Στην κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων που διανέμονται στα Πανεπιστήμια φαίνεται ότι στοχεύει το υπουργείο Παιδείας, το οποίο δρα με εκβιαστές πρακτικές έναντι των εκδοτών επιστημονικών βιβλίων.
Σύμφωνα με την καταγγελία του Σύλλογος Εκδοτών Επιστημονικών Βιβλίων, τους δόθηκε διορία έως τον Μάϊο του 2022 να αποστείλουν σε ηλεκτρονική μορφή το 25% των συγγραμμάτων, διαφορετικά θα τους δεν θα του επιτραπείς να μοιράσουν ούτε τα έντυπα συγγράμματα.
Με δεδομένο την παράνομη αναπαραγωγή και διακίνηση των ηλεκτρονικών βιβλίων, η οποία προφανώς επιφέρει τεράστια απώλεια εσόδων, από την εκμετάλλευση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας των συγγραφέων, οι εκδότες αρνούνται να υποκύψουν στον εκβιασμό και να θέσουν στη διάθεση του υπουργείου Παιδείας τα συγγράμματά τους, δίχως την απαιτούμενη ασφάλεια.
Ο Γ.Γ του Υπουργείου Παιδείας, κ. Απόστολος Δημητρόπουλος, κάλεσε τον Σύλλογο Εκδοτών Επιστημονικού Βιβλίου (ΣΕΕΒΙ) και τον Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ) να συζητήσουν με τους τεχνικούς συμβούλους του Υπουργείου τη διασφάλιση των ηλεκτρονικών συγγραμμάτων, θέτοντας, όπως αναφέρουν στο δελτίο τύπου, ως λύση προστασίας το Σύστημα Διαχείρισης Ψηφιακών Δικαιωμάτων (DRM) γνωστής εταιρείας.
Από την πλευρά τους οι εκδότες παρουσίασαν τις αδυναμίες της συγκεκριμένης πρότασης, ζητώντας χρόνο για την αναζήτηση λύσεων που θα διασφαλίσουν το περιεχόμενο των βιβλίων, με τον Α. Δημητρόπουλο να αρνείται, θέτοντας τελεσίγραφο.
«Ο κ. Γ.Γ. αρνήθηκε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, μάλιστα έθεσε αντ’ αυτού τελεσίγραφο, σύμφωνα με το οποίο, για να μπορέσουν οι φοιτητές να έχουν πρόσβαση στα δωρεάν συγγράμματα, πρέπει οι εκδότες να υποκύψουν στον εκβιασμό και να παραδώσουν τα βιβλία τους βορά στην πειρατεία», υπογραμμίζει ο σύλλογος.
«Ως Έλληνες πολίτες και εκδότες συμμεριζόμαστε τις απόψεις του Υπουργείου περί παροχής ηλεκτρονικού βιβλίου, όμως τέτοιου είδους παροχή στερείται νοήματος δίχως την προηγούμενη διασφάλιση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας», τονίζουν οι εκδότες και συνεχίζουν επισημαίνοντας πως αν χαθεί η προστασία αυτή, θα χαθεί και το κίνητρο για νέες εκδόσεις, «αφού τα συγγράμματα θα διαρρέουν στο διαδίκτυο παράνομα, ενδεχόμενο το οποίο θα οδηγήσει σε αποεπιστημονικοποίηση της χώρας. Άρα, για ποια, λοιπόν, σύγχρονη κοινωνία γνώσης μιλάμε;»
