Ο Ευάγγελος Αβέρωφ πέρα από πολιτικός ήταν συγγραφέας και φυσικά τσέλιγκας όπως του άρεσε να συστήνεται, ειδικά όταν τον συναντούσαν φίλοι του στο Μέτσοβο μαζί με την απαραίτητη γκλίτσα του τσοπάνη.
Ούτε ο ίδιος δεν θα περίμενε ότι από όλη τη σταδιοδρομία του θα έμενε στην ιστορία για μια φράση: «Όποιο πρόβατο βγαίνει από το μαντρί το τρώει ο λύκος».
Την ανασύρουν σε κάθε διάσπαση κόμματος αυτοί που μένουν ως προειδοποίηση σε αυτούς που φεύγουν.
Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν τη λένε επίσημα, αλλά ανεπίσημα και το γράφουν οι φίλοι του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.
Γύρω από αυτή τη φράση υπάρχει ένα ιστορικό λάθος. Οι περισσότεροι θεωρούν ότι την είπε για πρώτη φορά στις 6 Σεπτεμβρίου 1985.
Ήταν η εποχή που η ΝΔ δοκίμαζε μια από τις πολλές αποσκυρτήσεις βουλευτών της. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στις 29 Αυγούστου 1985 συγκάλεσε την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ, ο Κωστής Στεφανόπουλος δεν προσήλθε θεωρώντας ότι με την κίνηση αυτή ο πρόεδρος του κόμματος αποσκοπούσε στην επανεκλογή του μετά την εκλογική ήττα από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου.
Στις 6 Σεπτεμβρίου συγκεντρώθηκαν στο σπίτι του Κωστή Στεφανόπουλου 18 βουλευτές. Οι μισοί από αυτούς τον ακολούθησαν στη δημιουργία ενός νέου κόμματος της «Δημοκρατικής Ανανέωσης».
Από το βήμα της Βουλής ο Ευάγγελος Αβέρωφ προειδοποιεί ότι «Όποιο πρόβατο βγαίνει από το μαντρί το τρώει ο λύκος». Και έμεινε στην ιστορία.
Μόνο που την ίδια φράση την είχε πρωτοπεί χρόνια νωρίτερα. Το 1958. Ήταν η εποχή που μεσουρανούσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχει ιδρύσει νωρίτερα την ΕΡΕ και βρισκόταν στην εξουσία.
Ο Γεώργιος Παπανδρέου από το Κόμμα των Φιλελευθέρων πίεζε να εφαρμοστεί ένας ελογικός νόμος που θα ενίσχυε τα δύο πρώτα κόμματα σε βάρος του τρίτου.
Η λογική του ήταν απλή: Το κόμμα που είχε μαζί με τον Σοφοκλή Βενιζέλο εάν ερχόταν πρώτο θα είχε άνετη πλειοψηφία κι εάν ερχόταν δεύτερο θα είχε αποσπάσει από την τρίτη ΕΔΑ κάποιες έδρες. Στην ουσία μόνη χαμένη θα ήταν η τρίτη δύναμη, η ΕΔΑ που αντιπροσώπευε την Αριστερά της εποχής.
Ο Καραμανλής δέχτηκε τον εκλογικό νόμο κι όταν αυτός πέρασε από τη Βουλή έχασε δύο κορυφαία στελέχη του που διαφώνησαν. Την 1η Μαρτίου 1958 παραιτήθηκαν και ανεξαρτητοποιήθηκαν ο Γεώργιος Ράλλης, υπουργός Δημοσίων Έργων και Συγκοινωνιών και ο Παναγής Παπαληγούρας υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας.
Ο Ευάγγελος Αβέρωφ που μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα είχε προσχωρήσει στην ΕΡΕ από το Κόμμα των Φιλελευθέρων είπε, τότε, για πρώτη φορά την ιστορική αυτή φράση προδιαγραφοντας το μέλλον των δυο τέως συναδέλφων του στην κυβέρνηση.
Βέβαια, τότε, δεν το υποστήριξε στη Βουλή, αλλά στις συνομιλίες και τις συνεντεύξεις του και ενόψει της εκλογικής περιόδου και πέρασε μάλλον απαρατήρητη.
Δικαιώθηκε. Οι Ράλλης, Παπαληγούρας ίδρυσαν μαζί με τον Στέφανο Στεφανόπουλο και στελέχη του Λαϊκού Κόμματος, την Ένωση Λαϊκών Κομμάτων που στις εκλογές του Μαΐου του 1958 πήρε μόλις το 2,95% των ψήφων. Εξέλεξε τέσσερις βουλευτές (Στέφανο Στεφανόπουλο και Νίκο Κοντογιαννόπουλο στην Αχαΐα, Παναγιώτη Κανελλόπουλο στην Αχαΐα και Παναγή Παπαληγούρα στην Κορινθία).
Αντίθετα, η ΕΡΕ με 41,16% αύξησε κατά έξι τις έδρες της και με 171 βουλευτές σχημάτισε άνετη πλειοψηφία.
Μεγάλος χαμένος ήταν ο εμπνευστής του εκλογικού νόμου, ο Γεώργιος Παπανδρέου που έπεσε στην παγίδα που ο ίδιος είχε στήσει. Το Κόμμα των Φιλελευθέρων δεν ήταν δεύτερο όπως θα ήθελε, αλλά τρίτο και η ΕΔΑ που τους προσπέρασε καρπώθηκε τις επιπλέον έδρες. Με 79 βουλευτές αύξανε κατά 41 τις έδρες της γινόταν Αξιωματική Αντιπολίτευση!
Οι Ράλλης, Παπαληγούρας επέστρεψαν στην ΕΡΕ και εξελέγησαν στις εκλογές του 1961 και στη συνέχεια έγιναν υπουργοί.
