Τελικά τι πήραμε από το ταξίδι του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ και την συνάντηση του με τον πρόεδρο Τράμπ;
Είναι ίσως νωρίς να κρίνουμε. Ωστόσο καμιά φορά η εικόνα μιλάει από μόνη της και μας οδηγεί σε κάποια συμπεράσματα. Και η εικόνα του Ελληνα πρωθυπουργού που ως κομπάρσος στον χειμαρρώδη μονόλογο του Τράμπ άκουγε χωρίς καν να μπορεί να ψελλίσει δυο λόγια, σίγουρα δεν μας τιμά ως χώρα.
Βεβαίως έχουμε συνηθίσει ως χώρα να είμαστε δεδομένοι. Ο Κυριάκος δεν έχασε την ευκαιρία να τονίσει το πόσο καλοί σύμμαχοι υπήρξαμε πάντοτε για τις ΗΠΑ. Αλίμονο, εδώ κάποτε ο Λίντον Τζόνσον κατσάδιασε χοντρά τον Γεώργιο Παπανδρέου με βαριά λογια κατα την επίσκεψη του στην Ουάσιγκτον.
Αυτό τουλάχιστον δεν συνέβη εχθές. Όχι τουλάχιστον εξ όσων γνωρίζουμε. Ωστόσο είδαμε ότι ο δεδομένος,όπως και στην ζωή έτσι και στην πολιτική, αντιμετωπίζεται με υποτιμητικό τρόπο. Κάθε σύγκριση με την περήφανη Τουρκική πολιτική που παίζει στα δάχτυλα δυο υπερδυνάμεις, μας προκαλεί θλίψη.
Ήταν τέτοια η υποτίμηση της χώρας μας που εκεί μπροστά στο τζάκι όπου έγιναν οι δηλώσεις δεν υπήρχε καν η Ελληνική σημαία. Επιπλέον σε είκοσι λεπτά συνεχούς μονολόγου Τράμπ ο Έλληνας πρωθυπουργός περιορίστηκε σε 70 δευτερόλεπτα μόνο και αυτά τα χρησιμοποίησε για να πει πόσο πιστοί απέναντι στις ΗΠΑ πάντοτε υπήρξαμε.
Δείτε επίσης: To παρασκήνιο της συνάντησης: Κουβέντα ο Τραμπ για τον… φίλο του Ερντογάν – Ικανοποιημένος ο Μητσοτάκης
Από την άλλη ο Ντόναλντ Τραμπ έδωσε το δικό του σόου και απέφυγε με ντρίμπλα αλά Μέσι να θίξει την Τουρκία και τον φίλο του Ερντογάν. Όταν ο πρωθυπουργός στα 70 δευτερόλεπτα που περιορίστηκε αναφέρθηκε στις Τουρκικές παράνομες ενέργειες στην Μεσόγειο, ο Τράμπ σχολίασε μόνο πως «είναι γνωστή η θέση των ΗΠΑ» ενώ παράλληλα κάλυψε πλήρως τον Ερντογάν για Σουλεϊμανί λέγοντας πως « απευθύνεται στο εσωτερικό του ακροατήριο»
Αλλά και το γεγονός ότι της συναντήσεως δεν ακολούθησε συνέντευξη τύπου από μόνο του δεν είναι καλό όπως και η αμήχανη προσπάθεια της κυβέρνησης να το δικαιολογήσει.Φυσικά είναι καλό το «μπάσιμο» που κάναμε για τα F35 αλλά και αυτά μετά το 2024 θα τα πάρουμε, αν τα πάρουμε.
‘Οπως καλό είναι και το γεγονός ότι ο Τραμπ αναγνώρισε την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας πράγμα που σημαίνει ότι ίσως έρθουν και κάποιες Αμερικανικές επενδύσεις. Σε τελική ανάλυση όμως το τοπίο παραμένει εξαιρετικά θολό για εμάς αφού δεν καταφέραμε να αποσπάσουμε μια σαφή δήλωση στήριξης για εμάς και καταδίκης της Τουρκικής προκλητικότητας.
Είχαμε στηρίξει πολλές από τις ελπίδες μας στο ταξίδι του πρωθυπουργού και τώρα είμαστε αναγκασμένοι να επιστρέψουμε στην σκληρή πραγματικότητα που λέει ότι είμαστε ουσιαστικά μόνοι μας απέναντι στην Τουρκική επιθετικότητα και οι καλοί μας σύμμαχοι Αμερικάνοι μας σπρώχνουν σε μια λύση γενικής μοιρασιάς στην Χάγη…
