Είναι Σάββατο 29 Ιουνίου 2002 στο λιμάνι του Πειραιά, το ρολόι δείχνει 22.25. Είναι η ώρα που άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την τρομοκρατική οργάνωση που είχε γίνει ο… εφιάλτης όχι μόνο των διωκτικών αρχών, αλλά και των μυστικών υπηρεσιών σε όλο τον κόσμο: Της «17 Νοέμβρη».
Από την νύχτα της 23ης Δεκεμβρίου 1975 όταν εκτέλεσε έξω από το σπίτι του στο Ψυχικό τον σταθμάρχη της CIA στην Ελλάδα Ρίτσαρντ Γουέλς, μέχρι εκείνο το βράδυ είχαν γίνει χιλιάδες υποθέσεις για εκείνους που κρύβονταν πίσω της, άνθρωποι, κατά βάση αθώοι, είχαν υποφέρει, κάποιοι άλλοι είχαν γίνει πλούσιοι από τις «πληροφορίες» που κατά καιρούς έδιναν, χωρίς κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα. Παρόλα αυτά κανείς δεν την είχε… ακουμπήσει παρά τις διαβεβαιώσεις διαφόρων υπουργών.
Κι όμως χρειάστηκε απλά ένα λάθος για να οδηγηθούν οι αρχές στην εξάρθωσή της. Ο Σάββας Ξηρός και ο Δημήτρης Κουφοντίνας ήταν στα εκδοτήρια της Hellas Flying Dolphins. Τοποθετούσαν εκρητικό μηχανισμό, Κάποια στιγμή ο Ξηρός σπάει, κατά λάθος, το πλαστικό τζαμάκι του ωρολογιακού μηχανισμού. Οι δείκτες μετακινούνται και η βόμβα σκάει στα χέρια του. Τον τινάζει 40 μέτρα μακριά. Στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα που βρίσκεται απέναντι γίνεται γάμος. Έντρομοι οι καλεσμένοι βγαίνουν και βλέπουν έναν άνδρα μέσα στα αίματα. Ο σύντροφός του βλέποντας ότι δεν μπορεί να τον βοηθήσει σπεύδει να εξαφαντιστεί για να καταστρέψει ότι στοιχεία μπορεί.
Οι εφημερίδες της Κυριακής έχουν κυκλοφορήσει και το βάρος για την έντυπη ενημέρωση του κόσμου βρίσκεται στα Δευτεριάτικα φύλλα. Ήδη όμως οι εξελίξεις τρέχουν. Σε μια μέρα που θέματα της ημέρας ήταν η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου από τη Βραζιλία στο Μουντιάλ της Άπω Ανατολής, η γιορτή της νεολαίας του ΠΑΣΟΚ με την εμφάνιση του Άκη Τσοχατζόπουλου ήρθε μια βόμβα να ανατρέψει την επικαιρότητα.
Εκείνο το βράδυ ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Μιχάλης Χρυσοχοΐδης βρίσκεται στη Βέροια. Το τηλεφώνημα από την αρχηγό της ΕΛΑΣ δεν αφήνει αμφιβολίες.«Κύριε υπουργέ, φαίνεται ότι έχουμε… ρολόγια» του λέει αποφασιστικά. Κι όπου… ρολόγια στην συνθηματική διάλεκτο η «17 Νοέμβρη». Ο υπουργός επιστρέφει στην Αθήνα καλύπτοντας σε χρόνο ρεκόρ την απόσταση. Μάλιστα στην Εθνική Οδό κλιμάκιο της Τροχαίας τον σταμάτησε για υπερβολική ταχύτητα!.
Η Αστυνομία έχει βρει κοντά στο σημείο δύο χειροβομβίδες και ένα περίστροφο με σβησμένο τον σειριακό αριθμό. Στα εργαστήρια τον επαναφέρουν κι αποκαλύπτουν ότι το 38άρι περίστροφο ανήκε στον αστυφύλακα Χρήστο Μάτη που είχε δολοφονηθεί στις 24 Δεκεμβρίου 1984 σε ληστεία σε υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στα Άνω Πατήσια.
Ήταν η πρώτη ληστεία της οργάνωσης σε Τράπεζα και σύμφωνα με το σχέδιο ο Κουφοντίνας ντυμένος αστυνομικός θα έμπαινε κρατώντας ένα κουτί γλυκά και θα ακινητοποιούσε τον αστυνομικό. Οι υπόλοιποι θα έκαναν τη ληστεία. Ο 23χρονος, τότε, αστυνομικός όταν άκουσε τον Κουφοντίνα να του λέει «Χρήστο, χρόνια πολλά» δεν άγγιξε κουτί και προσπάθησε να αντισταθεί. Ακολούθησε πάλη, στην οποία πήρε μέρος και ένας Τούρκος οικονομικός μετανάστης, ο Οζντούκ Γιαβούζ, τορναδόρος στο επάγγελμα, ο οποίος πέθανε λίγα χρόνια αργότερα από έμφραγμα. Σύμφωνα με την κατάθεση του Χριστόδουλου Ξηρού αυτός ήταν που είχε πυροβολήσει τον αστυνομικό στην κοιλιά με αποτέλεσμα να πεθάνει επί τόπου.
Αφού ταυτοποιήθηκε ο τραυματίας, δόθηκαν στη δημοσιότητα παλαιότερες φωτογραφίες του.
Γίνεται έρευνα στο τροχόσπιτο στο οποίο έμενε στην Παλλήνη, ενώ σιγά σιγά ξετυλίγεται το κουβάρι. Λίγες μέρες αργότερα εντοπίζονται δύο γιάφκες της οργάνωσης στα Κάτω Πατήσια και στο Πακγράτι. Στις 15 Ιουλίου βγαίνει ένταλμα σύλληψης του Δημήτρη Κουφοντίνα (παραδόθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου), ενώ στη συνέχεια συλλαμβάνονται οι Χριστόδουλος και Βασίλης Ξηρός και ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος.
