Αηδία για την κατάντια του ανδρός και έκδηλη οργή προκάλεσε η προκλητική εμφάνιση του τηλεμαϊντανού Θόδωρου Βασιλακόπουλου, ο οποίος υπό την ιδιότητα του καθηγητή Πνευμονολογίας έχει αναλάβει εργολαβικά την υπεράσπιση της άθλιας κυβερνητικής πολιτικής στο θέμα της πανδημίας.
Φαίνεται όμως πως η υπερέκθεση στην αδηφάγα τηλεοπτική δημοσιότητα και το στερητικό σύνδρομο που προκαλεί η απουσία της τον οδηγεί σε νέες περιοχές αυτογελοιοποίησης, όπου το ήδη κλονισμένο του κύρος συντρίβεται από την πεισματική πραγματικότητα!
Μιλώντας σε εκπομπή του Σκάι για τις φωτιές στη βόρεια Εύβοια που σταμάτησαν, αφού κατέκαψαν τα πάντα στο πέρασμά τους στην όχθη της θάλασσας, ο κύριος καθηγητής φιλοτέχνησε μια ειδυλλιακή εικόνα που αφήνει άναυδους όσους έζησαν τον πύρινο εφιάλτη και ένιωσαν από πρώτο χέρι εκείνες τις κρίσιμες ώρες την πνοή του θανάτου και την αναλγησία της απόλυτης κρατικής εγκατάλειψης.
«Τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από όσο τα φανταζόμουν για να είμαι ειλικρινής» είπε στον πρόθυμο παρουσιαστή, που συναινούσε κουνώντας επιδοκιμαστικά το κεφάλι. «Εγώ είμαι λάτρης της Εύβοιας και της Λίμνης ειδικά. Έρχομαι κάθε καλοκαίρι» εξήγησε αμέσως μετά.
Και συνέχισε ακάθεκτος δίχως να αισθάνεται το μέγεθος της προσβολής στους ανθρώπους που καταστράφηκαν και δεν έχουνε πια ζωή στον τόπο τους: «Ε, εντάξει… Όταν περνάς από το βουνό, σε πιάνει κάποια στιγμή λίγο η ψυχή σου γιατί υπάρχουν αρκετά καμένα, αλλά, όταν πλησιάζεις στο παραθαλάσσιο κομμάτι, εκεί όπου έχουμε συνηθίσει να κάνουμε διακοπές, ευτυχώς το περισσότερο έχει σωθεί».
Για τα υπόλοιπα, γαία πυρί μειχθήτω. Ούτε που του περνά αό το μυαλό η σκέψη πόσες χιλιάδες άνθρωποι, και κυρίως οι νέοι, έχασαν κάθε ελπίδα για ζωή στα καμένα…
Ακάθεκτος, ο αναιδής Βασιλακόπουλος και με την παρότρυνση του μελιστάλαχτου παρουσιαστή συνεχίζει: «Νομίζεις δηλαδή, πηγαίνοντας στις παραλίες έξω από τη Λίμνη, στις παραλίες στο Κοχύλι, στα Κατούνια, ότι δεν έχει περάσει η φωτιά. Είναι πραγματικά, δηλαδή, παράδεισος!
Και ειλικρινά, νομίζω πέρασε μια υπερβολική εικόνα, γιατί και οι κάτοικοι εδώ με τους οποίους συζήταγα, φοβόντουσαν όταν έβλεπαν τις φωτιές. Ευτυχώς η φωτιά δεν πέρασε μέσα από το χωριό, από την κωμόπολη να την ισοπεδώσει. Έχει μείνει πάρα πολύ όμορφη η Λίμνη, όπως ήταν και πριν».
Ευτυχώς δηλαδή, που δεν πάθαμε και τίποτε, όπως έλεγε το παλιό ανέκδοτο. Λάθος εικόνες έρχονταν στις οθόνες μας! Ξετσιπωσιά; Αναλγησία; Παροχή πολιτικών υπηρεσιών; Ποια ανάγκη άραγε οδήγησε τον Βασιλακόπουλο να αναλάβει ταπεινωτικά ρόλο κυβερνητικού εκπροσώπου, από τη στιγμή μάλιστα που στην άλλοτε όμορφη βόρεια Εύβοια οι άνθρωποι δεν έχουν ακόμα συνέλθει από το χτύπημα και δεν έχουν ακόμα αρχίσει καν να μετράνε τις πληγές τους;
Από ποιο ύψος νομίζει ότι αντλεί νομιμοποίηση για να προσβάλει κατάστηθα τους απλούς ανθρώπους που χάσανε το βίος τους εξαιτίας της κρατικής ανικανότητας και μετατρέπεται σε φθηνό και θλιβερό κυβερνητικό φερέφωνο;
Και τι ακριβώς βλέπει η αφεντιά του που δεν βλέπουμε όλοι οι υπόλοιποι και κυρίως εκείνοι οι εξουθενωμένοι Ευβοείς που θρηνούν τώρα με αξιοπρέπεια και βουβό κλάμα για τη χαμένη ζωή τους πάνω από τα αποκαΐδια και τις γκρίζες στάχτες;
Τι ακριβώς τον ώθησε να παρουσιάσει δημόσια μια εξόφθαλμα αναληθή εικόνα σε βαθμό που να τον προειδοποιούν τώρα εξοργισμένοι πολίτες της Εύβοιας να μην ξαναπατήσει το πόδι του εκεί; Η αναλγησία και η απάθεια που του προσάπτουν είχαν πάντως εκδηλωθεί λίγες ώρες νωρίτερα όταν ο κόσμος έτρεχε με βαριά καρδιά στα πλοία για να σωθεί. Πώς το σχολίασε ο ίδιος; «Έβλεπα τους ανθρώπους μέσα στο φέριμποτ.
Μέσα εκεί, λοιπόν, συνωστίζονταν χιλιάδες άνθρωποι για να σωθούν. Εκεί έπρεπε όλοι να φοράνε μάσκες και για να προστατευτούν από τη φωτιά και για τον κορωνοϊό. Καταλαβαίνω ότι είναι πολύ δύσκολη στιγμή όταν τρέχεις να σωθείς, αλλά όλοι πρέπει να φοράμε μάσκα». Αυτός είναι…
