Δύο εγκλήματα μένουν ατιμώρητα εδώ και 27 χρόνια!

Υπάρχουν δύο στιγμές που θα πρέπει να στοιχειώνουν κάθε ελεύθερο άνθρωπο. Κι όμως κάποιοι προσπαθούν να τις… σβήσουν από τη συλλογική μνήμη.

Είναι δύο θυσίες που περιμένουν τη δικαίωση που όπως όλα δείχνουν, το πιθανότερο είναι να μην έρθει ποτέ.

Στις 11 Αυγούστου 1996 ο Τάσσος Ισαάκ ξυλοκοπείται μέχρι θανάτου από τουρκοκύπριους αστυνομικούς και παρακρατικούς, τους «γκρίζους λύκους».

Ο Ισαάκ δεν ήθελε να γίνει ήρωας. Απλά ήθελε να επιτελέσει το καθήκον του. Πήρε μέρος στη συγκέντρωση μοτοσυκλετιστών που άρχισε στην προτελευταία διχοτομημένη πόλη της Ευρώπης, το Βερολίνο και θα είχε κατάληξη στην Κύπρο με την τελευταία διχοτομημένη πρωτεύουσα, τη Λευκωσία. Μια «πράσινη γραμμή»  χωρίζει στα δύο, από το 1974 ένα ανεξάρτητο κράτος και θυμίζει ότι τα όπλα υπερισχύουν των αποφάσεων των διεθνών οργανισμών.

Στη Δερύνεια, λίγο έξω από την Αμμόχωστο οι διαδηλωτές έκαναν αυτό που είχαν αποφασίσει. Πέρασαν την «πράσινη γραμμή». Ο Τάσσος δεν ήταν ανάμεσά τους. Όταν όμως ένας φίλος του μπλέχτηκε στα συρματοπλέγματα και δέχτηκε την επίθεση των παρακρατικών πήγε να τον βοηθήσει. Αποτέλεσμα δέχτηκε χτυπήματα που αποδείχτηκαν θανατηφόρα. Τη σκηνή έβλεπαν και οι κυανόκρανοι του ΟΗΕ χωρίς να επέμβουν. Ο τουρκοκύπριος ηγέτης Ραούλφ Ντεκτάς παρακολουθεί και φωτογραφίζει τις στιγμές, ενώ αργότερα σε δηλώσεις του κάνει λόγο για «απειλή παραβίασης εθνικού χώρου».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Η κυβέρνηση ελπίζει σε «ανάκαμψη» με εργαλείο την αναθεώρηση του Συντάγματος

Τρεις μέρες μετά, στις 14 Αυγούστου, ανήμερα της κατάληψης της πόλης από στην εισβολή του 1974, ο ξάδελφός του Σολωμός Σολωμού σε νέα συγκέντρωση, διαμαρτυρίας αυτή τη φορά για την άνανδρη δολοφονία, ζητά ένα τσιγάρο και τρέχει προς το τουρκικό φυλάκιο για να κατεβάσει την σημαία του ψευδοκράτους. Δεν τα κατάφερε. Τον πρόλαβε μια σφαίρα.

Οι κυβερνήσεις στην Αθήνα και στη Λευκωσία έκαναν τα διαβήματα που γίνονται σε αυτές τις περιπτώσεις, βγήκαν εντάλματα σύλληψης, αλλά φυσικά κανένα δεν υλοποιήθηκε.

Το αντίθετο. Η σφαίρα που δολοφόνησε τον Σολωμού πιθανότατα ανήκε στον Κενάν Ακίν, έποικο από την Αττάλεια, βουλευτή του ψευδοκράτους που δύο μέρες μετά έγινε υπουργός Γεωργίας και Δασών! Στους πρόσφατους σεισμούς στην Τουρκία κατάλαβε τι σημαίνει απώλεια. Σε ξενοδοχείο που κατέρρευσε βρήκαν το θάνατο τα δύο εγγόνια του!

Ρεπορτάζ του Κυπριακού καναλιου Sigma Live με συνέντευξη του Κενάν Ακίν που κατηγορήθηκε δολοφόνησε τον Σολωμού

Στην Ελλάδα η κυβέρνηση Σημίτη είχε ήδη ένα φιάσκο λίγους μήνες νωρίτερα, τον Ιανουάριο, με την κρίση στα Ίμια και τη δήλωση στη Βουλή με το «ευχαριστώ» στους Αμερικανούς. Δεν είχε, προφανώς, διάθεση για άλλες… ευχαριστίες. Πίεσε κι αυτή παρασκηνιακά τον Κύπριο πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη να αποτρέψει αρχικά την πορεία των μοτοσυκλετιστών και στη συνέχεια να κρατήσει, όσο μπορούσε πιο χαμηλούς τόνους στα όσα ακολούθησαν.

Η συμπαράσταση της ελληνικής κυβέρνησης εκδηλώθηκε με τη βάφτιση της κόρης του Ισαάκ που δεν γνώρισε ποτέ, από τον τότε υπουργό Εξωτερικών Θόδωρο Πάγκαλο. Όταν σκοτώθηκε η γυναίκα του ήταν έγκυος.

Γενικά η περίοδος Σημίτη διακρίθηκε για την ενδοτικότητα απέναντι στην Τουρκία. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι τρία χρόνια αργότερα, το 1999 με δική του απόφαση παραδόθηκε στους Τούρκους ο Οτσαλάν!

Στα χρόνια που ακολούθησαν όσες προσπάθειες κι αν έγιναν για να την τιμωρία των ενόχων έπεσαν στο κενό. Ούτε η Τουρκία, ούτε πολύ περισσότερο το ψευδοκράτος είχε διάθεση να τα βάλει μαζί τους.

Τα εντάλματα της Κυπριακής δικαιοσύνης παραμένουν ανενεργά. Αφορούν τους:

Χασίμ Γιλμάζ, εποίκου και πρώην στελέχους της ΜΙΤ (τουρκική ΚΥΠ)
Νεϊφέλ Μουσταφά Εργκούν, εποίκου από την Τουρκία και αστυνομικού του ψευδοκράτους
Πολάτ Φικρέτ Κορελί, Τουρκοκύπριου από την Αμμόχωστο
Μεχμέτ Μουσταφά Αρσλάν, Τούρκου εποίκου και επικεφαλής των «Γκρίζων Λύκων» στα Κατεχόμενα
Ερχάν Αρικλί, Τούρκου εποίκου από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Ο Αρικλί συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 2012 στο Κιργιστάν, αλλά αφέθηκε ελεύθερος κατόπιν πιέσεων του Τουρκίας.

Χρειάστηκε να περάσουν δώδεκα ολόκληρα χρόνια όταν στις 24 Ιουνίου 2008, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) έκρινε ένοχη την Τουρκία για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού, βάσει του άρθρου 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών θεωρώντας ότι η Τουρκία δεν προχώρησε σε έρευνες για την ανακάλυψη των δολοφόνων επιδικάζοντας επιδίκασε χρηματική αποζημίωση στις οικογένειες τους.

Λίγο πριν γίνει πρωθυπουργός ο Κώστας Καραμανλής, τον Ιανουάριο του 2004 επισκέφθηκε τον τόπο της θυσίας και με κυάλια είδε την πόλη φάντασμα, την Αμμόχωστο.

Στις 9 Αυγούστου 2008 ο Άρης πριν τον αγώνα του με τον ΑΠΟΕΛ τίμησε στο πρόσωπο του πατέρα του Σολωμού (δεξιά) τους δύο ήρωες με πρωτοβουλία του τότε προέδρου του Λάμπρου Σκορδά.