Ο Κιμούλης προχώρησε σε μήνυση και αγωγή κατά της Ζέτας Δούκα, δηλώνοντας μάλιστα ότι δεν πρόκειται να κάνει πίσω όσες συγνώμες και αν του ζητήσει.
Πιο συγκεκριμένα σε τηλεοπτικές του δηλώσεις, ο Γιώργος Κιμούλης σημείωσε χαρακτηριστικά πως «όταν το άκουσα για πρώτη φορά η αλήθεια είναι πως στεναχωρήθηκα. Τώρα, όμως, δεν έχω μόνο στεναχωρεθεί αλλά έχω θυμώσει πάρα πολύ. Έχω ήδη δώσει εντολή για αγωγή και μήνυση και δεν πρόκειται να την πάρω πίσω ακόμα και αν τα πάρει πίσω. Το ότι κλώτσησα δεν ισχύει ούτε για αστείο. Υπάρχουν φωτογραφίες από την κοπή της πίτας όπου είμαστε όλοι μια χαρά έναν μήνα μετά από την επέτειο του Γρηγορόπουλου. Κανένας εκ των συναδέλφων δεν ήταν νέος συνάδελφος που να φοβάται τον κακό θιασάρχη ότι θ7α του κάνει κακό. Μιλάμε για μια υποτιθέμενη εργατική εργασία που θα μπορούσε να λυθεί με έναν πολύ απλό τρόπο. Αυτό όμως είναι προσωπικό. Αφορά εμένα, εκείνη και την πράξη» πρόσθεσε ο δημοφιλής καλλιτέχνης.
Πήρε σειρά η Κατερίνα Γερονικολού στις καταγγελίες
Μετά τον σάλο που προκλήθηκε από την σοβαρή καταγγελία της Ζέτας Δούκα κατά του Γιώργου Κιμούλη περί ψυχολογικής, λεκτικής και σωματικής βίας, η Κατερίνα Γερονικολού έκανε μία ανάρτηση στο Instagram η οποία προκάλεσε αίσθηση.
Ανεβάζοντας μία φωτογραφία από παράσταση στην οποία συνεργαζόταν με τον γνωστό ηθοποιό (ο οποίος είναι και ο μοναδικός άνδρας στην εν λόγω αφίσα), κάνει λόγο για εργασιακό εκφοβισμό, χωρίς να τον κατονομάζει, αλλά φωτογραφίζοντάς τον.
«Με φόβισες. Με τρόμαξες…Με έκανες να μην πιστεύω σε μένα. Εσύ, που μου έδωσες τον ρόλο. Να βάζω στοιχήματα με τον εαυτό μου αν θα μπορώ να συνέλθω μετά τη “συνεργασία” μας» αναφέρει χαρακτηριστικά η κα. Γερονικολού.
«Με καθαρή συνείδηση, σε συγχωρώ που με πλήγωσες. Αλλά όσο περνάει από το χέρι μου δε θα επιτρέψω να το ξανακάνεις εσύ ούτε κανείς άλλος” προσθέτει η νεαρή ηθοποιός, ενώ παράλληλα ευχαριστεί τη Ζέτα Δούκα.
“@zetadouka , σε ευχαριστώ που μου έδωσες το θάρρος και μου έδειξες τον τρόπο. Μου θύμισες εικόνες που ήθελα να ξεχάσω. Μου έσφιξες την καρδιά. Λυπάμαι για όσα σου συνέβησαν… λυπάμαι και για μένα. Ως εδώ όμως» καταλήγει η Κατερίνα Γερονικολού.
