Ο στόμφος με τον οποίο μιλάει ο Αδωνις Γεωργιάδης για τα… κατορθώματά του θα έκανε ακόμα και τον Ντόναλντ Τραμπ να νιώσει μετριόφρων. Το παίζει πιο νεοδημοκράτης απ’ όλους, αν και μέχρι το 2012 ήταν σε άλλο κόμμα. Το παίζει πιο μητσοτακικός απ’ όλους, αν και πριν ήταν σαμαρικός.
Παριστάνει τον πιο επιτυχημένο υπουργό Ανάπτυξης, αν και επί ημερών του τα νοικοκυριά βιώνουν τη χειρότερη επίθεση αισχροκέρδειας της Μεταπολίτευσης αναλογικά με τους μισθούς. Κομπάζει ότι κάνει τους περισσότερους ελέγχους για την πιο μαύρη αισχροκέρδεια τους τελευταίους μήνες, όμως τα φοβερά και τρομερά πρόστιμα έφεραν έσοδα στο κράτος μόλις… 300.000 ευρώ, όσο οι τιμές εξακολουθούν να σπάνε όλα τα ρεκόρ.
Λέει ότι φέρνει στην Ελλάδα τις περισσότερες επενδύσεις απ’ όλους και γι’ αυτό «ανοίγουν» διαρκώς θέσεις εργασίας, όταν οι άνεργοι στον ΟΑΕΔ τον Αύγουστο ήταν 944.588, ενώ το 2019, που δεν έφερνε επενδύσεις ο Αδωνις, ήταν λιγότεροι (895.444).
Ο Ι.Χ. αυτοθαυμασμός του Αδωνη κάθε φορά ξεπερνάει τον εαυτό του. Και βρίσκει πάντα τρόπους να «δημιουργεί» επικαιρότητα. Με τις υπερβολές, τις ανακρίβειες και τις εριστικές τοποθετήσεις του, που «σηκώνουν» σκόνη κι αντιδράσεις. Χθες, για παράδειγμα, «απείλησε» μέσω του Σκάι πως, επειδή… γκρινιάζουν για την ακρίβεια οι πολίτες και δεν αναγνωρίζουν το έργο του, μπορεί να σηκωθεί να… φύγει.
«Κάποτε θα πει κάποιος Γεωργιάδης “τι κάθομαι κι ασχολούμαι; Γιατί να κάνω τη ΔΙΜΕΑ αφού δεν ασχολείται κανένας;” Κάποια στιγμή πρέπει να υπάρχει μια αίσθηση δικαιοσύνης» ήταν η επίπληξη από τον υπουργό Ανάπτυξη επειδή εισπράττει απογοήτευση αντί για παλαμάκια.
Αντί, όμως, να φύγει ο ίδιος, «διώχνει» τους άλλους. Οταν ένας ακροατής έστειλε μήνυμα «λες ψέματα, η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων είναι επίσημα στα Τάρταρα και θα την ξεπεράσει η Ρουμανία σε λίγο», ο πολιτικός Γεωργιάδης βρήκε ακόμα μια φορά τη λύση: «Αν θέλει ο κύριος, μπορεί να πάει στη Ρουμανία να ζήσει, που νομίζει ότι είναι καλύτερα».
Λίγο νωρίτερα είπε κάτι άλλο, όχι ως ανέκδοτο αλλά στα… σοβαρά, που προκάλεσε την αντίδραση ακόμα και του… Πορτοσάλτε: «Οταν πήγα την περασμένη εβδομάδα στη Γερμανία και τους έδειχνα το gov.gr στο κινητό, οι Γερμανοί συνάδελφοί μου έπεφταν λιπόθυμοι. Οι Γερμανοί δεν έχουν ούτε το ένα χιλιοστό απ’ όσα εμείς. Οταν βλέπουν οι Γερμανοί τι έχει κάνει η Ελλάδα τα τελευταία τρία χρόνια (σ.σ.: επί Μητσοτάκη για όποιον δεν κατάλαβε), κλαίνε». Μαζί με τους Γερμανούς… κλαίνε από χθες και οι Ελληνες ακροατές της συνέντευξης Γεωργιάδη.
Η αγαπημένη τακτική του Αντιπροέδρου…
Ομως αυτή είναι η αγαπημένη πολιτική τακτική του αντιπροέδρου της Ν.Δ. προκειμένου να βάζει κάτω από το χαλί, μέσα από τις φωνές του, τις φωτοβολίδες που ρίχνει και τον ντόρο που ακολουθεί, τα λάθη, τις αστοχίες του και την ανικανότητά του να παρέμβει για την ακρίβεια που μαστίζει την ελληνική κοινωνία.
Και πώς να γίνει διαφορετικά, όταν η ξεσαλωμένη αγορά ακούει τον ίδιο τον υπουργό να παραδέχεται πως έχει πετάξει λευκή πετσέτα; «Δεν υπάρχει τρόπος να μην υπάρχουν αυξήσεις στο ράφι του σούπερ μάρκετ» είχε παραδεχθεί από τις αρχές Σεπτεμβρίου, αν και τώρα, που δυσκόλεψαν κι άλλο τα πράγματα για την κυβέρνηση, επιχειρεί να μας πείσει για το αντίθετο.
Με την ίδια ευκολία που τον περασμένο Δεκέμβριο αυτοθαυμαζόταν ότι «την τελευταία φορά που πήγα στο σούπερ μάρκετ, με έβγαλαν επτά σέλφις, κανέναν κόσμο δεν είδα να μου λέει “μας γδέρνουν οι τιμές”», τώρα βάζει στο παιχνίδι την ιδέα-φιάσκο για το «καλάθι με τα 50 προϊόντα πρώτης ανάγκης». Προϊόντα που, όμως, θα επιτρέπεται να ακριβαίνουν!
Μια πρωτοβουλία που ουσιαστικά «ξεπλένει» το μπαράζ ακρίβειας των σούπερ μάρκετ και δεν λύνει το πρόβλημα των νοικοκυριών. Το Ινστιτούτο Καταναλωτών έκανε λόγο για «μπαρούφες, όπως και οι δήθεν έλεγχοι και η επιβολή προστίμων σε επιχειρήσεις».
Οσο η κερδοσκοπία είναι ανεξέλεγκτη και «πνίγει» τα νοικοκυριά, ο Γεωργιάδης μιλάει, όπως χθες, για τη Νάξο, για τις εμπειρίες του από τα ταξίδια του στο εξωτερικό, για τις φοβερές επενδύσεις που έφερε για να σώσει την Ελλάδα.
Ο τοξικός λόγος του προκαλεί εσκεμμένα. Προκειμένου όλοι να ασχολούνται με όσα λέει, αλλά όχι και με όσα κάνει ή δεν κάνει. Η κουβέντα με το ωράριο των καταστημάτων που άνοιξε ο ίδιος μπορεί να έκλεισε απότομα με παρέμβαση Μαξίμου, αλλά ο Γεωργιάδης κάνει πλέον τον ανήξερο, έστω κι αν έγινε άνω κάτω η αγορά. Και κάτι μας λέει ότι μετά την προειδοποιητική βολή αυτή η συζήτηση σύντομα θα επιστρέψει. Οπως συνέβαινε και επί πανδημίας.
Το υπουργείο Ανάπτυξης επί Αδωνη Γεωργιάδη έχει εξελιχθεί σε έναν προκλητικό θεατή της αισχροκέρδειας. Οι έλεγχοι που τόσο συχνά επικαλείται ο υπουργός, κάνοντας λόγο για ρεκόρ των ελεγκτικών μηχανισμών, αποδεικνύονται άχρηστοι στο να περιορίσουν έστω και ελάχιστα το ράλι τιμών. Ο υπερφιλόδοξος Γεωργιάδης, όμως, βρίσκει πάντα μια απάντηση για όλα. Μετατρέπει την κοινή λογική σε… κομπολόι που στριφογυρίζει κάθε φορά αλλιώς στα χέρια του με στόχο να αποσπά τα βλέμματα από το πραγματικό πρόβλημα.
