Στο σύγχρονο ελληνικό κράτος έχουν περάσει αρκετοί αποτυχημένοι πολιτικοί. Κάποιοι εξ’αυτών δικαιολογημένα επέσυραν την λαϊκή χλεύη, κάποιοι άλλοι έπεσαν θύματα πολιτικής προπαγάνδας. Ο Άδωνις Γεωργιάδης όμως είναι ο μόνος που τεκμηριωμένα έχει αποτύχει παταγωδώς σε ό,τι του έχει ανατεθεί, και όμως συνεχίζει να μεσουρανεί στο σύστημα εξουσίας, παρά τις καταστροφικές του επιδόσεις.
Δεν είναι λοιπόν απλώς ένας άχρηστος, ένας αποτυχημένος πολιτικός, όπως άλλοι. Ο άνθρωπος είναι καταστροφικός. Ότι πιάνει, γίνεται κάρβουνο. Τεκμηριωμένα και όχι θεωρητικά λόγω αντιπολιτευτικής κριτικής.
Όποια κυβέρνηση είχε τον Γεωργιάδη υπουργό, κατέγραψε τις χειρότερες επιδόσεις ιστορικά. Και όμως αυτός ο άνθρωπος όχι μόνο παραμένει υπουργός και μάλιστα ανάπτυξης, αλλά είναι και αντιπρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος, με ορατό τον κίνδυνο να τον δούμε κάποτε και πρωθυπουργό!
Όλα αυτά με την πρωτοφανή ασυλία που απολαμβάνει από τα ΜΜΕ, τα οποία μυστηριωδώς έχουν διαγράψει το παρελθόν του, με ρυθμούς μάλιστα χρυσόψαρου. Οι δηλώσεις του που ο ίδιος τις αποκηρύσσει επισταμένα, ενώ βρίσκονται αναρτημένες στο διαδίκτυο, έχουν λησμονηθεί από την πλειοψηφία των Ελλήνων δημοσιογράφων. Το προσωνύμιο που του έχει κολλήσει ο ελληνικός λαός «κωλοτούμπας» όμως δεν είναι τυχαίο. Υποδεικνύει ότι ο άνθρωπος αυτός δεν έχει πέσει μέσα σε τίποτα από όσα έχει πει κατά την διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας. Πολύ απλά, γιατί είναι ικανός να πει το οτιδήποτε, προκειμένου να ανελιχθεί. Και το διαψεύδει, όταν οι συνθήκες του επιβάλλουν να πει κάτι διαφορετικό. Δεν έχει πρόβλημα μάλιστα να ζητήσει και συγγνώμη ακόμα και από τον Καρανίκα του ΣυΡιζΑ, για την πολιτική του επιβίωση.
Τα τελευταία δύο χρόνια όμως, έχει ξεπεράσει και τον ίδιο του τον εαυτό. Είναι ο μοναδικός υπουργός ανάπτυξης στην ελληνική ιστορία, που όχι μόνο δεν έχει καταφέρει να προσελκύσει ούτε έναν σοβαρό επενδυτή, αλλά αντίθετα έχει οδηγήσει την Ελλάδα στην τρίτη θέση παγκοσμίως ως προς το ύψος του χρέους επί του ΑΕΠ.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι επί Άδωνι Γεωργιάδη, η Ελλάδα όχι μόνο δεν έχει δει ανάπτυξη, αλλά δανείζεται ανελέητα την ώρα που το Α.Ε.Π. της καταρρέει, γεγονός που αποτελεί βασική ευθύνη του αρμόδιου υπουργού. Ακόμα και υπάλληλος σε συνοικιακό περίπτερο να ήταν, ο ιδιοκτήτης θα τον είχε διώξει νύχτα. Για έναν περίεργο και ανεξήγητο λόγο όμως, ο πρωθυπουργός συνεχίζει να τον διατηρεί στην θέση του και η Ελλάδα συνεχίζει να διολισθαίνει έχοντας ξεπεράσει ακόμα και την Λιβύη, την Συρία και την Ερυθραία.
Μπορεί ο Θεός να απέδειξε ότι αγαπάει ακόμα την Ελλάδα και να μας απάλλαξε από την παρουσία του ως υπουργός υγείας, διότι εάν είχε παραμείνει στο πόστο του για πέντε ακόμα χρόνια, η πανδημία θα μας έβρισκε να πεθαίνουμε σε χαλάκια έξω από τα πεζοδρόμια των ελάχιστων δημόσιων νοσοκομείων που θα είχε αφήσει όρθια.
Όλα όμως έχουν ένα τέλος. Ακόμα και η θεία πρόνοια. Είναι βέβαιον ότι εάν ο Άδωνις Γεωργιάδης συνεχίσει να παραμένει στο πόστο του, η καταστροφή θα λάβει κατακλυσμιαίες διαστάσεις. Μετά τον κατακλυσμό του Ωγύγου, του Δαρδάνου και του Δευκαλίωνα, θα έχουμε και τον κατακλυσμό του Αδώνιδος. Μόνο που τώρα δεν θα έχει μείνει ούτε πρόκα για να φτιάξουμε κιβωτό. Τις εισάγουμε όλες από την «καταρρέουσα» Τουρκία.
