Στη δεκαετία του ’20 η Αμερική και ιδίως το Σικάγο δεν διέφεραν και πολύ από την Κολομβία του Εσκομπάρ. Μόνο που ο «βαρώνος της κοκαΐνης» λεγόταν Αλ Καπόνε και ειδικότητα του, λόγω ποτοαπαγόρευσης, ήταν το αλκοόλ. Μέχρι και ο Δήμαρχος της πόλης ήταν όργανό του.
Δεν είναι υπερβολή να ισχυριστεί κανείς ότι ο ιταλικής καταγωγής γκάνγκστερ ήταν από τους πλουσιότερους ανθρώπους στη χώρα. Κι όχι μόνο αυτό. Τον έτρεμαν όλοι, εκτός από τον εκδότη της εφημερίδας «Σικάγο Ντέιλι Νιούς», τον Γουόλτερ Στρονγκ. Αυτός ήταν φίλος του Προέδρου Έντγκαρ Χούβερ. Βρισκόμαστε στα 1929 και στη συνάντηση των δύο ανδρών αποφασίστηκε το Σικάγο, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, να πάψει να είναι άντρο κακοποιών.
Κι επειδή στις ΗΠΑ μπορείς να οπλοφορείς, να σκοτώνεις χωρίς να κινδυνεύεις να μπεις φυλακή επιλέχτηκε η πιο σίγουρη μέθοδος: Ο έλεγχος των φορολογικών του στοιχείων.
Εκεί αποκαλύφθηκε ότι η ζωή που έκανε δεν συμβάδιζε με τις φορολογικές του δηλώσεις. Ο Αλ Καπόνε «έκλεβε» το κράτος, άρα ήταν ένοχος.
Χρειάστηκαν άλλα τρία χρόνια προσπαθειών για να καταδικαστεί σε 11 χρόνια φυλάκιση. Ήταν 2 Μαΐου όταν βγήκε η απόφαση του δικαστηρίου για οικονομικές παραβάσεις προηγούμενων χρόνων.
Εκείνη την εποχή στη Νέα Υόρκη κυκλοφορούσαν δύο ομογενειακές εφημερίδες. Η μία, ο Εθνικός Κήρυκας υποστήριζε τον Βενιζέλο και η άλλη, η Ατλαντίς τους αντιβενιζελικούς. Και οι δύο συμφώνησαν όμως στην παρουσίαση της είδησης για τη σύλληψη του Αλ Καπόνε. Δημοσίευσαν μια φωτογραφία και μια λεζάντα…
Την αρχή έκανε η Ατλαντίδα στις 5 Μαΐου…
Ακολούθησε ο Εθνικός Κήρυκας δύο μέρες αργότερα…
Την ίδια εποχή στο Σικάγο, το… βασίλειο του γκάνγκστερ, κυκλοφορούσε και μια εβδομαδιαία ελληνόφωνη εφημερίδα με το όνομα «Θεσσαλονίκη». Κάνει εντύπωση πως όταν το θέμα… έκαιγε κι όχι μόνο η πόλη, αλλά όλη η πολιτεία του Ιλινόις συζητούσε τις εξελίξεις η εφημερίδα δεν αφιέρωσε ούτε μια γραμμή!
Πιθανή εξήγηση είναι ο φόβος. Ο Αλ Καπόνε ήταν φυλακή, αλλά οι… υπασπιστές του συνέχισαν τις δουλειές που άφησε το αφεντικό τους στη μέση. Έστω και με μικρότερη ορμή. Κι ακόμα το κοινό της ήταν κυρίως οι Έλληνες μαγαζάτορες, πολλοί από αυτούς, ενδεχομένως πλήρωναν προστασία για τα μαγαζιά τους στη συμμορία.
Ο άνθρωπος που εξασφάλισε την υστεροφημία του μέσω Χόλιγουντ φυλακίστηκε στην Ατλάντα. Τα πρώτα δημοσιεύματα του αμερικανικού τύπου ανέφεραν ότι εργαζόταν οκτώ ώρες την ημέρα επιδιορθώνοντας παπούτσια! Λίγο αργότερα άρχισαν να δημοσιεύονται ρεπορτάζ που ανέφεραν ότι μπορούσε να καπνίζει πούρο, είχε δική του γραφομηχανή κι επειδή υπέφερε από σύφιλη επισκεπτόταν συχνά το νοσοκομείο της φυλακής όπου έπαιρνε δόσεις μορφίνης. Ο Αλ Καπόνε ήταν εξαρτημένος από την κοκαΐνη και παρουσίαζε συχνά στερητικό σύνδρομο.
Όταν τα ρεπορτάζ πύκνωσαν κι έγιναν καταγγελίες μεταφέρθηκε στις φυλακές του Αλκατράζ από τις οποίες βγήκε στις 16 Νοεμβρίου 1939 για λόγους υγείας. Όπως έλεγαν οι γιατροί η σύφιλη του είχε δημιουργήσει βλάβες στον εγκέφαλο και συχνά φερόταν λες κι ήταν 12χρονο παιδί.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στη βίλα του στο νησί Παλ της Φλόριδα με την οικογένειά του. Πέθανε στα 48 του χρόνια στις 25 Ιανουαρίου 1947 από βρογχοπνευμονία.
