Το 1982 δεν είχαμε ιδέα για την «κλιματική αλλαγή». Μόλις μαθαίναμε όμως για την σκέτη «αλλαγή», αυτή που είχε υποσχεθεί το ΠΑΣΟΚ. Είχαμε κι ένα νεόκτιστο Ολυμπαικό Στάδιο που ονομάστηκε έτσι κι ας μην είχαν γίνει, τότε, Ολυμπιακοί Αγώνες σε αυτό!
Μικρό φλας μπακ: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε προτείνει από το 1976 τη μόνιμη τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα και ο τότε γενικός γραμματέας του ΣΕΓΑΣ Ευάγγελος Μιχαήλ έσπευσε να εξασφαλίσει την εντολή της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας για τη διοργάνωση του 1982 στην Αθήνα στο νέο στάδιο που δεν είχε αρχίσει καν να κτίζεται! Πολλοί ακόμα και σήμερα υποστηρίζουν εάν δεν υπήρχε αυτός ο καλός άνθρωπος το ΟΑΚΑ θα είχε γίνει χρόνια αργότερα!
Οι αγώνες άρχισαν, στην Τελετή Ενάρξεως είχαμε κάποιες δυσλειτουργίες με τις μακροσκελείς ομιλίες των υπευθύνων που έφεραν στα πρόθυρα του νευρικού κλονισμού τα ξένα δίκτυα που τη μετέδιδαν απευθείας.
Φθάνουμε στην Πέμπτη 9 Αυγούστου. Όλοι περίμεναν στον ακοντισμό γυναικών τον μεγάλο ελληνικό… εμφύλιο: Σοφία Σακοράφα εναντίον Άννας Βερούλη. Μεγάλη αντίπαλός τους ήταν η Φινλανδή Τίνα Λίλακ, κάτοχος, τότε, του παγκόσμιου ρεκόρ.
Η Σακοράφα από τα Τρίκαλα, η Βερούλη από την Καβάλα, ήταν διαφορετικές σε εμφάνιση και στιλ. Ψιλόλιγνη η Σοφία, με χαμηλό κέντρο βάρους η Άννα, αθλήτρια των ρεκόρ η Σακοράφα των αγώνων η Άννα.
Και οι δύο είχαν ξεχωρίσει από τον σωρό κι ο ανταγωνισμός τις είχε οδηγήσει σε επιδόσεις παγκοσμίου επιπέδου σε μια εποχή που η ελληνικός κλασσικός αθλητισμός κι ο αθλητισμός γενικότερα διακρίνονταν για τον επαρχιωτισμό του. Ελάχιστοι αθλητές, άρα και αθλήτριες μπορούσαν να σταθούν έξω από τα σύνορα σε οποιοδήποτε σπορ.
Το Στάδιο είχε γεμίσει ασφυκτικά από τη προσμονή κάποιου ή κάποιων μεταλλίων. Οι τηλεοράσεις, ασπρόμαυρες στη συντριπτική τους πλειοψηφία είχαν συντονιστεί στο πρώτο κανάλι που μετέδιδε τους αγώνες.
Η Ανατολικογερμανίδα Κέμπε με τη πρώτη βολή (65μ.12) πήρε κεφάλι. Η Βερούλη έμεινε στα 54μ.58 και η Σακοράφα ακόμα πιο πίσω, στα 57μ36. Λίγο αργότερα η Κέμπε αύξησε τη διαφορά (67μ.94). Στη 5η βολή όμως το σκηνικό ανατράπηκε. Η Βερούλη έστειλε το ακόντιό της στα 70μ.02 που ήταν ρεκόρ αγώνων, ενώ η Σακοράφα το προσγείωσε στα 67μ.04.
Η Άννα στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, η Σοφία στο τρίτο κι ανάμεσά τους η Κέμπε. Ο κόσμος βγήκε στους δρόμους και η υπερσυντηρητική τότε κρατική τηλεόραση φιλοξένησε τη μεγάλη νικήτρια στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων τιμή σε μια εποχή που δεν υπήρχαν ούτε τηλεοπτικά παράθυρα. Ο Νίκος Κατσαρός επικεφαλής του Αθλητικού Τμήματος της κρατικής τηλεόρασης, την… απήγαγε μετά τον επιτυχία της και την οδήγησε στα κοντινά στούντιο της Αγίας Παρασκευής.
Τα πριν και τα μετά
**Την επομένη ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου δέχτηκε τις δύο αθλήτριες στο πρωθυπουργικό γραφείο εγκαινιάζοντας την παράδοση να δέχεται η πολιτεία τους αθλητές και τις ομάδες που διακρίνονται.
**Η Σοφία Σακοράφα μέχρι το 1978, είχε προπονητή τον Βασίλη Κοκκόλη ο οποίος στη συνέχεια την εγκατέλειψε για την Αννα Βερούλη. Το γεγονός αυτό έκανε ακόμα μεγαλύτερη τη μεταξύ τους κόντρα!
**Η Άννα στις επόμενες εκλογές βγήκε στο μπαλκόνι με τον Ανδρέα Παπανδρέου στην ιδιαίτερη πατρίδα της την Καβάλα και στη συνέχεια ασχολήθηκε με την τοπική αυτοδιοίκηση. **Η Σοφία Σακοράφα ξεκίνησε από τον Συνασπισμό, έγινε βουλευτής, πήγε στο ΠΑΣΟΚ, ακολούθησε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Βαρουφάκης, ενώ σήμερα είναι πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ.
**Συμπτώσεις… Το μετάλλιο της Άννας Βερούλη ήταν το πρώτο χρυσό για την Ελλάδα σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στα 48 χρόνια της, τότε, ιστορίας του. Το πρώτο μετάλλιο το είχε κερδίσει στο Τορίνο πάλι στις 9 Σεπτεμβρίου, αλλά του 1934 ο Χρήστος Μάντικας στα 400μ με εμπόδια. Ήταν χάλκινο!
Δείτε ένα μικρό ντοκιματέρ για την Άννα Βερούλη, τη Σοφία Σακοράφα και την… κόντρα τους.
