Κυριακή 9 Αυγούστου 1953, ώρα 9.42, πρωί Ιθάκη, Κεφαλλονιά, Αγρίνιο, ακόμα και η Πάτρα συνταράζονται από τον Εγκέλαδο. Τα 6,4 της κλίμακας Ρίχτερ χτυπούν τη περιοχή, σκοτώνουν δύο άτομα, τραυματίζουν μερικές εκατοντάδες και μετατρέπουν σε ερείπια πολλά σπίτια.
Ο κόσμος αναστατώνεται, μαζεύει τα κομμάτια του και προσπαθεί να συνεχίσει τη ζωή του. «Κακό ήταν και πέρασε» λένε οι περισσότεροι που έχουν μάθει να ζουν με τους σεισμούς.
Δύο μέρες αργότερα ο Εγκέλαδος ξαναχτυπά: 6,8 Ρίχτερ ΒΔ της Ζακύνθου. Και λίγο αργότερα δύο, επίσης τρομεροί, μετασεισμοί 5,3 και 5,1 Ρίχτερ.
Το κακό δεν έχει τελειώσει. Στις 12 Αυγούστου η μέρα ξεκινά με 5,2 Ρίχτερ και στη συνέχεια δίνει τον ισχυρότερο σεισμό 7,2 αυτή τη φορά ΝΑ της Κεφαλλονιάς. Ο μετασεισμός του είναι 6,3 Ρίχτερ!
Αυτό το.. πάρτι του Εγκέλαδου φέρνει την πλήρη καταστροφή. Οι νεκροί φθάνουν τους 476. Οι τραυματίες τους 2.412. Από τα 33.000 σπίτια που χτυπήθηκαν τα 27.659 θέλουν γκρέμισμα!
Η καταστροφή είναι βιβλική. Λευκάδα, Κεφαλλονιά, Ζάκυνθος είναι γκρεμισμένες πολιτείες.
Η κρατική μηχανή πιάνεται στον ύπνο. Δεν υπάρχει σχέδιο, όλα γίνονται πρόχειρα. Στο πόδι. Η Ελλάδα έχει λίγα χρόνια που έχει βγει από τον Εμφύλιο. Η πολιτική κρίση έχει αποδιοργανώσει τον κρατικό μηχανισμό.
Ο Βασιλιάς Παύλος και η Φρειδερίκη επισκέπτονται τη περιοχή και φεύγουν άρον- άρον. Ο Παπάγος το ίδιο. Ο υπουργός Υγείας αποδοκιμάζεται άγρια από τους κατοίκους.
Το μόνο μέτρο που παίρνει η κυβέρνηση είναι να απαγορεύσει στους κατοίκους να φύγουν από τα νησιά που χτύπησε ο σεισμός. Χιλιάδες άνθρωποι αψηφούν την εντολή κι έρχονται στην Αθήνα ή πηγαίνουν σε φίλους και γνωστούς στην ηπειρωτική Ελλάδα.
Αμερικανικά και Βρετανικά πολεμικά πλοία που βρίσκονται στη περιοχή σπεύδουν να βοηθήσουν. Βγάζουν κόσμο από τα ερείπια. Σώζουν ζωές. Ακόμα και Ισραηλινό πολεμικό σπεύδει να βοηθήσει. Όχι το ελληνικό πολεμικό δεν πήγε. Εκείνη την εποχή ο Αρχηγός του Στόλου τελούσε υπό παραίτηση και δεν υπήρχε κανείς να δώσει εντολή. Τόσο καλά!
Οι ξένες εφημερίδες περιγράφουν με τα μελανότερα χρώματα όχι μόνο το δράμα των πληγέντων, αλλά και το αλαλούμ της κρατικής μηχανής.
Μπορεί όλα να πήγαν στραβά στους σεισμούς του Ιονίου όμως στα επόμενα χτυπήματα του Εγκέλαδου σε άλλες περιοχές της Ελλάδας υπήρχε σχέδιο. Αλλού εφαρμόστηκε σωστά, αλλού με προβλήματα. Υπήρχε όμως σχέδιο. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι αυτή η μεγάλη συμφορά έσωσε την Ελλάδα και τις άλλες περιοχές που χτυπήθηκαν στη συνέχεια.
Και κάτι ακόμα. Τότε άρχισε να συζητείται η αντισεισμική προστασία αι μπήκαν οι βάσεις για το χτίσιμο των σπιτιών με αντισεισμικούς όρους.
