε υπό αμφισβήτηση τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
Συγκρουσιακός
Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην ηγεσία του ΓΕΕΘΑ, το όνομα του Κωνσταντίνου Φλώρου ακούστηκε πολλές φορές για τις συγκρούσεις που είχε με τους πολιτικούς προϊσταμένους του αλλά και με τους στρατιωτικούς που βρίσκονταν στην ιεραρχία κάτω από τον ίδιο.
Σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, η σχέση του με τον πρώην υπουργό Εθνικής Αμυνας Νίκο Παναγιωτόπουλο ήταν εκρηκτική, ενώ δύσκολη ήταν και η συνύπαρξή του με τον Νίκο Δένδια, με τον τελευταίο, όμως, να του κόβει νωρίς τον αέρα. Κι αν κάποιος νομίζει πως οι συγκρούσεις αφορούσαν το στράτευμα, τους μισθούς των αξιωματικών ή άλλα επιχειρησιακά ζητήματα, οι μαρτυρίες των αξιωματικών θα τους διαψεύσουν με τρόπο πανηγυρικό…
Πνιγήκαμε στο Στεφανοβίκειο και καήκαμε στην Αγχίαλο
Για πρώτη φορά μέσα στο ίδιο καλοκαίρι, ο ελληνικός Στρατός είδε τα ελικόπτερά του να «πνίγονται» από τα νερά του «Daniel» στο Στεφανοβίκειο και τα αεροπλάνα του να αποχωρούν από τη Νέα Αγχίαλο για να μη γίνουν παρανάλωμα του πυρός από τη φωτιά που πέρασε από το στρατόπεδο και έφτασε μια ανάσα από την αποθήκη πυρομαχικών της Πολεμικής Αεροπορίας. Και για τα δύο γεγονότα -που είναι πρωτοφανή- ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ παρέμεινε σιωπηλός, αποφεύγοντας να πάρει πάνω του το βάρος που του αναλογούσε.
Το έγκλημα της Λιβύης και το επικοινωνιακό φιάσκο
Κατά τη διάρκεια της τελευταίας ομιλίας του κατά τη διάρκεια της τελετής παράδοσης – παραλαβής τού ΓΕΕΘΑ, ο Κωνσταντίνος Φλώρος δεν βρήκε ούτε ένα λεπτό για να το αφιερώσει στα τρία στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που χάθηκαν στη Λιβύη.
Στη μισή ώρα που μιλούσε, περιγράφοντας τα «επιτεύγματά» του στην ηγεσία του Στρατού, ο κ. Φλώρος δεν έκανε ούτε μία μικρή υπενθύμιση στους πέντε Ελληνες (τρεις στρατιωτικοί και δύο οπλίτες πολίτες που συμμετείχαν εθελοντικά, ως μεταφραστές) που έγιναν παρανάλωμα του πυρός στον δρόμο από τη Βεγγάζη προς την Ντέρνα.
Οσα αποκαλύφθηκαν τις επόμενες ημέρες για την οργάνωση αυτής της επιχείρησης, που έμοιαζε περισσότερο με σχολική εκδρομή παρά με αποστολή σε εμπόλεμη χώρα, εξέθεσαν το ΓΕΕΘΑ, το οποίο είχε την αρμοδιότητα να συντονίσει όλη τη διαδικασία. Ωστόσο, ακόμα μία φορά ο κ. Φλώρος είχε αρνηθεί να αναλάβει το βάρος που του αναλογούσε…
