Στις 20 Μαΐου 1825 πραγματοποιείται η μάχη στο Μανιάκι ανάμεσα στις ελληνικές δυνάμεις και τον τουρκοαιγυπτιακό στρατό στα πλαίσια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Στις αρχές του 1825 ο Ιμπραήμ ανενόχλητος αποβίβασε δύο στρατιωτικά σώματα στην Πελοπόννησο. Τα δύο σημαντικότερα προτερήματα του αιγυπτιακού στρατού ήταν η ισχυρή παρουσία σώματος ιππέων και τα πυροβόλα που διέθετε.
Οι Έλληνες έσπευσαν να συγκρουστούν με τις δυνάμεις του Ιμπραήμ στην περιοχή της Μεσσηνίας. Έτσι, στις αρχές Απριλίου 1825 δόθηκε η μάχη της Σφακτηρίας κατά την οποία οι ελληνικές δυνάμεις ηττήθηκαν. Οι απώλειες ήταν σημαντικές, ενώ λίγο αργότερα παραδόθηκαν στον Ιμπραήμ οι πολιορκούμενοι του Παλαιοκάστρου και του Νεοκάστρου.
Τα γεγονότα αυτά θορύβησαν τον τότε Υπουργό Εσωτερικών, Γρηγόριο Δίκαιο Παπαφλέσσα, ο οποίος παρακινούσε τους οπλαρχηγούς να ενώσουν τις δυνάμεις του και να κατευθυνθούν στη Μεσσηνία για να συγκρουστούν με το στρατό του Ιμπραήμ. Οι οπλαρχηγοί όμως δεν υποστήριξαν την άποψη του Παπαφλέσσα, ο οποίος ανέλαβε να αναχαιτίσει ο ίδιος τον Αιγύπτιο επικεφαλής. Στις 20 Μαΐου 1825 συγκέντρωσε στρατό 1.500 ανδρών, ωστόσο από αυτούς μόνον οι 500 έμειναν στο πλευρό του.
Κινούμενος από το Ναύπλιο όπου είχε την έδρα της η Κυβέρνηση και διασχίζοντας την Πελοπόννησο, ο Παπαφλέσσας έφθασε μαζί με τους άντρες του στο βουνό Μάλλια, καταλαμβάνοντας τη θέση στο λόφο που ήταν γνωστός με την ονομασία Μανιάκι. Αμέσως έδωσε την εντολή να στηθούν τα ταμπούρια στην κορυφή του λόφου, απ’ όπου θα έβαλλαν κατά του Ιμπραήμ. Ο Παπαφλέσσας γνώριζε ότι η μάχη εναντίον των 6.000 ανδρών του Αιγύπτιου Πασά θα ήταν άνιση, ωστόσο παρέμεινε εκεί για να τον αντιμετωπίσει ηρωικά.
Για να πολεμήσει τους οχυρωμένους, που είχαν καταλάβει το λόφο και είχαν ένα μεγαλύτερο πεδίο βολής, ο Ιμπραήμ επεχείρησε να τους πλαγιοκοπήσει στέλνοντας δύο φάλαγγες από τα αριστερά και από τα δεξιά. Η μάχη που ακολούθησε ήταν σφοδρή και η αντίσταση των Ελλήνων σθεναρή. Όλοι όσοι πολέμησαν πέθαναν στη μάχη συμπεριλαμβανομένου και του Παπαφλέσσα που αποκεφαλίστηκε. Οι απώλειες των Αιγυπτίων ήταν διπλάσιες των Ελλήνων.
