Για μια ακόμα φορά στην απέναντι μεριά του Αιγαίου θα αρχίζουν τα ταρατατζούμ με αφορμή την Άλωση της Πόλης. Ο Ερντογάν θέλει να νοιώθει Σουλτάνος και δεν χάνει ευκαιρία να το αποδεικνύει. Από το παλάτι που έχτισε μέχρι τη συμπεριφορά του στη διεθνή σκηνή.
Βέβαια στους υπηκόους του θα πει τη… μισή αλήθεια για την Άλωση της Πόλης. Άλλωστε δεν τον ενδιαφέρει αυτό καθ’ αυτό το γεγονός, αλλά η επικοινωνία. Κάτι αντίστοιχο έγινε και με τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας από Μουσείο σε… τζαμί. Χλιαρές οι εδώ αντιδράσεις, το θέμα ξεχάστηκε και πέρασε του γιαλαντζί – Σουλτάνου.
Μόνο που οι Αυτοκρατορίες είναι πολυεθνικές και δεν στηρίζονται σε ένα λαό, Αυτοκρατορία σημαίνει πολλοί λαοί μαζί κι όχι ένας…
Αυτό το ήξερε ο Μωάμεθ ο Πορθητής, αλλά και οι πρόγονοί του. Επιμελώς το τουρκικό κράτος κρατά στο σκοτάδι την πτυχή αυτή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο πατέρας του Μωάμεθ του Πορθητή παντρεύτηκε τέσσερις γυναίκες. Οι δύο ήταν Χριστιανές. Οι Μουσουλμάνοι, τότε, μπορούσαν να παντρευτούν μια γυναίκα χωρίς να αλλάξει θρήσκευμα. Η μητέρα του Μωάμεθ ήταν μια σκλάβα για την οποία ελάχιστα ξέρουμε. Λεγόταν Χιούμα Χατούν μπιν Αμπντουλάχ. Χιούμα είναι ένα πουλί του παραδείσου που έρχεται κατ’ ευθείαν από την περσική παράδοση, «μπιν Αμπντουλάχ» σημαίνει κόρη του Αμπλντουλάχ, το όνομα, προφανώς του πατέρα της. Αμπντουλάχ, πάλι, σημαίνει «δούλος του Θεού» και το όνομα αυτό το έπαιρναν οι εξισλαμισθέντες. Οι λίγες πηγές που υπάρχουν αναφέρουν ότι λεγόταν Στέλλα την απήγαγαν όταν ήταν επτά χρόνων Αλγερινοί πειρατές. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ήταν Ιταλίδα, εβραϊκής καταγωγής, αφού το Στέλλα ήταν κατ’ εξοχήν εβραϊκό όνομα εκείνη την εποχή.
Αυτό που ξέρουμε όμως είναι οτι μεγάλωσε με την τέταρτη γυναίκα του πατέρα του, την Σέρβα πριγκίπισσα Μάρα Μπράνκοβιτς κόρη του ηγεμόνα της Σερβίας και της Βυζαντινής πριγκίπισσας Ειρήνης Καντακουζηνού. Ήταν φυσικά ένας γάμος πολιτικού συμφέροντος, όπως άλλωστε και της μητέρας της. Η Μάρα από τις φυσιογνωμίες της εποχής της κράτησε το Ορθόδοξο δόγμα κι επειδή δεν είχε παιδιά μεγάλωσε τον μικρό πρίγκιπα που ως τρίτος γιος του Μουράτ Β’ δεν είχε πολλές πιθανότητες διαδοχής κι έμενε με τη μητριά του.
Δεν είναι τυχαίο που ο μετέπειτα Σουλτάνος μιλούσε σερβικά, ελληνικά που στην περιοχή ήταν ότι είναι σήμερα και τα αγγλικά, απαραίτητη γλώσσα, αλλά και αρχαία ελληνικά!
Στο Τοπ Καπί υπάρχει ένα αντίτυπο της Ιλιάδας του Ομήρου. Αποδίδεται στον Μωάμεθ και στα περιθώρια του βιβλίου υπάρχουν σημειώσεις.
Πάμε τώρα σε μια ιστορία που αφηγήθηκε ο Τούρκος διπλωμάτης, ποιητής και συγγραφέας Γιαχιάλ Κεμάλ Μπεγιατλί (1884-1958) στον συγγραφέα Ρεσάτ Εκρέμ Κότσου που συμπεριέλαβε στο βιβλίο του «Οθωμανοί Ηγεμόνες».
Στην Κωνσταντινούπολη υπήρχε ο Ναός των Αγίων Αποστόλων όπου κάτω από αυτόν έθαβαν τους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες. Στα θεμέλια αυτού του Ναού κτίστηκε το Φατίχ Τζαμί, αφιερωμένο στον Μωάμεθ τον Πορθητή. Αρχιτέκτονας είναι ο Ατίκ Σινάν, Έλληνας ορθόδοξος με το όνομα Χριστόδουλος. Δεν είναι περίεργο λοιπόν που διατήρησε στο νέο κτίσμα τα θεμέλια της εκκλησίας που για λίγα χρόνια μετά την Άλωση λειτούργησε και ως Πατριαρχείο. Εκεί θάφτηκε ο Μωάμεθ, αλλά και άλλοι επιφανείς Οθωμανοί.
Μπορεί να είναι σύμπτωση, αλλά γιατί ο Μωάμεθ θέλησε να ταφεί στον ίδιο χώρο με Βυζαντινούς Αυτοκράτορες και γιατί Έλληνας ανέλαβε να κατασκευάσει το Τζαμί που αργότερα οι επίγονοί του φρόντισαν με διαρκείς παρεμβάσεις (από το 1771 κιόλας) να του αλλάξουν όψη;
Το 1908 χάλασε ένας γειτονικός αγωγός και ο Σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ φοβήθηκε μήπως έπαθα ζημιά ο τάφος του Πορθητή. Ο τάφος ανοίχτηκε και το ταριχευμένο πτώμα του είχε ταφεί στην υπόγεια αίθουσα της Βυζαντινής εκκλησίας! Τότε δόθηκε εντολή να σφραγιστεί ο τάφος και να μην ανοίξει ξανά!»
Θα αναρωτηθεί κανείς: «Γιατί όλα αυτά;».
Μα αυτά, αλλά και οι συχνές συναντήσεις του με τον Γεννάδιο, τον πρώτο Πατριάρχη μετά την Άλωση που κατέγραψε ο δεύτερος σε κείμενο, ο ουσιαστικός βιογράφος του, ο Κριτόβουλος, που ήταν επίσης Έλληνας αποδεικνύουν ότι ο Πορθητής ήθελε να δημιουργήσει μια Αυτοκρατορία με… υλικά τους λαούς της περιοχής όπου κυριαρχούσε το ελληνικό στοιχείο.
Άλλωστε είναι η μοίρα των Αυτοκρατοριών. Είναι πολυεθνικές. Όταν συρρικνώνονται γίνονται κράτη. Απόδειξη η Βυζαντινή Αυτοκρατορία που όταν συρρικνώθηκε έγινε αμιγώς ελληνική, η Οθωμανική όταν έχασε τις κτήσεις της έγινε, ελέω Κεμάλ, Τουρκία, ακόμα και η Σοβιετική που μετά τις ανεξαρτητοποιήσεις των χωρών έγινε Ρωσία.
