Ξημέρωνε η 23η Ιουνίου 1996 όταν έκλεινε ένα μεγάλο κεφάλαιο της πολιτικής ιστορίας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου άφηνε την τελευταία του πνοή. Ήταν 77 χρόνων, αλλά ταλαιπωρημένος από ασθένειες και πολιτική. Ο Δημήτρης Κρεμαστινός πολλά χρόνια μετά, το 2019, «παραβίασε» το ιατρικό απόρρητο και σε άρθρο του αποκάλυψε τι ήταν αυτό που έκοψε το νήμα της ζωής του ιστορικού ηγέτη του ΠΑΣΟΚ.
«Έζησε μετά την έξοδο από το Ωνάσειο περίπου 6 μήνες, αφού προηγουμένως είχε παραιτηθεί από την πρωθυπουργία. Τις τελευταίες ημέρες της ζωής του και ενόψει του Συνεδρίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υφίστατο ένα διαρκές stress με το δίλημμα εάν θα πρέπει ή όχι να παραστεί στο συνέδριο. Το γεγονός αυτό πιθανόν να συνδέεται με την καρδιακή ανακοπή που υπέστη 4 ημέρες προ του συνεδρίου. Στη σταδιοδρομία μου, ουδέποτε αντιμετώπισα έναν άλλο άρρωστο με ανάλογα προβλήματα».
Το 1996 οι μεγάλες εφημερίδες που στήριζαν το ΠΑΣΟΚ είχαν στρέψει το βλέμμα τους στην επόμενη μέρα, στην εκλογή του νέου προέδρου στο κόμμα κι… έπαιζαν το χαρτί του Κώστα Σημίτη. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν πια παρελθόν και τα πολυσέλιδα αφιερώματα σε αυτόν ήταν απλά μια υποχρέωση που έπρεπε να… βγάλουν. Άλλωστε οι εντυπώσεις από τον πόλεμο που του έγινε με την υπόθεση Κοσκωτά ήταν ακόμα νωπές.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου πέθανε ξημερώματα Κυριακής που σήμαινε ότι οι Κυριακάιτκες εφημερίδες ήταν ήδη τυπωμένες από το απόγευμα του Σαββάτου. Ήταν πολυσέλιδες, είχαν προσφορές, αλλά του έλειπε η βασική είδηση της ημέρας που είχε γίνει γνωστή από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Η έκπληξη ήρθε από μια εφημερίδα της… απέναντι πλευράς. Η Απογευματινή ήταν η μόνη που κυκλοφόρησε με άρτιο πολυσέλιδο έκτακτο παράρτημα με τη ζωή και το έργο του τέως πρωθυπουργού
Άλλες δύο εφημερίδες, Το Βήμα και ο Αδέσμευτος του Ρίζου, πρόλαβαν να συμπεριλάβουν στην πρώτη τους σελίδα την είδηση.
Το βάρος πλέον έπεσε στις απογευματινές εφημερίδες της Δευτέρας που θα έδιναν την προέκταση. Εκείνη τη μέρα αποφάσισε να κυκλοφορήσει εκτάκτως και η Καθημερινή. Από την έκδοση αυτή επιλέγουμε την τελευταία της σελίδα με ένα σκίτσο του Ηλία Μακρή.
Από τις εφημερίδες της Δευτέρας ο Αδέσμευτος του Ρίζου μιλά για το στρες που δημιουργήθηκε στον τέως πρωθυπουργό για να παραστεί στο συνέδριο του κόμματος του ίδρυσε.
Στο ίδιο μήκος κύμματος και η Αυριανή που από τις εποχές λατρείας είχε περάσει στις αντίστοιχες σκληρής αντιπολίτευσης με βασικό μοχλό τις αποκαλυπτικές φωτογραφίες της Δήμητρας Λιάννη
Ο Ελεύθερος Τύπος προχώρησε ένα βήμα παραπέρα και μιλά για τη μάχη της διαδοχής, αλλά και της κληρονομιάς.
Ο Χρήστος Πασαλάρης γράφει για τη γοητεία που ασκούσε, αλλά και τους εχθρούς που δημιούργησε…
Λίγες σελίδες πιο κάτω όμως υπάρχει ένα θέμα από τον Γιάννη Σαραντάκο που σοκάρει. Συνήθως πριν ταφούν οι νεκροί η αντιμετώπισή τους δεν είναι τόσο σκληρή και στείρα αντιπολιτευτική.,..
Το Έθνος που επίσης από εφημερίδα απόλυτα ταυτισμένη μαζί του είχε περάσει στη σκληρή αντιπολίτευση θυμήθηκε ένα από τα πολλά τσιτάτα του
Η Ελεύθερη Ώρα και ο Ελεύθερος συνέπεσαν στην εκτίμηση του τίτλου στην πρώτη σελίδα.
Η Ελευθεροτυπία προχώρησε στην παραφθορά του «μέγα πλήθος, μέγα πάθος» που είχε πει σε κάποια προεκλογική συγκέντρωση κάνοντάς του «μέγα πλήθος… μέγα πένθος».
Στην ίδια εφημερίδα μεταξύ άλλων φιλοξενούνται δύο κείμενα, του Βασίλη Βασιλικού…
κι ένα του Φρέντυ Γερμανού
Στα Νέα υπάρχει ένα λιτό σκίτσο του Ορνεράκη (;), αλλά και πολυσέλιδο αφιέρωμα στη ζωή του εκλιπόντος
