Αποτελεί διαμάντι της λαϊκής μουσικής, κορυφαία, ίσως στιγμή, έμπνευσης του Βασίλη Τσιτσάνη. Κι όπως όλα τα μεγάλα τραγούδια έτσι κι η «Συννεφιασμένη Κυριακή» κουβαλά το δικό της μύθο.
Υπάρχει ένα φιλμάκι από εκπομπή της Βελγικής τηλεόρασης το 1963, όταν δεν υπήρχε ελληνική. Ο Βασίλης Τσιτσάνης παίζει στο μπουζούκι του και ερμηνεύει το τραγούδι με τρόπο λιτό. Μοναδικό.
Υπάρχει και μια διασκευή του Μίμη Πλέσσα από συναυλία του 1998 στο Ολυμπιακό Στάδιο. Τη μελωδία στο πιάνο συνοδεύουν χιλιάδες φωνές θεατών…
Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά τι είναι αυτό που απογειώνει το τραγούδι. Η μελωδία ή ο στίχος. Μόνο που ο τελευταίος διεκδικήθηκε από πολλούς. Ενώ το τραγούδι γράφτηκε στα χρόνια της Κατοχής, έγινε επιτυχία στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 οι υποψήφιοι δημιουργοί που αμφισβήτησαν την έμπνευση του Τσιτσάνη εμφανίστηκαν το 1975!
Το 1977 ο πολυπράγμων Νίκος Ρούτσος που έγραφε τα… πάντα, από τις ραδιοφωνικές ιστορίες του «Τζον Γκρικ» στο ραδιόφωνο, αστυνομικές νουβέλες στη «Μάσκα», παιδικά παραμύθια, αλλά και πολλά τραγούδια, μιλώντας στην «Ελευθεροτυπία» (15 Μαΐου 1976) και τον Γιώργο Γκιώνη… αποκάλυψε ότι όχι μόνο η «Συννεφιασμένη Κυριακή», αλλά και άλλα 17 τραγούδια του Τσιτσάνη είχαν δικούς του στίχους ή έστω ότι γράφηκαν σε συνεργασία μαζί του.
Στο ίδιο ρεπορτάζ υπάρχει και η απάντηση του Τσιτσάνη.
Ένα χρόνο αργότερα το αρμόδιο δικαστήριο δικαίωσε τον συνθέτη, όπως διαβάζουμε στην «Ελευθεροτυπία» (5 Ιουλίου 1977).
Διαφορετική ήταν η εξέλιξη της διαμάχης με τον Ανδρέα Γκούβερη, φίλο του Τσιτσάνη, ο οποίος υποστήριξε ότι τους στίχους τους έγραψε το 1947 όταν η ομάδα του, ο Λαρισσαϊκός, έχασε ένα κρίσιμο ματς. Η ομάδα αυτή είναι μια από τις τέσσερις που ενώθηκαν για να δημιουργήσουν τη Λάρισα το 1964.
Ο Τσιτσάνης, φανατικός οπαδός του Άρη Θεσσαλονίκης, υποστήριξε ότι η συμμετοχή του φίλου του περιορίστηκε σε μια στροφή του τραγουδιού κι όπως αποκαλύφθηκε το 2003 στο περιοδικό «Ταχυδρόμος» βρέθηκε στο αρχείο του Τσιτσάνη δήλωση του Γκούβερη ότι συμμετείχε στη δημιουργία ενός μόνο κουπλέ. Μετά τη δήλωση αυτή ο Λαρισαίος φίλος του Τρικαλινού Τσιτσάνη έπαιρνε το 20% από τα στιχουργικά δικαιώματα από την ΑΕΠΙ.
Υπάρχει ένα ιστορικό κειμήλιο. Το χαρτί όπου γράφτηκαν οι στίχοι του μεγάλου αυτού τραγουδιού.
Ο ίδιος ο Βασίλης Τσιτσάνης μιλώντας στον Γιώργο Λιάνη στο περιοδικό Επίκαιρα (14 Σεπτεμβρίου 1972) δεν αφήνει αμφιβολία για το ποιος είναι ο δημιουργός του τραγουδιού. Αποκαλύπτει μάλιστα ότι ο αρχικός του τίτλος ήταν «Ματωμένη Κυριακή».
Περισσότερες λεπτομέρειες δίνει στον Κώστα Χατζηδουλή στην εφημερίδα «Απογευματινή» (13 Απριλίου 1976).
Η πρώτη ηχογράφηση έγινε από τον Πρόδρομο Τσαουσάκη και τη Σωτηρία Μπέλου:
Το απογείωσε όμως ο Στέλιος Καζαντζίδης που το ηχογράφησε το 1959. Για χρόνια η εισαγωγή του ήταν το μουσικό σήμα στις ραδιοφωνικές διαφημιστικές εκπομπές της δισκογραφικής εταιρείας Columbia.
