Να μαζέψει τα… ασυμμάζευτα επιχείρησε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, που τις προηγούμενες ημέρες, επιδεικνύοντας ζήλο που ξεπέρασε και αυτό των πλέον πολεμοχαρών «γερακιών» της Ουάσινγκτον, δήλωσε ότι σκοπός των κυρώσεων κατά της Ρωσίας είναι η αλλαγή καθεστώτος στη χώρα.
Σε δήλωσή του, με την οποία υποτίθεται ότι απαντούσε σε ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Βαρβιτσιώτης στην πραγματικότητα απλά αναίρεσε όσα δήλωνε σε αμερικανικό μέσο, περί της «ανατροπής του καθεστώτος Πούτιν», ως στόχο των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και έκανε έκανε λόγο για αύξηση του πολιτικού και οικονομικού κόστους συνέχισης αυτού του πολέμου.
Συμφωνεί ο κ. Μητσοτάκης με τις δηλώσεις του κ. Βαρβιτσιώτη περί «ανατροπής» του Ρώσου Προέδρου;
[Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία – https://t.co/y88bPrlixC] pic.twitter.com/4jYNABvbq3— ΣΥΡΙΖΑ (@syriza_gr) March 24, 2022
Η άκρως επικίνδυνη τοποθέτηση του κ. Βαρβιτσιώτη είχε γίνει στο αμερικανικό μέσο thehill.com, στο οποίο έδωσε συνέντευξη κατά τη διάρκεια ταξιδιού που είχε κάνει στις Ηνωμένες Πολιτείες, με αποτέλεσμα να υπάρξει πλήθος αντιδράσεων. Το δε κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε ανακοίνωσή του σημείωνε πως οι ανεκδιήγητες δηλώσεις Βαρβιτσιώτη ότι οι κυρώσεις που έχουν επιβληθεί στη Ρωσία στοχεύουν στην «ανατροπή» του Ρώσου προέδρου είναι «επικίνδυνες τόσο για τις διπλωματικές προσπάθειες για ειρήνευση όσο και για την ίδια τη θέση της χώρας μας, αφού την εμπλέκουν ακόμα περισσότερο στον πόλεμο».
Ούτε καν να παραδεχτεί το λάθος του
Αντί όμως ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης να ακολουθήσει τα «κλισέ» της διαστρέβλωσης των δηλώσεών του ή να πει ότι «έκανα λάθος διατύπωση», προτίμησε να επιχειρήσει να διορθώσει το λάθος του -τις συνέπειες του οποίου ακόμη δεν γνωρίζουμε– δήθεν απαντώντας στον ΣΥΡΙΖΑ. Στην απάντησή του, λοιπόν, σημειώνει πως οι κυρώσεις που έχουν επιβληθεί από την Ε.Ε. και τη διεθνή κοινότητα στοχεύουν και προσωπικά τον κ. Πούτιν και την οικογένειά του, τους στενούς του επιτελείς και τον οικονομικό του περίγυρο και ότι «η πίεση που ασκείται μέσω των κυρώσεων στη ρωσική οικονομία, έχει ως στόχο να ανεβάσει το πολιτικό και οικονομικό κόστος συνέχισης αυτού του πολέμου».
Συνεχίζει δε υπογραμμίζοντας, προφανώς έπειτα από αρκετό «τράβηγμα» αυτού, πως «ασφαλώς, οι κυρώσεις δεν έχουν στόχο καθεστωτική αλλαγή. Για το μέλλον της Ρωσίας θα αποφασίσει κυρίαρχα ο ρωσικός λαός, που επίσης υποφέρει και πληρώνει κι αυτός βαριές συνέπειες λόγω της εισβολής στην Ουκρανία».
