Μπορεί τα χρόνια να πέρασαν, κάποιες πληγές να έκλεισαν, αλλά υπάρχουν ακόμα τα μνήματα με τα ονόματα των 21 κοριτσιών ηλικίας 13 έως 15 χρόνων, που γνώρισαν τον πιο άδικο θάνατο που έχει συμβεί σε σχολική εκδρομή στην Ελλάδα.
Τόπος η Γεωργιούπολη Χανίων. Ένα παραθαλάσσιο μέρος ιδανικό για εκδρομές.
Χρόνος το 1972.
Τότε, οι τρεις πρώτες τάξεις του Μικτού Γυμνασίου Σπηλίου αποφάσισαν να πάνε σχολική εκδρομή. Στο Γυμνάσιου του ορεινού παραδοσιακού χωριού Σπήλι στο νομό Ρεθύμνου πήγαιναν και παιδιά από τις γύρω περιοχές.
Ήταν 4 Μαΐου όταν τα παιδιά γευμάτισαν σε ψαροταβέρνα της περιοχής και στη συνέχεια αποφάσισαν να πάνε βαρκάδα με τα δύο καΐκια της περιοχής. Μόνο που τα καΐκια ήταν απλές ψαρόβαρκες. Οι ιδιοκτήτες τους έκοβαν εισιτήριο για να πάνε βόλτα τα παιδιά. Δημιουργήθηκαν τέσσερα γκρουπ, δύο με αγόρια και δύο με κορίτσια.
Στην τέταρτη διαδρομή η μια ψαρόβαρκα ανατράπηκε. Η θάλασσα ήταν ήρεμη, λογικά τα παιδιά θα είχαν σωθεί, η τουλάχιστον τα περισσότερα από αυτά, αλλά η μοίρα έπαιξε το δικό της παιχνίδι.
Η βάρκα με το όνομα «Δύο Γιώργηδες» είχε 29 άτομα, φορτίο βαρύ για ένα σκάφος 4,5 μέτρων, είχε και τα δίχτυα του ψαρέματος. Όταν αναποδογύρισε οι κοπέλες έμπλεξαν στα δίχτυα. Ουσιαστικά παγιδεύτηκαν σε αυτά και δεν κατάφεραν, ακόμα κι αυτές που ήξεραν κολύμπι να σωθούν.
Από τους 29 επιβάτες της βάρκας σώθηκαν έξι μαθήτριες και οι δύο λεμβούχοι. Τα θύματα θα ήταν περισσότερα εάν μια μαθήτρια, η Παρασκευή Γλυνιαδάκη με κίνδυνο της ζωής της δεν έσωζε δύο κοπέλες.
Τι ιατροδικαστικό πόρισμα έκανε λόγο για «πνιγμονή και συγκοπή».
Την επόμενη μέρα δέκα χωριά της περιοχής του Ρεθύμνου κηδεύουν τα κορίτσια τους ντυμένα σε λευκά, νυφούλες, όπως απαιτεί η παράδοση. Για χρόνια οι γάμοι και τα βαφτίσια εκεί γίνονταν στα βουβά. Κάθε οικογένεια θρηνούσε κι από ένα παιδί…
Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς έγινε η δίκη. Εκεί αποκαλύπτονται σημεία και τέρατα.
Οι βάρκες είχαν άδεια μόνο για παράκτια αλιεία, δεν είχαν άδεια, αλλά και προδιαγραφές να μεταφέρουν επιβάτες. Κι ακόμα δεν είχαν σωσίβια. Οι πραγματογνώμονες κατέθεσαν ότι η βάρκα αναποδογύρισε επειδή είχε υπερβολικό φορτίο. Ο παραμικρός κυματισμός της θάλασσας, ένας λάθος χειρισμός του βαρκάρη ή ακόμα και η μικρή μετατόπιση του έμψυχου φορτίου ήταν αρκετά για να γίνει το κακό.
Ο 26χρονος λεμβούχος που καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκιση για φόνο εξ αμελείας κατέθεσε ότι ήταν απλά «μανάβης της θάλασσας», ασκούσε το επάγγελμα πέντε μήνες και δεν ήξερε κολύμπι!΄. Παλαιότερα είχε κάνει διάφορα επαγγέλματα όπως σερβιτόρος, χωροφύλακας και υπάλληλος. Τέσσερις καθηγητές καταδικάστηκαν σε 4 χρόνια φυλάκιση καθώς είχαν την ευθύνη των παιδιών.
Από τότε πέρασαν 50 χρόνια. Κάποιοι από τους γονείς των κοριτσιών αυτών έφυγαν με το μαράζι κι ένα πελώριο «γιατί». Το ίδιο ερώτημα βασανίζει κι όσους ζουν…
