Μπορεί οι προστατευτικές μάσκες να έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας, ωστόσο τα ερωτήματα που ανακύπτουν γύρω από την προμήθεια και τη σωστή χρήση τους είναι αμέτρητα!
Επτά ολόκληροι μήνες αφότου η πανδημία «χτύπησε» την πόρτα της χώρας μας και η ενημέρωση από το υπουργείο Υγείας προς τους πολίτες παραμένει όχι απλά ελλιπής, αλλά ανύπαρκτη! Το ίδιο ισχύει και για τους ελέγχους. Πλανόδιοι, καταστηματάρχες, επιχειρηματίες διαθέτουν τους τελευταίους μήνες προς πώληση προστατευτικές μάσκες. Ποιος έχει ελέγξει την ποιότητά τους και ποιος εγγυάται ότι παρέχουν όντως την προστασία που πρέπει έναντι του κορονοϊού; Κανείς!
Παράλληλα, στην αγορά έχει δημιουργηθεί ένα τεράστιο πρόβλημα, δεδομένου ότι ισχύει διαφορετικός ΦΠΑ για τις ιατρικές μάσκες, ο οποίος ανέρχεται στο 6%, και διαφορετικός για τις απλές προστατευτικές μάσκες, που ανέρχεται στο 24%! Για τον λόγο αυτόν κάθε πωλητής βαφτίζει με το «έτσι θέλω» ιατρικές τις απλές προστατευτικές, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να φέρουν σήμανση CE δύο ειδών μάσκες στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση!
Οταν ένα προϊόν φέρει σήμανση CE, σημαίνει ότι πληροί τις προδιαγραφές που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ενωση. Ως εκ τούτου, δημιουργείται αίσθημα ασφάλειας και προστασίας
στους πολίτες, καθώς η ποιότητα της μάσκας φέρεται ως εγκεκριμένη από την Ευρωπαϊκή Ενωση.
Τη σήμανση φέρουν οι προστατευτικές μάσκες που διέπονται από τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 425/2016 σε ό,τι αφορά τα Μέσα Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ) και ακολουθούν το
Ευρωπαϊκό Πρότυπο ΕΝ 149:2001+Α1 για τις ιατρικές μάσκες, όμως δεν προσφέρουν κανένα επίπεδο προστασίας, παρά μόνο από τη… σκόνη και αυτό με αμφιβολία! Επομένως,
οι μάσκες αυτές δεν επιτρέπεται να φέρουν τη σήμανση CE και σε περίπτωση που το κάνουν είναι «μαϊμού», ενώ απαγορεύεται να πωλούνται με ΦΠΑ 62009 κFFP2 και FFPP3.
Αρμόδιος φορέας σε αυτήν την περίπτωση είναι το υπουργείο Εμπορίου.
Από την άλλη, σήμανση CE φέρουν οι ιατρικές μάσκες, που ανήκουν στα ιατροτεχνολικά προϊόντα, διέπονται από την Οδηγία 93/42/ΕΟΚ και τον Κανονισμό 745/2017/ΕΕ,
ακολουθούν το πρότυπο ΕΝ 14683:2019 και έχουν τον κλασικό μορφότυπο των ιατρικών – χειρουργικών μασκών. Αυτές έχουν τύπους π.χ. Ι, ΙΙ, ανάλογα με το επίπεδο προστασίας που προσφέρουν. Αρμόδιος φορέας στην περίπτωση αυτή είναι ο ΕΟΦ.
Σε αντίθεση με τις ιατρικές μάσκες που υποχρεούνται να αναγράφουν το επίπεδο προστασίας και φιλτραρίσματος το οποίο προσφέρουν, οι απλές μάσκες δεν πληρούν καμία προδιαγραφή. Επομένως τίθεται το εξής ερώτημα: Για ποιο λόγο συστήνονται και κατ’ επέκτασιν αγοράζονται μάσκες υφασμάτινες, για τις οποίες δεν υπάρχει Ευρωπαϊκό Πρότυπο ή Κανονισμός που να τις διέπει και για τις οποίες κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ή να τεκμηριώσει επιστημονικά ότι προσφέρουν προστασία από τον κορονοϊό;
Ενα άλλο στοιχείο που θα έπρεπε να γνωρίζουν οι πολίτες είναι ότι με τις υφασμάτινες μάσκες εξομοιώνονται και οι λεγόμενες «civilianmasks» των οποίων ο μορφότυπος είναι ίδιος με άλλες, όπως οι μάσκες ΜΑΠ. Ωστόσο, οι πολίτες δεν έχουν καμία ενημέρωση, δεν γνωρίζουν τίποτα για τις μάσκες που προμηθεύονται και αδυνατούν να διαχωρίσουν τις
προστατευτικές από τις ιατρικές, με συνέπεια να φορούν τις απλές, έχοντας δεδομένο ότι είναι προστατευμένοι, ενώ δεν είναι!
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι πιστοποιημένες μάσκες πωλούνται αυτή τη στιγμή στην αγορά σε συσκευασία των 50 τεμαχίων αντί 12-13 ευρώ. Ωστόσο, γνωρίζουμε πράγματι αν οι μάσκες προστασίας που πωλούνται στη χώρα μας έχουν ελεγχθεί ως προς τις πιστοποιήσεις τους; Και, αν οι αρμόδιοι έχουν γνώση της επικινδυνότητας των μασκών που κυκλοφορούν στο εμπόριο, ποιες ενέργειες έχουν κάνει ή σκοπεύουν να κάνουν γι’ αυτό;
