Μια φορά κι ένα καιρό μπορούσαν να πέσουν κυβερνήσεις εξαιτίας ενός σκανδάλου, να τρωθεί το κύρος ενός πολιτικού αρχηγού, ακόμα και να διαλυθεί ένα κόμμα!
Αυτά στις μέρες μας μπορεί να φαίνονται… εξωπραγματικά, αλλά είναι αληθινά.
Τέτοιες μέρες, το 1950, διαλύθηκε η κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου, την στηρίζουν τρία κόμματα: Των Φιλελευθέρων (Βενιζέλος), των Λαϊκών (Τσαλδάρης) και το κόμμα του Γεωργίου Παπανδρέου. Είχε ορκιστεί στις 13 Σεπτεμβρίου, δύο μέρες μετά πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή με 153 ψήφους υπέρ και 43 κατά κι όλα έδειχναν ότι θα μπορούσε να μείνει στην εξουσία για χρόνια. Είχε άλλωστε την στήριξη του Βασιλιά Παύλου και του νέου Αμερικανού πρέσβη του Τζον Πιουριφόϊ που θύμιζε περισσότερο καουμπόι και λιγότερο διπλωμάτη. Είχε έρθει στα μέσα Σεπτεμβρίου στην Ελλάδα. Αργότερα θα έπαιζε καταλυτικό ρόλο στις ελληνικές πολιτικές εξελίξεις.
Μόνο που στην πολιτική, όπως και στη ζωή, υπάρχουν και αστάθμητοι παράγοντες. Όπως, για παράδειγμα, η ανακάλυψη ενός σκανδάλου.
Ο Οικονομικός Επιθεωρητής Χρήστος Χρηστέας αρχές Οκτωβρίου διαβιβάζει στον πρόεδρο του Οργανισμού Λιμένα Πειραιά ένα πόρισμα – φωτιά. Σε αυτό αποκαλύπτει ότι από τον Απρίλιο του 1945 και για τρία ολόκληρα χρόνια ένας εισπράκτορας είχε καταφέρει να αποφύγει να πληρώσει 7 δις δρχ. από κομιστικά δικαιώματα γαιανθράκων (κάρβουνο)! Η απάτη ήταν απλή. Ο εισπράκτορας Ν.Δ έκοβε τριπλότυπο τιμολόγιο κατά την εκφόρτωση, αλλά όταν πρόκειται να το πουλήσει έσβηνε από το δεύτερο στέλεχος τα τελευταία μηδενικά του βάρους! Στο πόρισμα αναφερόταν ότι πρέπει να είχε συνεργάτες γιατί μια απλή αντιπαραβολή των τιμολογίων θα μπορούσε να αποκαλύψει την απάτη! Όλα είχαν ξεκινήσει από μια ανώνυμη επιστολή που προκάλεσε την έρευνα.
Ο πρόεδρος του Ο.Λ.Π Μπουζάνης, στις 5 Οκτωβρίου 1950 διαβιβάζει με εμπιστευτικό έγγραφο το πόρισμα στον αντιεισαγγελέα Εφετών Βασιλόπουλο κι αυτός με τη σειρά του ζητά τη διερεύνηση της υπόθεσης από τον Αστυνομικό Διευθυντή Πειραιά Λιαρομμάτη που αναθέτει την ανάκριση στον διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος του Ο.Λ.Π Θ. Δέδε.
Η υπόθεση φαινόταν απλή, τα σκάνδαλα δεν έλειψαν ποτέ από την Ελλάδα κι όλα πήραν το δρόμο τους.
Ο εισπράκτορας συνελήφθη, αλλά στις ανακρίσεις κρατούσε το στόμα του κλειστό. Πήρε πάνω του όλη την ευθύνη. Η έρευνα στο σπίτι του φαινόταν άκαρπη. Μια στιγμή όμως, ένας αστυνομικός ανέβηκε στην ταράτσα για μια τελευταία ματια. Χτυπά σε ένα κάδο απορριμάτων, ο κάδος πέφτει και βγαίνουν μερικά κομμένα χαρτιά. Τα μαζεύει και τα πάει στην υπηρεσία του.
Εκεί βρισκόταν ο… θησαυρός. Τα χαρτιά που… συναρμολογηθηκαν ήταν η ομολογία όχι μόνο της ενοχής, αλλά και κάτι περισσότερο. Αποκάλυπταν και τις διασυνδέσεις που είχε με ισχυρούς παράγοντες της εποχής.
Ο Ν.Δ ήταν στέλεχος του Λαϊκού Κόμματος. Είχε χρηματοδοτήσει μάλιστα και τη βραχύβια εφημερίδα «Καιροί» που κυκλοφόρησε από το 1948 έως το 1950, ενώ είχε διοριστεί για ένα διάστημα Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων!
Στο παρασκήνιο έγιναν προσπάθειες να αμβλυνθούν οι εντυπώσεις και να σταματήσει η ροή πληροφοριών. Στις 7 το απόγευμα της 16ης Οκτωβρίου ο Εισαγγελέας Πειραιά αναθέτει σε ανακριτή την υπόθεση δίνοντας με τον τρόπο αυτό τέλος στην αστυνομική έρευνα που βρισκόταν σε εξέλιξη. Παράλληλα ο δικαστικός λειτουργός μιλώντας στους δημοσιογράφους παραπονέθηκε για τα όσα γράφονται αφήνοντας να εννοηθεί ότι μπορεί να ζητήσει να σταματήσει η δημοσίευση ειδήσεων για την υπόθεση.
Η κυβέρνηση Βενιζέλου βρέθηκε σε δεινή θέση. Εάν έχανε τον εταίρο της δεν θα μπορούσε να σταθεί στη Βουλή. Αν πάλι αδιαφορούσε θα ερχόταν σε αντίθεση με το προεκλογικό της σλίγκαν που ήταν «καθαρά χέρια», ενώ είχαν αρχίσει οι γκρίνιες των υπουργών.
Η κυβέρνηση παραιτείται στις 2 Νοεμβρίου, αλλά ο Βασιλιάς Παύλος αναθέτει και πάλι στον Βενιζέλο την εντολή να σχηματίσει νέα κυβέρνηση!
Πως; Τη λύση την έδωσαν τα ίδια τα στελέχη του Λαϊκού Κόμματος. Ο Στέφανος Στεφανόπουλος, υπουργός Συντονισμού και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής υπουργός Εθνικής Άμυνας και άλλοι 25 βουλευτές δημιούργησαν ένα νέο πολιτικό φορέα με τη σύμπραξη του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, την ΛΕΚ (Λαϊκό – Ενωτικό Κόμμα).
Όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια αυτοί οι βουλευτές έστωσαν το χαλί στον Αρχιστράτηγο Αλέξανδρο Παπάγο να πολιτευτεί. Μπορεί να ίδρυσε νέο Κόμμα, τον Ελληνικό Συναγερμό το 1951, αλλά οι περισσότεροι του Λ.Ε.Κ αποτέλεσαν βασικά στελέχη.
Το Λαϊκό Κόμμα έφθινε διαρκώς. Μπορεί να μην αποδείχθηκε ότι ο Ντίνος Τσαλκδάρης είχε ανάμειξη στο σκάνδαλο, κέρδισε μάλιστα μια δίκη για συκοφαντική δυσφήμιση σε βάρος του «Βήματος», αλλά όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι άτομα που περιβάλλοντός του, γνώριζαν δεν γνώριζαν, βοήθησαν τον Ν.Δ στην παράνομη δραστηριότητά του με αποκορύφωμα τον διορισμό του τον Ιούλιο του 1948 στο γραφείο του Αντιπροέδρου, θέση που κατείχε τότε ο Τσαλδάρης στην κυβέρνηση Σοφούλη.
Όσο για τη νέα τρικομματική κυβέρνηση που όλοι θεωρούσαν ότι θα κατέρριπτε κάθε ρεκόρ παραμονής στην εξουσία άντεξε μόλις 52 μέρες!
Κάποια στιγμή θα γράψουμε και το δικαστικό σκέλος της υπόθεσης με τον Ν.Δ που καταδικάστηκε, διέφυγε τη σύλληψη και ξαφνικά εμφανίστηκε στη Ρόδο για να εκτίσει την ποινή του…
