Η Ιστορία παίζει περίεργα παιχνίδια. Ήταν 26 Ιουνίου 2010 όταν οι αρχές της Γεωργίας πήραν απόφαση να απομακρύνουν από την κεντρική πλατεία, έξω από το Δημαρχείο του Γκόρι το τεράστιο, ύψους 6 μέτρων, άγαλμα του Ιωσήφ Στάλιν. Ήταν ένα από τα ελάχιστα απομεινάρια του άλλοτε «απόλυτου άρχοντα» της τέως ΕΣΣΔ. Μόνο που στην περίπτωση αυτή υπήρχε μια ιδιομορφία.
Στη συγκεκριμένη πόλη γεννήθηκε ο Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι που στην πορεία πήρε το προσωνύμιο «Ατσαλένιος», δηλαδή Στάλιν!
Μπορεί δύο χρόνια νωρίτερα η Ρωσία να είχε επιτεθεί στη Γεωργία, αλλά στην ίδια τη χώρα, πολύ περισσότερο στη γενέθλια πόλη του υπάρχουν ακόμα οπαδοί του.
Υπάρχει μια τάση μεταξύ των Γεωργιανών εθνικιστών που βλέπει τη μια όψη του νομίσματος. Στέκεται στη βαριά προφορά του, στο γεγνονός ότι έμαθε ρωσικά μόλις στα εννιά του χρόνια, ότι συχνά σε ξένους ηγέτες τόνιζε την καταγωγή του, αλλά παραβλέπουν όλα τα άλλα, ακόμα και τις διώξεις σε βάρος των συμπατριωτών του.
Εκείνο το βράδυ στήθηκε ολόκληρη επιχείρηση για να απομακρυνθεί το άγαλμα χωρίς να υπάρξουν αντιδράσεις. Όμως η ιστορία του αγάλματος έχει τη δική του, αιματηρή δυστυχώς, ιστορία.
Στήθηκε το 1952, ένα χρόνο πριν το θάνατό του. Ήταν τοποθετημένο πάνω σε μια πελώρια μαρμάρινη βάση, έργο των Γεωργιανών γλυπτών Νικανίτζε και Ματσαμπέλι. Μετά το θάνατο του Στάλιν, το 1953, επιχειρήθηκε, ανεπιτυχώς, κάποιες φορές η αποκαθήλωση του. Μία απ’ αυτές ήταν το 1956, όταν γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της ΕΣΣΔ ήταν ο Νικίτα Χρουστσόφ. Τότε, στο πλαίσιο της «αποσταλινοποίησης» αποφασίστηκε η απομάκρυνσή του, αλλά χιλιάδες Γεωργιανοί, πήγαν να εμποδίσουν τις σχετικές εργασίες. Έγιναν συμπλοκές με την αστυνομία και χρειάστηκε η επέμβαση του στρατού για να αποκατασταθεί η τάξη. Υπήρξαν και νεκροί, αλλά ο αριθμός τους παραμένει άγνωστος.
Τέσσεερα χρόνια αργότερα επιχειρήθηκε η επανατοποθέτησή του, αλλά άγνωστοι έριξαν μπογιά και το κατέστρεψαν.
Στο Γκόρι υπάρχει ισχυρή η ανάμνηση του δικτάτορα. Υπάρχει το Μουσείο «Ιωσήφ Στάλιν» όπου εκτίθενται αντικειμενά του. Μικρά και μεγάλα, όπως το σιδηροδρομικό βαγόνι που χρησιμοποιούσε για τις μετακινήσεις του. Ο Στάλιν μπορεί να ήταν «ατσάλινος», αλλά φοβόταν τα αεροπλάνα! Με αυτό ταξίδεψε στην περίφημη Διάσκεψη Κορυφής της Τεχεράνης (28 Νοεμβρίου-1 Δεκεμβρίου 1943). Το βαγόνι μεταφέρθηκε στο Γκόρι το 1979 από το Ροστόφ, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 χρόνων από τη γέννηση του.
Στο εκθετήριο του μουσείου, μεταξύ των πολλών σουβενίρ-αναμνηστικών με τη μορφή του Στάλιν -σε τιμές όχι και τόσο προσιτές- πωλείται, εμφιαλωμένο, και το αγαπημένο κρασί του!
