Το ημερολόγιο στην Ελλάδα έγραφε 3 Απριλίου 1896, όταν ολοκληρώθηκαν οι 1οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Είχαν αρχίσει μια μέρα ιστορική για τον τόπο, στις 25 Μαρτίου. Μόνο που στη Δύση ήταν 6η Απριλίου κι έτσι έχει καθιερωθεί ως Ολυμπιακή Ημέρα.
Εκείνη τη μέρα, στις 3 Απριλίου, το πρώτο ραντεβού των αθλητών απ’ όλο τον κόσμο έπαιρνε τέλος. Ήταν μια αθλητική γιορτή που απόλαυσαν όχι μόνο οι Έλληνες, αλλά κι όσοι συμμετείχαν. Το μικρό ελληνικό κράτος γινόταν το επίκεντρο για τους σωστούς λόγους.
Μπορεί να μην υπήρχε τηλεόραση, ίντερνετ, αλλά οι συμμετέχοντες έγιναν οι πρώτοι πρεσβευτές της Ολυμπιακής Ιδέας που δεν είχε ακόμα υποκύψει στις σειρήνες της εμπορευματοποίησης.
Η εφημερίδα Εστία εκείνες τις στιγμές της μεγάλης χαράς, έριξε πρώτη την ιδέα για μόνιμη τέλεση των αγώνων στην Ελλάδα. Ήταν μια πρόταση διαφορετική από αυτήν του Κωνσταντίνου Καραμανλή δεκαετίες αργότερα. Στόχος ήταν να προφυλαχθεί η διοργάνωση που θα περιφερόταν από χώρα με χώρα με άγνωστα αποτελέσματα. Στη δεκαετία του ’70 ο Καραμανλής την επανέφερε με στόχο να σωθεί, αφού η Εστία είχε δικαιωθεί!
Στο σχετικό σχόλιο της, η εφημερίδα, «απαντούσε» με ευγένεια και στον Πιέρ ντε Κουμπερτέν που είχε αποφασίσει η δεύτερη διοργάνωση να φιλοξενηθεί στο Παρίσι το 1900.
Ο Γάλλος παράγοντας είχε προτείνει στην Ελλάδα να γίνονται κάθε δύο χρόνια διεθνείς αγώνες, τα «Αθήναια», ως αντάλλαγμα για τον εκπατρισμό των Ολυμπιακών Αγώνων. Κι η Εστία, λογικά προέβλεπε ότι η διοργάνωση που μας… χάριζε ο Γάλλος βαρώνος θα κατέληγε σε μια αθλητική συνάντηση που θα αφορούσε μόνο Έλληνες αθλητές.
Διαβάστε το σχετικό πρωτοσέλιδο άρθρο της Εστίας για να διαπιστώσετε πόσο δίκιο είχε η εφημερίδα.
Θυμίζουμε ότι το 1900 η διοργάνωση στη πρωτεύουσα της Γαλλίας δεν είχε ανάλογη επιτυχία. Ακολούθησε, ακόμα χειρότερα, το… πανηγύρι στο Σεντ Λιούις το 1904 όπου διασύρθηκε η Ιδέα του Ολυμπισμού. Χρειάστηκε να γίνει η Μεσολυμπιάδα του 1906, πάλι στην Αθήνα, για επιστρέψει το πνεύμα των αγώνων και να βελτιωθεί η κατάσταση το 1908 στο Λονδίνο.
Η Τελετή Λήξης είχε προγραμματιστεί για τη Δευτέρα 2 Απριλίου. Δεν θα περιείχε αγωνίσματα, αλλά τις βραβεύσεις των νικητών. Όμως η ξαφνική μπόρα τη ματαίωσε. Κι όπως διαβάζουμε στην Εστία, μόλις αποφασίστηκε η αναβολή η βροχή σταμάτησε!
Πρωταγωνιστής στην Τελετή Λήξης ήταν ο Σπύρος Λούης, ο 24χρονος Μαρουσιώτης που μέσα σε μια μέρα πέρασε στην Ιστορία με τη νίκη του στον Μαραθώνιο. Μπήκε στο στάδιο επικεφαλής της παρέλασης των Ελλήνων Αθλητών κρατώντας μια μικρή σημαία (κεντρική φωτογραφία)
Οι αγώνες άφησαν κληρονομιά κι ένα εμβληματικό κτίσμα, το Παναθηναϊκό Στάδιο που σήμερα αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες επισκέπτες. Δεν είναι τυχαίο που αμέσως μετά την Ακρόπολη τα περισσότερα γκρουπ τουριστών προγραμματίζουν μια επίσκεψη σε αυτό…
