Η δημοσιογράφος Βασιλική Πολύζου, που κάνει τα πρώτα βήματά της στην πολιτική ως υποψήφια ευρωβουλευτής της Πλεύσης Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου, μιλά στη «δημοκρατία» για τους στόχους της και την έως τώρα προεκλογική περίοδο.
- Συνέντευξη στον
Πάνο Σώκο
Κυρία Πολύζου, πώς αποφασίσατε τη μετάβαση από τη δημοσιογραφία στην πολιτική και γιατί;
Πόσο διαφορά έχει το λειτούργημα της δημοσιογραφίας από την πολιτική; Ως δημοσιογράφος πρότασσα το κοινωνικό όφελος, αλλά και το συμφέρον της πατρίδας. Πάντα, όμως, με τον έλεγχο της εκάστοτε εξουσίας και τη γόνιμη κριτική των κυβερνώντων, ανεξαρτήτως ιδεολογικής ή κομματικής απόχρωσης. Ως πολιτικός θέλω να τηρήσω ακριβώς την ίδια στάση. Να αφουγκράζομαι τους συμπολίτες και να παλεύω για τη βελτίωση της καθημερινότητάς τους. Με τη διαφορά ότι τώρα μπορώ να έχω λόγο στα κέντρα όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις. Επί της ουσίας, λοιπόν, δεν βλέπω κάποια διαφορά…
Πώς εξελίσσεται έως τώρα η προεκλογική εκστρατεία σας;
Είμαι στενοχωρημένη για όσα ακούω και διαπιστώνω σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Αν με ενδιέφερε το προσωπικό συμφέρον, θα αισθανόμουν χαρά. Αλλά δεν μπορώ να χαρώ όταν δίπλα μας οι συνάνθρωποί μας παλεύουν καθημερινά για την επιβίωσή τους, χωρίς την παραμικρή στήριξη από το κράτος. Δεν υπάρχει δομή υγείας που δεν έχει απαξιωθεί από τη σημερινή κυβέρνηση και ειδικά επί θητείας του κ. Αδωνη Γεωργιάδη. Στην Πλεύση Ελευθερίας θέλουμε να συμπλεύσουμε με τους πολίτες. Να εκφράσουμε την κοινωνία. Οταν, λοιπόν, όλοι γύρω μας αισθάνονται ως σκλάβοι χωρίς αλυσίδες, εμείς δεν μπορούμε παρά να γινόμαστε ακόμα πιο αποφασιστικοί, για να τις σπάσουμε, να τους ελευθερώσουμε και να τους δώσουμε τη δυνατότητα να απολαύσουν τη ζωή που τους αξίζει. Τη ζωή που μας αξίζει.
Μπορεί ένα μικρό κόμμα να κάνει τη διαφορά στην Ευρωβουλή; Μπορεί να ακουστεί η φωνή του;
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου και οι βουλευτές της Πλεύσης Ελευθερίας έχουν αποδείξει στο ελληνικό Κοινοβούλιο ότι καθένας μπορεί να κάνει τη διαφορά. Αρκεί να αρθρώνει σοβαρό λόγο, με επιχειρήματα. Ο,τι ακριβώς κάνουν όλοι στην Πλεύση Ελευθερίας. Γι’ αυτό έδωσαν Ζωή στη Βουλή. Το ίδιο θα κάνουμε και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Θα δώσουμε Ζωή. Οπως έχει πει η Ζωή Κωνσταντοπούλου, θα δημιουργήσουμε δική μας ευρωομάδα, για να ακουστεί κάθε φωνή από την Ελλάδα, αλλά και από τα υπόλοιπα κράτη-μέλη. Οσο για τον προσωπικό μου στόχο, κοιτάζω κάθε πολίτη στα μάτια και υπόσχομαι να γίνω η φωνή του στην Ευρωβουλή. Οπως ονομάζεται και η τηλεοπτική εκπομπή μου, η φωνή της κοινωνίας.
Οι ευρωεκλογές έχουν κατά τη γνώμη σας χαρακτήρα εθνικής ψήφου ή όχι; Είναι αμιγώς ευρωπαϊκές ή μια ευκαιρία να εξαχθούν πολιτικά συμπεράσματα;
Είναι τόσο δυσδιάκριτα τα όρια, που όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι, αν και η Ευρωπαϊκή Ενωση βρίσκεται απέναντι σε τεράστιες προκλήσεις, η ατζέντα στη χώρα μας είναι καθαρά ελληνική. Αλλά έτσι είναι δομημένη η σχέση που συνδέει κάθε κράτος-μέλος με το Στρασβούργο και τις Βρυξέλλες. Υπάρχουν, άλλωστε, θέματα, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, η γενοκτονία των Παλαιστινίων υπό την ανοχή της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η ακρίβεια, η παντελής αδιαφορία για τον πρωτογενή τομέα, που απασχολούν και τους Ελληνες. Οπως επίσης πρέπει να απασχολεί την Ευρώπη η διαρκής προκλητική συμπεριφορά της Τουρκίας υπό την ανοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη, το απαξιωμένο κράτος δικαίου, η ακρίβεια, οι γυναικοκτονίες και η αδιαφορία του πρωθυπουργού για τους δημοκρατικούς θεσμούς.
Πώς ένας νέος άνθρωπος και μάλιστα μια γυναίκα όπως εσείς βιώνει την εμπειρία της πολιτικής; Τι σας έχει κάνει μεγαλύτερη εντύπωση από την επαφή σας με τους πολίτες;
Εχω γυρίσει τη μισή Ελλάδα. Από πόλη σε κωμόπολη και από χωριό σε χωριό. Εχω καταγράψει ατελείωτες ώρες βίντεο με τα παράπονα του κόσμου. Είδα ανθρώπους να βουρκώνουν επειδή αισθάνονται πολίτες άλλης χώρας. Ακουσα συνταξιούχους να μου περιγράφουν τις δυσκολίες στην καθημερινότητά τους και ότι δεν βγάζουν τον μήνα. Αλλά από την άλλη πλευρά, συνάντησα και κόσμο που δεν θέλει να συζητήσει. Δεν θέλει να ακούσει. Σε ένα από τα χωριά του θεσσαλικού κάμπου άκουσα από κάποιον συμπολίτη μας ότι η οικογένειά του ψηφίζει Δεξιά εδώ και τρεις γενιές επειδή ο πρώην μονάρχης Παύλος χτύπησε τον προπάππου του στον ώμο και του είπε ότι είχε ωραίο άλογο. Ο λαός έκλεισε την πόρτα στον Κωνσταντίνο, αλλά ο συμπολίτης μας συνέχισε να κινείται στον χώρο της Δεξιάς.
«Οραματίζομαι μια Ευρώπη με τους λαούς μονοιασμένους, δίχως ανισότητες»
Ποια Ευρώπη οραματίζεστε; Η σημερινή Ευρωπαϊκή Ενωση σας εκφράζει; Οι επιλογές της ηγεσίας της στα μεγάλα ζητήματα της εποχής; Και αν όχι, πώς ανατρέπονται αυτά;
Ποιον εκφράζει η σημερινή Ευρωπαϊκή Ενωση; Πού είναι οι αρχές με τις οποίες δρομολογήθηκε το πλάνο για την Ενωμένη Ευρώπη; Πού είναι η ειρήνη; Η αλληλεγγύη; Η ισότητα πολιτών και λαών; Η Ευρωπαϊκή Ενωση λειτουργεί, πλέον, ως ένα lobby επιχειρηματιών και τραπεζών. Χωρίς να δίνουν την παραμικρή σημασία στο κράτος δικαίου και στην κοινωνική ισότητα. Αυτή την Ευρώπη οραματίζομαι. Με τους λαούς μονοιασμένους, δίχως ανισότητες. Με την Ευρωπαϊκή Ενωση να επιστρέψει στην αφετηρία. Να γυρίσει εκεί που άρχισαν όλα και να τα πάρει από την αρχή. Προς όφελος των πολιτών.
«Το κράτος δικαίου αποτελεί τη βασική μας προτεραιότητα»
Ποια θέματα θέλετε να αναδείξετε περισσότερο με την παρουσία σας ως υποψήφια; Πού εστιάζετε;
Οπου κι αν κοιτάξουμε, θα βρούμε θέματα τα οποία έχουμε χρέος να αναδείξουμε στην Ευρωβουλή. Πρώτα απ’ όλα το κράτος δικαίου. Δεν γίνεται να παίρνουν ματωμένα γαλόνια οι μισοί αξιωματικοί του Πυροσβεστικού Σώματος που έπρεπε να καταδικαστούν για κακουργηματική αμέλεια μετά τα λάθη τους και τις παραλείψεις τους στη φονική πυρκαγιά του 2018 στην ανατολική Αττική. Ούτε μπορώ να διανοηθώ ότι υπήρξαν δικαστές που αποτίμησαν τους 104 νεκρούς και τους δεκάδες εγκαυματίες με ελάχιστα ευρώ για κάθε νεκρό.
