«Χόρτασε η ψείρα και βγήκε στον γιακά». Με αυτόν τον περιφρονητικό τρόπο, η ευθύβολη λαϊκή σοφία χαρακτηρίζει υπερφίαλες περιπτώσεις.
Όπως, καλή ώρα, του υπουργού Ανάπτυξης, Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος, αφότου μεγαλοπιάστηκε και (θεωρεί ο δόλιος, ότι…) μπήκε στα σαλόνια και στα κλειστά και πανάκριβα «τένις κλαμπ» των Βορείων Προαστίων, δύναται να εκστομίζει με την ίδια προσβλητική άνεση ό,τι κατεβάζει η ημιμαθής και καλυμμένα αυταρχική του ιδιοσυγκρασία.
Ακούγοντάς τον, οι Έλληνες πολίτες εντυπωσιάζονται με την ευκολία με την οποία ο κ. Γεωργιάδης υπερβαίνει τα όρια του ρόλου του. Νωπή είναι η περίπτωση, τότε που με την τσιριχτή φωνή του, δήλωνε ότι «δεν θα αφήσει τον ιέρακα των αγορών και του ΔΝΤ, Π. Τόμσεν, να του… κλέψει τη δόξα των απάνθρωπων μνημονιακών μέτρων». Είναι φανερό ότι ο Γεωργιάδης το ‘χει μέσα του.
Το αποτέλεσμα είναι να παράγει διαρκή σύγχυση και παραταξιακή δυσφορία. Και τούτο, επειδή κανείς δεν είναι βέβαιος πότε ομιλεί ως εκπρόσωπος του έθνους και πότε σαν… αδιόριστος «πλασιέ» ιδιωτικών-τραπεζικών συμφερόντων, λησμονώντας τα συμφέροντα των πολιτών που τον έστειλαν στη Βουλή.
Θλιβερό πολιτικό ρεσιτάλ
Εκεί, δηλαδή, όπου χθες έδωσε και πάλι ένα από τα θλιβερά πολιτικά του ρεσιτάλ. Αξιοποιώντας την παρουσία του στην αίθουσα, ο Νικήτας Κακλαμάνης, μπαρουτοκαπνισμένο και έντιμο στέλεχος της γαλάζιας παράταξης, ζήτησε από τον υπουργό Ανάπτυξης να παρέμβει στο ζήτημα των ληστρικών τραπεζικών χρεώσεων που πλήττουν τους φτωχότερους Έλληνες.
«Πλήρωσα 17 ευρώ προμήθεια για να μεταφέρω τα 2.500 ευρώ, που αντιστοιχούν στο μισό των αποδοχών μου από την Εθνική στον ειδικό λογαριασμό στην Πειραιώς», δήλωσε ο κ. Κακλαμάνης, αναφερθείς στο πρωθυπουργικό αίτημα για οικειοθελή καταβολή του 50% της βουλευτικής αποζημίωσης, στο πλαίσιο της συμβολικής συμμετοχής των βουλευτών της ΝΔ στη μάχη κατά του κορονοϊού. «Να κάνετε κάτι», συνέστησε ο αντιπρόεδρος της Βουλής «σε αυτή την περίοδο των τριών μηνών ας κάνουν και οι τράπεζες στην άκρη».
Με την αδικαιολόγητη έπαρση που τον διακρίνει, ο κ. Γεωργιάδης υποστήριξε ότι αυτό συνέβη και στον ίδιο, επειδή επέλεξε προσωπικά τη δυνατότητα που δίνει η Εθνική Τράπεζα στους βουλευτές για συναλλαγές μέσω τηλεφώνου. «Αν το είχαμε κάνει μέσω e-banking, η χρέωση θα ήταν μόνο δύο ευρώ. Καλό θα είναι να συνηθίσουμε όλοι σε αυτό», συνέστησε με θράσος, αγνοώντας, προφανώς, ότι η «λύση» που προτείνει οδήγησε σε χιλιάδες απολύσεις εργαζομένων, στους οποίους η αφεντιά του δεν έχει να προτείνει απολύτως τίποτε σήμερα.
Επικαλούμενος δε τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Παπαδημούλη, με τον οποίον… αλληλοϋβρίζονται επί καθημερινής βάσεως στα social media, ισχυρίστηκε ανεδαφικά ότι «οι χρεώσεις στην Ελλάδα είναι οι φθηνότερες στην Ε.Ε.». Έρανο υπέρ των τραπεζών, από σεμνότητα αρνήθηκε να ζητήσει!
Με ανάλογο θράσος, υπερασπίστηκε και τις εισπρακτικές, που, εν μέσω κρίσης, επιμένουν να ταλαιπωρούν τους πολίτες. «Όσοι δεν ανήκουν στην περίμετρο της προστασίας, αυτοί πρέπει να πληρώνουν τα χρέη τους και σε αυτούς μπορούν να παίρνουν τηλέφωνα», είπε και… ελάλησε.
