Στο επίκεντρο του ισραηλινού δημόσιου διαλόγου επιστρέφει με ιδιαίτερη ένταση η βαθιά κρίση στις σχέσεις με την Άγκυρα, με αφορμή ένα αποκαλυπτικό άρθρο γνώμης στην εφημερίδα Israel Hayom. Το δημοσίευμα εξαπολύει δριμεία επίθεση κατά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, παρουσιάζοντάς τον ως τον βασικό πολιτικό προστάτη της Χαμάς και έναν εχθρό του εβραϊκού κράτους. Το γεγονός αυτό προκαλεί αίσθηση, αν αναλογιστεί κανείς ότι ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, συνεχίζει να περιγράφει τον Τούρκο ομόλογό του ως έναν πολύ καλό του φίλο.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες του αρθρογράφου, η Τουρκία δεν περιορίζεται σε φραστική υποστήριξη, αλλά προσφέρει ασφαλές καταφύγιο, πολιτική κάλυψη και επιχειρησιακή ελευθερία σε κορυφαία στελέχη της Χαμάς εντός της Κωνσταντινούπολης και της Άγκυρας. Μάλιστα, υποστηρίζεται ότι η δράση αυτή συνδέεται άμεσα με τον σχεδιασμό επιθέσεων κατά ισραηλινών στόχων, δεκάδες από τις οποίες εξουδετερώθηκαν πρόσφατα από τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ, αποτρέποντας βαριές απώλειες.
Οι αιχμές για τη στάση του Ντόναλντ Τραμπ
Η κριτική του δημοσιεύματος επεκτείνεται και στη διεθνή σκακιέρα, εμπλέκοντας την Ουάσιγκτον. Ο συντάκτης θεωρεί ότι η συμπεριφορά του Ερντογάν αποτελεί πρόκληση όχι μόνο για το Τελ Αβίβ, αλλά και για τον ίδιο τον Τραμπ, ο οποίος επικρίνεται για την ανοχή και τις φιλοφρονήσεις που επιφυλάσσει κατά καιρούς προς ηγέτες καθεστώτων που το Ισραήλ κατατάσσει στους πλέον επικίνδυνους εχθρούς του.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη ρητορική που υιοθέτησε η Άγκυρα μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου. Υπενθυμίζεται ότι ο Τούρκος πρόεδρος έχει προχωρήσει σε ακραίους χαρακτηρισμούς, αποκαλώντας το Ισραήλ τρομοκρατικό κράτος και παγκόσμια απειλή, ενώ δεν δίστασε να παρομοιάσει τις ενέργειές του με εκείνες του ναζιστικού καθεστώτος. Πλέον, όπως επισημαίνεται, η Τουρκία λειτουργεί ανοιχτά ως ορμητήριο για μέλη της οργάνωσης, ανάμεσα στα οποία βρίσκονται και άτομα που είχαν απελευθερωθεί στο παρελθόν στο πλαίσιο της γνωστής ανταλλαγής κρατουμένων για τον στρατιώτη Σαλίτ.
Η θρησκευτική ρητορική και η στρατιωτική απειλή
Ένα από τα βασικά επιχειρήματα του άρθρου εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο ο Ερντογάν ιδεολογικοποιεί τη σύγκρουση. Παρουσιάζει τους μαχητές της Χαμάς ως ιερούς πολεμιστές και συνδέει την αντιπαράθεση με το Ισραήλ με την ανάγκη προστασίας του μουσουλμανικού κόσμου, καλώντας μάλιστα σε συμμαχία των ισλαμικών κρατών. Αυτή η επιθετική στάση, σε συνδυασμό με τη συνεχή ενίσχυση της στρατιωτικής ισχύος και των εξοπλιστικών δυνατοτήτων της Τουρκίας, δημιουργεί έντονη ανησυχία στους ισραηλινούς αναλυτές ασφαλείας, οι οποίοι προειδοποιούν ότι η Άγκυρα εξελίσσεται σε μια απειλή που δεν μπορεί πλέον να υποτιμάται.
Το αίτημα για αλλαγή στρατηγικής από το Ισραήλ
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό κλίμα, ο αρθρογράφος θέτει το καίριο ερώτημα για ποιο λόγο η ισραηλινή διπλωματία αποφεύγει να κηρύξει επίσημα τον Ερντογάν ως εχθρική οντότητα. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει είναι ότι απαιτείται άμεση στροφή στη στρατηγική του Ισραήλ. Προτείνεται η έναρξη μιας διεθνούς εκστρατείας ενημέρωσης που θα ξεσκεπάζει τις σχέσεις της Τουρκίας με την τρομοκρατία, τοποθετώντας τον Τούρκο πρόεδρο στον πυρήνα του δικτύου που απειλεί τη χώρα.
Η συγκεκριμένη παρέμβαση φανερώνει ότι η κρίση έχει ξεπεράσει προ πολλού το επίπεδο των διπλωματικών αψιμαχιών ή των εμπορικών περιορισμών. Αγγίζει πλέον δομικά ζητήματα εθνικής ασφάλειας, θέτοντας το Ισραήλ προ του διλήμματος αν πρέπει να αντιμετωπίζει την Τουρκία ως έναν δύσκολο περιφερειακό παίκτη ή ως έναν ξεκάθαρο και ενεργό αντίπαλο.
Δείτε επίσης:
- Τραμπ: «Ο Ερντογάν είναι ένας αξιοσέβαστος ηγέτης – Είναι φίλος μου»
- Σάι Γκαλ: Μετά το Ιράν το Ισραήλ θα απαντήσει στην Τουρκία
- Γκίντεον Σάαρ: «Ηθικό και ιστορικό καθήκον η αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας»
