Απτόητη συνεχίζει την πολυπραγμοσύνη και την -επικίνδυνη για τα εθνικά συμφέροντα- φλυαρία της η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου. Τις πρώτες ημέρες της θητείας της είχε τη φαεινή ιδέα πραγματοποίησης τηλεδιάσκεψης με τον Αμερικανό πρεσβευτή Τζ. Πάιατ, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι δεν βρίσκεται στο ίδιο θεσμικό και εθιμοτυπικό επίπεδο με τον επικεφαλής της διπλωματικής αποστολής ενός άλλου κράτους. Λειτούργησε δε και ως ακόλουθος Τύπου, αφού δημοσιοποίησε αναλυτικά τις εκατέρωθεν δηλώσεις.
Χθες το μεσημέρι η Πρόεδρος αποφάσισε να μιλήσει με κάποιον ιεραρχικά ισότιμο και επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον πρόεδρο της Μάλτας Τζ. Βέλα. Έσπευσε και πάλι να δημοσιοποιήσει το περιεχόμενο της συνομιλίας, πραγματοποιώντας διπλωματική γκάφα επί ενός θέματος που είναι άγνωστο μεν στο ευρύ κοινό, αλλά έχει εξοργίσει τα στελέχη στα υπουργεία Εξωτερικών της Ελλάδας και άλλων μελών της Ε.Ε.
Συγκεκριμένα, ανακοινώθηκε ότι «ως προς την προσφυγική – μεταναστευτική κρίση, που αποτελεί πηγή ανησυχίας και για τις δύο χώρες, κοινή ήταν η διαπίστωση περί ανάγκης συνεργασίας, αλληλεγγύης και επιμερισμού ευθύνης μεταξύ των Ευρωπαίων εταίρων». Πολύ ωραία τα λόγια, αλλά ο κ. Βέλα, κατά το κοινώς λεγόμενο, «δούλεψε» την κυρία Σακελλαροπούλου με τα περί «αλληλεγγύης και επιμερισμού ευθύνης».
Γιατί μόλις προ 20ημέρου η Μάλτα απέρριψε κατηγορηματικά το αίτημα της Ε.Ε. να αποβιβάζονται στα λιμάνια της πρόσφυγες ή μετανάστες που θα διασώζονται από τα πολεμικά πλοία της ευρωπαϊκής ναυτικής επιχείρησης «Irini» στα ανοιχτά της Λιβύης.
Οπως η Ιταλία και η Γαλλία, η μικρή Μάλτα είπε ένα τεράστιο «όχι» στον κίνδυνο και στα βάρη που θα επωμιζόταν. Με αποτέλεσμα, μοναδικό «κορόιδο» από όλα τα μέλη της Ε.Ε. να μείνει η Ελλάδα, η οποία δέχτηκε να αποβιβάζονται μετανάστες σε δικά της λιμάνια (πιθανότατα στην Κρήτη, λόγω γεωγραφικής εγγύτητας). Μοναδική -και προφανέστατα ανεπαρκής- δικλείδα ασφαλείας που προσφέρθηκε είναι ότι οι συγκεκριμένοι μετανάστες δεν θα αθροίζονται στον συνολικό αριθμό όσων παράνομα βρίσκονται στη χώρα.
Η κυρία Σακελλαροπούλου, ως μη όφειλε, έδωσε συγχωροχάρτι στη Μάλτα και η Ελλάδα κατάπιε την άρνηση αλληλεγγύης και επιμερισμού. Επομένως, υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: Είτε η κυρία Σακελλαροπούλου δεν γνώριζε καθόλου το θέμα είτε είχε ενημερωθεί από τους συνεργάτες της (γ.γ. της Προεδρίας και επικεφαλής του Διπλωματικού Γραφείου) και δεν κατάλαβε, διαφώνησε ή αδιαφόρησε! Και, αν έτσι ανταποκρίνεται έναντι της Μάλτας, εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς τι θα ακολουθήσει σε συνομιλία με τον πρόεδρο κάποιας πιο ισχυρής χώρας.
