Μια επιστημονική ανακάλυψη που μπορεί να αλλάξει ριζικά τις θεραπείες εξωσωματικής γονιμοποίησης ανακοινώθηκε στις ΗΠΑ.
Ερευνητές του Πανεπιστημίου Υγείας και Επιστημών του Όρεγκον κατάφεραν να δημιουργήσουν ανθρώπινα ωάρια από δερματικά κύτταρα, ανοίγοντας νέους ορίζοντες για ζευγάρια που σήμερα δεν έχουν καμία άλλη επιλογή να αποκτήσουν παιδί.
Η τεχνική βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, ωστόσο, αν τελειοποιηθεί, θα μπορούσε να προσφέρει γενετικά συγγενικά ωάρια σε γυναίκες που έχουν χάσει τη γονιμότητά τους λόγω ηλικίας, ασθενειών ή θεραπειών όπως η χημειοθεραπεία.
Η μέθοδος και τα εμπόδια για την γονιμότητα
Η ομάδα του καθηγητή Σούκρατ Μιτάλιποφ χρησιμοποίησε τεχνικές που θυμίζουν το κλωνοποιητικό πείραμα με τη Ντόλι, το πρόβατο που γεννήθηκε στη Σκωτία το 1996. Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες πήραν τον πυρήνα από δερματικά κύτταρα και τον τοποθέτησαν μέσα σε ωάρια δωρητών, από τα οποία είχε αφαιρεθεί το γενετικό τους υλικό.
Το βασικό πρόβλημα ήταν ότι ο πυρήνας των κυττάρων περιέχει 46 χρωμοσώματα, ενώ ένα υγιές ωάριο πρέπει να έχει 23, ώστε να συμπληρωθούν με τα 23 του σπερματοζωαρίου. Για να το ξεπεράσουν, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια χημική ουσία (ροσκοβιτίνη), η οποία ανάγκασε τα ωάρια να αποβάλουν το μισό γενετικό τους υλικό.
Ωστόσο, η διαδικασία δεν είναι ακόμη αξιόπιστη. Τα περισσότερα ωάρια εμφάνισαν λανθασμένες κατανομές χρωμοσωμάτων, οδηγώντας σε μη βιώσιμα έμβρυα. Από τα 82 ωάρια που δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο, λιγότερα από το 10% προχώρησαν σε στάδιο όπου θα μπορούσαν θεωρητικά να χρησιμοποιηθούν σε εξωσωματική. Κανένα δεν καλλιεργήθηκε πέρα από έξι ημέρες.
Οι προοπτικές
Ο Μιτάλιποφ χαρακτήρισε τη δουλειά «απόδειξη δυνατότητας» αλλά προειδοποίησε ότι η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της μεθόδου θα χρειαστούν ίσως μια δεκαετία για να αποδειχθούν. «Θα είναι πιο δύσκολο από όσα έχουμε πετύχει μέχρι σήμερα, αλλά όχι αδύνατο», είπε.
Άλλοι επιστήμονες χαιρέτισαν το βήμα. Ο καθηγητής Ρίτσαρντ Άντερσον του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου σημείωσε ότι «πολλές γυναίκες δεν μπορούν να αποκτήσουν οικογένεια επειδή έχασαν τα ωάριά τους, συχνά λόγω καρκινικών θεραπειών. Η δυνατότητα να δημιουργηθούν νέα ωάρια θα ήταν τεράστια πρόοδος».
Η καθηγήτρια Γινγκ Τσονγκ από το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον πρόσθεσε ότι «στην πράξη, όλο και περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα δικά τους ωάρια, συχνά λόγω ηλικίας ή παθήσεων. Αν και η έρευνα είναι ακόμη στα πρώτα βήματα, στο μέλλον θα μπορούσε να μεταμορφώσει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη στειρότητα και τις αποβολές».
Ο καθηγητής Ρότζερ Στέρμι του Πανεπιστημίου του Χαλ χαρακτήρισε τη μελέτη «εντυπωσιακή», αλλά τόνισε την ανάγκη για δημόσιο διάλογο γύρω από τέτοιες εξελίξεις, ώστε να διασφαλιστεί διαφάνεια και εμπιστοσύνη.
Το μέλλον της αναπαραγωγικής επιστήμης
Παρά τις δυσκολίες, το επίτευγμα θεωρείται ένα σημαντικό βήμα προς την επόμενη γενιά θεραπειών γονιμότητας. Εάν η μέθοδος τελειοποιηθεί, θα μπορούσε να δώσει ελπίδα σε γυναίκες που σήμερα θεωρούνται βιολογικά αποκλεισμένες από τη μητρότητα.
Το ερώτημα που παραμένει δεν είναι μόνο τεχνικό αλλά και ηθικό: πόσο έτοιμες είναι οι κοινωνίες να αποδεχτούν μια τεχνολογία που αλλάζει εκ θεμελίων την έννοια της οικογένειας;
Δείτε Επίσης:
