Εκείνο το πρωινό της 13ης Ιουνίου 1907 η κεντρική Πλατεία της Τυφλίδας,η Εριβάνσκι είχε ασυνήθιστη κίνηση. Ένοπλοι αστυνομικοί και στρατιώτες συνόδευαν δύό άμαξες. Στην πρώτη υπήρχαν ένα εκατομμύριο ρούβλια, ποσό τεράστιο για την εποχή, πολύ μεγαλύτερο των 7 εκ. ευρώ που είναι η σημερινή τιμή τους. Στη δεύτερη αστυνομικοί και στρατιώτες. Συνοδοί και έφιπποι αστυνομικοί με τα περίστροφα στο χέρι.
Κατευθύνονταν στο υποκατάστημα της Κρατικής Τράπεζας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας που μόλις είχε ανοίξει.
Ο κόσμος παρατηρούσε την ασυνήθιστη κίνησε κι απορούσε. Η μεταφορά των χρημάτων είχε μείνει μυστική.
Αποδείχτηκε ότι το μυστικό είχε διαρρεύσει. Οι Μπολσεβίκοι είχαν αποφασίσει να κάνουν απαλλοτρίωση των χρημάτων για να αγοράσουν όπλα. Ο Γεωργιανός ηγέτης τους, ο Ιωσήφ Τζουκασβίλι, ο άνθρωπος που αργότερα έγινε ηγέτης της ΕΣΣΔ με το όνομα Στάλιν είχε αναλάβει να οργανώσει την επιχείρηση. Για τον σκοπό αυτό επιστράτευσε τον παιδικό του φίλο τον αρμενικής καταγωγής Σιμόν Αλεξάντροβιτς Τερ-Πετροσιάν, γνωστό με το παρατσούκλι Κάμο, να υλοποιήσει την παράτολμη επιχείρηση.
Κανείς δεν υποψιάστηκε τους αμέριμνους χωρικούς που κοιτούσαν έκπληκτοι, τάχα, τις δύο άμαξες, ούτε αυτούς που είχαν κάτσει στην απέναντι από την Τράπεζα ταβέρνα, ούτε τον κύριο που διάβαζε, επίσης απαθής, μια εφημερίδα.
Ξαφνικά η εφημερίδα χαμήλωσε και διπλώθηκε. Ήταν το σύνθημα. Οι χωρικοί άρχισαν να πετούν χειροβομβίδες στις άμαξες. Πανικός. Ο πλήρης αιφνιδιασμός. Σε χρόνο… μηδέν η πλατεία είχε γεμίσει αίματα και σάρκες, από ανθρώπους και άλογα. Ένα από αυτά, εκείνο που έσερνε την άμαξα με τα λεφτά προσπάθησε να διαφύγει. Μια χειροβομβίδα το έκανε κομμάτια. Μέσα στον πανικό μια άλλη άμαξα εμφανίζεται. Οι «χωρικοί» παίρνουν τα χρήματα και τα δίνουν στον επιβάτη της που χάνεται στο βάθος της πλατείας. Ήταν ο Κάμο.
Οι αρχές ανακοίνωσαν τρεις νεκρούς. Στα αρχεία της «Ορχάνα», της πανίσχυρης μυστικής αστυνομίας του Τσάρου υπάρχει καταγραφή για 40 νεκρούς, αριθμός που πλησιάζει την αλήθεια.
Η απαλλοτρίωση είχε πετύχει. Μόλις 20.000 ρούβλια δεν πρόλαβαν να πάρουν οι ληστές, τα πήρε ο αμαξάς που αργότερα συνελήφθη για ληστεία.
Όμως η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Τα χρήματα επρόκειτο να διοχετευθούν στο εξωτερικό για την αγορά όπλων. Μόνο που τα περισσότερα ήταν σε δεσμίδες των 500 και είχαν προσημειωθεί από τις αρχές. Ο Στάλιν με την επιχείρηση αυτή, αν και δεν πήρε μέρος, ανέβασε τις μετοχές του μεταξύ των συντρόφων του, άσχετα εάν η επιχείρηση πέτυχε, αλλά ο σκοπός, η αγορά των όπλων, δεν υλοποιήθηκε. Ο ίδιος πάντως προτίμησε να παραμείνει σιωπηλός γιατί μεταξύ των Μπολσεβίκων είχαν ήδη δημιουργηθεί δύο τάσεις με τη μια αποδοκιμάζει ανάλογες ενέργειες.
Η συνέχεια για τον Στάλιν είναι γνωστή. Όσο για τον Κάμο η ζωή του μοιάζει με μυθιστόρημα. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στις φυλακές της Γερμανίας και της Αυτοκρατορικής Ρωσίας, προσποιήθηκε τον τρελό, κάθε τόσο δραπέτευσε, τον έπιαναν ξανά για να δραπετεύσει και πάλι. Όταν η επανάσταση επικράτησε απέκτησε τίτλους και δόξα. Το 1922 ενώ έκανε ποδήλατο τον χτύπησε ένα φορτηγό που έπεσε με δύναμη επάνω του. Οι στάχτες του τοποθετήθηκαν στην κεντρική πλατεία της Τυφλίδας μέχρι το 1991 που η νέα, ανεξάρτητη κυβέρνηση της Γεωργίας αποφάσισε ότι έπρεπε να αναπαυθεί εν ειρήνη σε ένα νεκροταφείο
