Τα επεισόδια στα γήπεδα και ο χουλιγκανισμός δεν είναι… φρούτο της εποχής, ή έστω φαινόμενο των τελευταίων δεκαετίων. Όπως θα δείτε πηγαίνει χρόνια πίσω, κοντά έναν αιώνα.
Με τη δημιουργία των πρώτων δημοφιλών συλλόγων άρχισαν και τα επεισόδια στα γήπεδα. Οι οπαδοί των ομάδων παρακολουθούσαν μαζί τους αγώνες, αλλά δεν έλειπαν τα πειράγματα που κάποια στιγμή κατέληγαν σε παρεξηγήσεις και ξυλοδαρμούς. Αιτία ήταν και κάποιες διαιτητικές αποφάσεις σε μια εποχή που ούτε οι διαιτητές, ούτε οι ποδοσφαιριστές, ούτε οι παράγοντες, πολύ περισσότερο οι θεατές ήξεραν τους κανονισμούς ποδοσφαίρου.
Όμως το πρώτο σοβαρό ποδοσφαιρικό επεισόδιο έγινε στο μακρινό 1931, τέτοια εποχή!
Δεν ήταν κάποιο ντέρμπι, αλλά ένας φιλικός αγώνας δύο σωματείων που δεν έπαιζαν πρωταγωνιστικό ρόλο στα ποδοσφαιρικά πράγματα.
Κυριακή 8 Νοεμβρίου. Εκείνη τη μέρα η Ποδοσφαιρική Ένωση Καλογρέζας υποδέχτηκε την Εθνική Λακωνίας, μια ομάδα που την αποτελούσαν οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές από τα Μανιάτικα του Πειραιά.
Η αποστολή της ομάδας του Πειραιά συνοδευόμενη από πενήντα περίπου οπαδούς, πήρε τον Ηλεκτρικό από τον Πειραιά, κετέβηκε στην Ομόνοια κι από εκεί πήρε το αστικό λεωφορείο για να την οδηγήσει στον προορισμό της. Σην Καλογράζα τους περίμενε η διοίκηση της γηπεδούχου ομάδας. Τους πήγαν στο πλησιέστερο καφενείο, τους κέρασαν γλυκό του κουταλιού, λενονάδες και όλοι μαζί πήραν το δρόμο για το γήπεδο.
Το ματς άρχισε στις τρεις το μεσημέρι. Νωρίς, στο 17′ η Καλογράζα σημειώνει γκολ.
Κι άρχισαν τα πειράγματα στην εξέδρα.
-Έρχεται το δεύτερο, οι μεν
-Στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό, οι δε.
Λίγο πριν το ημίχρονο η Καλογράζα σημειώνει και δεύτερο γκολ και η ατμόσφαιρα ηλεκτρίζεται. Τα πειράγματα έγιναν πια απειλές.
Στο β’ μέρος οι Πειραιώτες από τα Μανιάτικα παίζουν σκληρά, Το ίδιο καιοι αντίπαλοί τους.
Κάποια στιγμή ο σέντερ φορ της «Λακωνίας» σουτάρει, αλλά το δοκάρι δεν αντέχει και γκρεμίζεται!
-Γκολ, φωνάζουν οι Μανιάτες του Πειραιά
-Άουτ, απαντούν οι παίκτες της Καλογρέζας και συμφωνεί μαζί τους ο διαιτητής που δεν μετρά το γκολ.
Ο 18χρονος Γιάννης Γιαννόπουλος αφήνει την εξέδρα και μπαίνει στο γήπεδο να διαπιστώσει από το σημείο που βρίσκεται η μπάλα εάν κατέληξε στα δίχτυα. Πριν φθάσει όμως στο «επίμαχο» σημείο ένας πιτσιρικάς την κλωτσά μακριά.
Εκνευρισμένος ο Γιαννόπουλος χτυπά τον μικρό. Οι οπαδοί της Καλογράζας θιγμένοι αρχίζουν να τον χτυπούν. Κάποια στιγμή ο Γιαννόπουλος που βρίσκεται περικυκλωμένος βγάζει πιστόλι. Ο κόσμος παραμερίζει. Τρέχει ο χωροφύλακας Γιάννης Γούλος να τον αφοπλίσει, αλλά τον ακούει να λέει:
-Πίσω και σας έφαγα!
Την ίδια στιγμή δέχεται δύο σφαίρες. Είναι τυχερός. Η μια χτυπά στη ζώνη του κι η άλλη φεύγει… ξυστά δίπλα του.
Ο Γιαννόπουλος τρέχει στα χωράφια να σωθεί από τους άλλους χωροφύλακες, αλλά και το πλήθος που τον καταδιώκει. Ρίχνει μια, δύο ακόμα σφαίρες στον αέρα και διαπιστώνει ότι το πιστόλι του δεν έχει άλλες.
Ο χωροφύλακας Σινάπης καταφέρνει να τον συλλάβει κοντά στο γειτονικό δάσος.
Στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής φθάνουν και οι δημοσιογράφοι, όχι του αθλητικού ρεπορτάζ, αλλά του αστυνομικού. Κι ακολουθεί ο διάλογος.
-Εγώ δεν ήθελα να χτυπήσω κανένα. Εκείνοι με εκτύπησαν πρώτα.
-Το περίστροφο, τότε, γιατί το είχες μαζί σου;
-Ο διάβολος θέλησε να με μπλέξει. Τόσο καιρό το είχα κρυμμένο, το πήρα μαζί μου. Τον χωροφύλακα τον χτύπησα για να τον φοβίσω. Δεν ξέρω πως έφθασαν οι σφαίρες σε αυτόν. Στον αέρα βαρούσα. Πρέπει να με συγχωρήσουν…Λίγο έλειψε να βρω τοιν μπελά μου. Όλοι με χτυπούσαν, άλλοι με μαγκούρες, άλλοι με πέτρες…
Ο Γιαννόπουλος είχε καταγωγή από την περιοχή Γαρδένιτσα της Λακωνίας, οδηγήθηκε στον εισαγγελέα που διέταξε την προφυλάκισή του.
