Σε ηλικία 72 ετών έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης, Θάνος Μικρούτσικος, ο οποίος έδινε πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο. Ο μουσικός πριν από περίπου έναν χρόνο είχε παραχωρήσει μια συνέντευξη στην Εφημερίδα των Συντακτών, όπου μίλησε για τη… μάχη της ζωής του.
Ο ίδιος δεν δίστασε να μιλήσει για το πως έμαθε για την ασθένεια του, αλλά και για τους συνεχείς αγώνες που έδινε καθημερινά. «Ετοιμαζόμουν πέρυσι τον Ιούνιο να κάνω μια περιοδεία με το έργο του Καββαδία. Μου λέει η γυναίκα μου: μήπως να κάνεις μια εξέταση για το σάκχαρο στην προοπτική των 40 συναυλιών;
Δείτε επίσης: Έφυγε από τη ζωή ο Θάνος Μικρούτσικος – Οι αξέχαστες δημιουργίες του που θα μας συντροφεύουν (video)
https://www.youtube.com/watch?v=-9NFtNVHtn4&feature=emb_title
Η παθολόγος, ως μη όφειλε, μου γράφει να κάνω υπέρηχο άνω και κάτω κοιλίας βλέποντας κάτι σαν αιμαγγείωμα. Μετά τον υπέρηχο κάνω μαγνητική. Αποδεικνύεται ότι έχω καρκίνο στο συκώτι. Και μετά κάτι φαίνεται και στο κόκκαλο».
«Αν ο συνδυασμός ίσχυε ήμουν καταδικασμένος. Ήταν πράγματι ένα φρικώδες επταήμερο. Τα αποτελέσματα από τις βιοψίες βγαίνουν στις 4 Ιουλίου και χαμογελάμε λίγο. Το κόκκαλο είναι εντάξει. Μένει ο καρκίνος στο συκώτι. Το χειρουργείο διαρκεί 8,5 ώρες. Είχαν πειραχτεί και τρεις λεμφαδένες…», είπε μεταξύ άλλων ο Θάνος Μικρούτσικος.
«Νομίζω ότι αντιμετωπίζω τον καρκίνο με δύναμη, έτσι πρέπει να γίνεται. Η αθλιότητα της χημειοθεραπείας δεν με έχει καταβάλει, νιώθω τυχερός, είμαι και δημιουργικός. Είναι μονόδρομος. Ξυπνάω στις 8 το πρωί και δουλεύω. Μετά τη χημειοθεραπεία βάζω πρόβα 7-9 και ο γιατρός τρελαίνεται. Έχει αποδειχτεί και ιατρικά πως αν δώσεις κατάθλιψη στον καρκίνο είναι το καλύτερό του. Ε, λοιπόν, εγώ θα τον δυσκολέψω όσο μπορώ», ανέφερε στη συνέχεια, προσθέτοντας:
«Όχι, δεν φοβήθηκα. Έχω πλήρη συνείδηση ότι πρόκειται για πολυπαραγοντική ασθένεια η οποία αυτονομείται -άρα δεν εξαρτάται από σένα πώς το παλεύεις. Όμως θα σου πω κάτι. Στον όποιο βαθμό κάποια πράγματα εξαρτώνται από μένα, το παλεύω του κερατά… Σε εκείνο τον βαθμό που έχω έστω μικρό ρόλο, θα του βγάζω τη γλώσσα. Δεν θα τον κοροϊδεύω έτσι κι αλλιώς, όχι. Ξέρω πως μπορεί να αυτονομηθεί. Δεν είμαι βλαξ ούτε ζω με ψευδαισθήσεις.
Ένα πρωί κοιτάχτηκα στον καθρέφτη και του είπα: Τα έβαλες με λάθος άνθρωπο. Θα σε ταλαιπωρήσω φρικτά. Αν με ρωτήσεις τι ελπίζω, θα σου πω όχι την ίαση αλλά να καταστήσω το νόσημα χρόνιο. Η ιατρική εξελίσσεται. Βλέποντας και κάνοντας. Και ζώντας κάθε λεπτό. Ας πούμε ότι ζω τάδε καιρό, δεν τον προσδιορίζω. Δεν πρέπει να τον ζήσω καλά»;
Τα λόγια του μεγάλου μουσικού -που ακόμα και τώρα που εκείνος έχει φύγει- δίνουν κουράγιο, δύναμη και ελπίδα σε όσους παλεύουν καθημερινά με μια ασθένεια και είναι οι αφανείς ήρωες της διπλανής πόρτας. Το μήνυμα είναι για εκείνους που δεν πρέπει να το «βάζουν κάτω», αλλά να δίνουν μάχη για τη ζωή τους και να της δώσουν το… χρώμα που θέλουν.
